Wendigo (2001)

Ik ben helemaal weg van de indie, analoge sfeer van de film. Het ziet er erg vintage uit en het helpt bij de algehele griezeligheid. Maar helaas is de film heel erg traag en het uiteindelijke afloop is een gigantische drol in het gezicht.

Ik had echt moeite om door deze heen te komen.

1,5*

"Stadsmensen gaan naar het platteland"...

Als regisseur is Larry Fessenden een beetje een buitenbeentje, zijn horror-films volgen niet het traditionele pad. In deze gaat het over de Wendigo. Een boosaardige monster dat volgens de Indiaanse legende een mens is die in een wendigo transformeert wanneer hij zijn overlevingsdrang overwint. Echter in deze film is er net als in de werkelijkheid geen fysiek monster te zien maar draait het meer om de angst.

Dus als een stadsgezin op vakantie gaat naar het platteland en een paar locals tegenkomen is er niet zo zeer sprake van één of ander monster maar de angst vanuit het perspectief van een kind en angst van de gewone man in een situaties waarvan hij hoopt dat hij er nooit in terecht zou komen. Een psychologisch familiedrama waar de horror van de mythe zich manifesteert binnen de grenzen van realiteit. Dit is voor mij ook een van de weinige keren dat meer drama van personages en hun problemen en minder horrorelementen niet zo een groot gemis vond!

De film is namelijk vakkundig gemonteerd, en er is iets met de cinematografie en de koude/eenzame sfeer in deze film dat de spanning deed verhogen. Niet alle elementen zijn even origineel (automobilisten rijden een hert aan, kind tekent griezelige plaatjes, mystieke indiaan...), maar er zit veel flair in die het geheel wat frisser maakt. Niet voor iedereen maar dit was een opmerkelijk effectieve film met een hartverscheurend einde.