The Mortician (2011)

Prima film en best vernieuwend geschoten de rapper Method Man waar ik nog nooit van gehoord had ( ik heb niks met rap) doet het meer dan redelijk in deze kille en soms toch weer warme film in een wijk waar bijna geen hoop of toekomst meer is...

ben het volledig eens met stinissen !

Prima film, hou eigenlijk wel van het genre, het leven zoals het is in een achterbuurt van een grote stad, absoluut niet langdradig verfilmd ... met daarin een toch wel boeiend verhaal .

Dubieus drama.

Regisseur Gareth Maxwel Roberts heeft getracht er iets eigenzinnig van te brouwen, maar dit is behoorlijk beroerde cinema. Rapper Method Man van The Wu-Tang-Clan doet het nog niet eens zo slecht en is als vertolker van de titelrol nog enigszins de moeite waard. Het duurt overigens best lang voordat het kwartje valt, want met bril en bolhoed is de man vager dan ooit. Mocht men de openingstitels ontgaan zijn dan zullen zijn stemgeluid en het verplichte rapmuziekje halverwege de film de kijker alsnog het kwartje doen vallen. Ofwel, hoe onherkenbaar kan men zijn als hoofdrolspeler. De lijkschouwer is echter zo’n beetje de enige die intrigeert.

Het film an sich is namelijk vlees noch vis. Het script is te slap voor woorden. Wat begint als een soort van morbide thriller, ontaardt al snel in een dubieus drama waarin iemand anders ook enigszins onmerkbaar voorbij schuifelt: Edward Furlong als de bazige begrafenisondernemer die Method Man een crimineel hulpje op de mouw speldt. Van belofte naar beroepsjunk, de acteur lijkt een schim te zijn van zichzelf en het is tekenend dat ook hij hier zijn opwachting maakt. Als tijdens het schaamteloze einde van deze oorspronkelijk in 3D uitgebrachte reut, de hoofdrolspeler ook nog eens zijn eigen demonen velt en hij iedereen vaarwel wuift, is het moeilijk de lach in te houden.

Matig.

Met dank aan Koch Media voor het recensie-exemplaar.