No Profanar el Sueño de los Muertos (1974)

Dit was ok. De film komt wel echt traag op gang en de personages missen wat kleur. Daar staan de coole effecten tegenover en een spannende tweede helft. Al met al had ik hier wat meer van verwacht, de reputatie als een van de betere zombie films vind ik m niet waar maken. Het is niet slecht, maar kan echt niet tippen aan fulci's werk of de latere italiaanse zombiefilms. Maarja, daar zeg ik het al: die kwamen allemaal een stuk later.

Nu in NL te zien op Netflix!

Sterke zombiefilm die teert op de ouderwetse manier qua gedragingen van de levende doden. De film heeft heel wat sterke punten zoals een goed opgebouwd verhaal die zich naar een heerlijke, bloederige finale werkt. De locaties zijn top en je waant je echt ergens op het Engelse platteland, maar blijkbaar is alles in Spanje gefilmd. Ook het idee rond de infectie is prima gevonden. Daarbij een felle gedreven politie-inspecteur die er tot het laatste moment een moordzaak van maakt rond satanische rituelen en drugs. De gore is prima uitgevoerd en het ultieme slot is gewoon een heerlijke afsluiter. 8/10

George maakt kennis met Edna nadat ze zijn motorfiets aanreed. De twee vreemdelingen reizen vervolgens samen naar het platteland van Engeland. Ze ontdekken dat een nieuw landbouwexperiment met ultrasone geluidsgolven onverwachte gevolgen heeft: het is bedoeld om insecten te doden maar het wekt de doden tot leven. Terwijl zombies beginnen aan te vallen, proberen ze de lokale autoriteiten te overtuigen van het gevaar, maar stuiten op scepsis. De zombies worden steeds agressiever, en de strijd om te overleven wordt steeds wanhopiger.

Jorge Grau's "The Living Dead at the Manchester Morgue" blijft voor mij de beste zombiefilm die ik zag. Sommigen bestempelen het als een rip-off van Romero’s “Night of the Living Dead” maar het verhaal vind ik wel origineel. De prent combineert perfect de traditionele zombiefilm met een sociaal-kritische ondertoon. De film weet een grimmige en dreigende sfeer op te bouwen door zijn prachtige, mistige plattelandsscènes en beklemmende stiltes afgewisseld met een naargeestige soundtrack. De speciale effecten en de gore zijn indrukwekkend, waardoor de dreiging echt voelbaar wordt. De vertolkingen zijn ook beter dan in de films van Lucio Fulci die later zijn gemaakt. De langzaam opbouwende spanning en het rauwe realisme van de personages maken dit tot een bijzondere kijkervaring. Grau bracht ook kritiek op de milieuvernietiging en technologische vooruitgang. Al met al een verborgen parel binnen het zombiegenre, niet te missen voor de griezelfans.

Eco-horror uit de jaren 70. Bij dergelijke producties zit ik altijd te dubben welke audiostream nou het beste is, maar in dit geval heeft Netflix de keuze al gemaakt. De Engelse dub is redelijk en past gezien de setting ook het beste, al is het wat vreemd zo'n onbehouwen Amerikaanse cop aan te treffen op het Britse platteland.

Redelijk sfeervol met wat onsmakelijke gore en een mooi ironisch slot, al had de allerlaatste scène wel iets creatiever gemogen want die liep precies zoals je zou verwachten. Verder is het zoals de meeste zombiefilms bepaald niet eng, of heel spannend, de grootste horror is eigenlijk die troep die ze in de grond spuiten- wat dat betreft was deze film zijn tijd wel vooruit.

Buitengewoon saaie horrorfilm met een aantal sfeervolle beelden en unieke geluidsopnames, maar daar heeft regisseur Jorge Grau het meeste wel mee gedaan. Let Sleeping Corpses Lie weet vooral geen spanning op te roepen en heeft daarnaast geen baat bij de middelmatige acteurs. Ook deze film ontkomt overigens niet aan de barslechte nasynchronisatie die bijna elke scene loskoppelt van de potentiële kracht. Diep in de film zit verder een origineel verhaal verborgen, maar deze kan niet verbloemen dat het al bij al een nogal oninteressant gebeuren is.

Een typische Zuid-Europese horrorfilmpje. Het verhaaltje is verdienstelijk met zeer vervelende karakters. Het geluid was om te janken en de soundtrack om te wenen. Door het degelijke einde, kom ik nog op een krappe voldoende uit. 2,5*

Voor mij is dit een perfecte film voor een zondagavond. Net te lang, totaal niet ingewikkeld, maar wel uiterst onderhoudend en met een enorm cult-sausje. Want we zitten diep in de jaren zeventig en we experimenteren er met grensoverschrijdende innovatieve technieken lustig op los om ongedierte te bestrijden. Vervolgens wordt een dorpsgemeenschap geconfronteerd met een ware zombie invasie. Het laat zich raden dat de waarheid niet zo maar op tafel komt. Het was heerlijk om het ranzige gedrag van die gulzige zombies in vol ornaat te mogen aanschouwen.