Svinalängorna (2010)

Hoe zou het toch komen dat in de Scandinavische landen zulke zwaarmoedige films gemaakt worden? Omdat de dagen in de winter zo kort zijn? Je zou het haast wel denken. Ook deze film was weer een drama in het kwadraat, die mij op een of andere manier niet wist te raken. De reden is dat ik de laatste tijd murw gebeukt ben met drama's zoals Tyrannosaurus, King's Island en oa de film "We need to talk about Kevin". Te veel sociale drama's gezien dus. Slecht is deze film zeker niet wat vooral aan de jonge actrice Tehilla Blad lag die in de rol van de jonge Leena een zeer sterke persoonlijkheid neerzette. Dankzi haar voortreffelijk acteerwerk krijgt deze film van mij ondanks alle kommer en kwel daarom alsnog een voldoende.

3,0*

Een redelijk dramafilm...

Prima verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Sterk emotioneel drama over jeugdherinneringen aan een asociaal gezin, waar huiselijk geweld, verloedering, verwaarlozing en alcoholisme de boventoon voerden. Ik ben na haar sterk acteren in de Millennium-trilogie opnieuw aangenaam verrast door het optreden van Noomi Rapace, maar het is toch vooral de film van de jonge Tehilla Blad, als de hulpeloze jeugdige versie van het hoofdpersonage.

Aangrijpende film over een gezinsdrama door overmatig alcoholgebruik en de trauma's die zulks op de kinderen heeft teweeggebracht.
Enkele gruwelijke scenes en ook toch wel ontroering.
Eigenlijk was de vader de boosdoener en de moeder alleen maar onbekwaam de kinderen in bescherming te nemen.
Flinke acts, zeker van Noomi Rapace.

Sterk portret van een disfunctioneel gezin waar een alcoholverslaving aan de basis ervan ligt. We zien het gezin door de ogen van de kleine Leena die omwille van haar verslaafde ouders de zorg opneemt voor haar kleine broer. Gelukkig heeft ze af en toe haar vlucht in het zwemmen waar ze het alles behalve slecht doet.

De film is opgebouwd in twee delen waarbij we Leena zien als kind en als volwassene met een eigen gezin. De voortdurende sprongen in de tijd stoorden me niet. De montage zat prima. Dat komt ook omdat beide verhaallijnen interessant genoeg zijn en ze moeiteloos met elkaar verstrengd zijn.

Prima acteerwerk overigens, zeker van Noomi Rapace, maar eveneens de kleine Leena. Het is ook een film met een zekere moraal. Ik kan me zeker in de plaats stellen van de oude Leena. Het is haar recht om de banden met haar ouders door te knippen, maar de bloedband blijft steeds emotioneel zwaar en onverwoestbaar. Sterk!

Goeie film over een vrouw die haar doodzieke moeder bezoekt nadat ze haar jarenlang niet heeft gezien. Het eerste gedeelte is soms wat saai, maar hierna volgen een aantal sterke scenes waar de impact van alcoholisme en huiselijk geweld binnen een gezin pijnlijk duidelijk wordt. Prima verteld via vele flashbacks en uitstekend acteerwerk van de gehele cast.

Na ruim half uur geken te hebben was mijn geduld op

Er gebeurd werkelijk niks

Alleen erg veel terugblikken over haar jeugd.

Misschien is dat nodig voor de film,

Maar ik vindt dat niks,als na half uur nog niks is gebeurd...

Al sneller herzien dan ik van tevoren had gedacht, maar dat was helemaal niet erg. Ik vond het toen al een goede film, maar ik vind hem nu nog veel beter. Er wordt zo ontzettend mooi geacteerd in een in en in triest en emotioneel verhaal. Vooral het jonge meisje speelt super mooi. Alleen haar blik al zegt genoeg. Dan hoeft ze verder niets meer te zeggen. En dan zaten er meer hele mooie elementen in de film. Bijvoorbeeld als ze Zweedse woorden leert. Waarbij ze alles wat er bij haar speelt van zich afschrijft. Deed me ook denken aan Mitt liv som hund. Waar het jongetje alles wat hij erg vindt relativeert naar het hondje Leika in de Spoetnik. Mooie maar ook ook erg treurige film. Alleen jammer dat ik die titel waarschijnlijk niet kan onthouden voor als ik hem t.z.t. weer terug wil zien.

Te zwaarmoedig om hier echt door geraakt te worden en daarmee verveelde de film mij wat. Ook weinig nieuws onder de zon: ouder gaat dood, kind gaat nog op bezoek en dan komt de jeugd terug in flashbacks. Dat is vaker gedaan. Elke film heeft zijn eigen conclusies en nuances en uitgangspunten, ook deze Zweedse prent, maar toch had ik het idee te kijken naar iets dat ik al veel vaker had gezien. Mooie warme fotografie (vooral in de flashbacks, ook met een wat korrelig filter) en prima spel, maar voor mij wel in een saaie film. Leuk detail vind ik dat de jonge actrice die de jonge versie van Rapace speelt ook in de Zweedse versie van de Millennium-trilogie de jongere versie van Rapace speelde. 2,0*.