Piccolo Mondo Antico (1941)

De prent won de Speciale Prijs op het Festival van Venetië in 1941.

En wordt beschouwd als een klassieker. Verfilming dus van de gekende 19-eeuwse roman van Fogazzaro waarvan de intrige tamelijk getrouw wordt gevolgd en die de synopsis integraal weergeeft, waar we echter aan toe moeten voegen dat de oma van Serato hier net als in het boek geen Oostenrijkse is, en net als in het literaire werk Serato op het eind niet vertrekt naar de Krimoorlog- we schrijven immers 1859- maar samen met de Piemontezen deel gaat nemen aan de bevrijdingsoorlog tegen de Habsburgers.

Soldati was zoals gekend een expert in boekverfilmingen en voorman van de zgn. kalligrafisten school, waarvan we hier de gekende kenmerken in beeld zien, meer bepaalde uiterst verzorgde ensceneringen en fotografie. De films van Soldati zijn beroemd vanwege hun plein air fotografie vooral van het merengebied, waarvan we hier fraaie staaltjes te zien krijgen. Voor de studio en buiten opnames werden trouwens verschillende fotografen gebruikt. Doet allemaal sterk denken aan het voorgaande malombra van Soldati.

Verder wel grappig om de latere genre acteur en bad guy Serato hier in een rol als jeune premier te zien, Valli zou uiteindelijk ook in de genrecinema verzeild raken zoals gekend, maar mocht toch nog in een latere risorgimento klassieker als senso opdraven. Net als daar legt ze het er hier dik op, zeker tijdens de beroemde verdrinkingsscène van haar kind en de volgende waanzin.

Het slot met de Piemontese troepen die het lago maggiore oversteken en enthousiast strijdliederen zingend ten oorlog trekken, mag dan textgetrouw zijn, maar het betreft hier niet toevallig een film uit oorlogstijd en fasjisme...

Achter de camera werkten ook enkele beroemde namen mee: Lattuada als assistent regisseur en Dino Risi die in de credits toch vermeld staat als cameraman, maar schijnbaar 2e assistent was.