Take This Waltz (2011)

Een film ván Sarah Polley en mét Michelle Williams! Die moet wel goed worden! Deze gaat op mijn to see-lijst, alleen jammer dat we nog een heel jaar moeten wachten....

Ik ben ook wel benieuwd, maar dat is niet vanwege de cast of de regisseur. Meer vanwege het standaard verhaaltje. Wil de film zeker wel zien maar staat zeker niet hoog op mijn lijstje.

De poster vind ik best lelijk te noemen

Seth rogen in een serieuze rol.. Eens kijken. Qua comedy is die echt een held

Hm dit kan nog wel eens dik meevallen.

Verhaal spreekt me zeker en vast al helemaal aan, en Seth Rogan is idd fantastisch in comedy's, dus een serieuze rol voor de man klinkt verleidelijk om naar te kijken, en Michelle Williams blijft voor mij één van de mooiste vrouw ter wereld.

Clips:

YouTube - Take This Waltz Clip #1

YouTube - Take This Waltz Clip #2

YouTube - Take This Waltz Clip #3

Dat dacht ik ook En gelukkig stelt de film niet teleur: het is een hele fijne film geworden. Gevoelig liefdesdrama vol compassie, met een prachtige, minutieuze art direction, zoals ook is te zien in de clipjes die kappeuter hierboven plaatste. En op Michelle Williams word je gewoon tijdens de film verliefd - ik dan toch

Trailer (YouTube)

Leuke film met een duidelijke boodschap. Michelle speelt het leuk, al vind ik haar 'equivalent' Carey Mulligan net iets schattiger.

Ik word elke keer verliefd op Michelle Williams als ik haar in een film zie. Heel benieuwd naar deze film!

Michelle Williams is zeker geen onaangename dame om naar te kijken, maar wat een vervelende draak van een film zeg. Blijkbaar niets voor mij, dit soort romantische verhaaltjes. Heb het einde niet gehaald, zal dus ook maar niet stemmen. Een komedie is het zeker niet.

NOOO you CAN'T cheat on Seth Rogen

Nieuwe trailer (YouTube)

Krijgt positieve recensies in de Nederlandse pers:

De onverklaarbare leegte - Cinema.nl Filmrecensie (4 sterren)

nog meer recensies (Popcornmeter)

Erg benieuwd naar deze film. Williams is één van de betere actrices momenteel, dus dat kan bijna niet misgaan. Beetje jammer van Seth Rogan, maar wie weet valt hij nu een keer mee.

erg subtiele melancholie en erg mooi, de liefde in de kleine dingen en de leegte.

Het laatste halfuur maakt alles goed, verandert de hele film van klassiek naar verfrissend. Hoewel ik geen band had met de personages per se, blijft het een atypische en aangrijpende film, die verschroeiend eindigt. Zeker niet het alledaags filmpje dat ik had verwacht, maar ook zeker niet baanbrekend.

3.5*

Heerlijke verfrissende film met een uitstekende cast en vooral natuurlijk Michelle Williams, een van mijn favoriete actrices. Leuk romantisch verhaaltje. Aan de naaktscènes was duidelijk te zien dat dit geen preuts Hollywood product was, wel een filmpje duidelijk gemaakt door een vrouw. Sarah Polley die in de film The Sweet Hereafter van Atom Egoyan haar debuut als actrice maakte mag van mij met films maken doorgaan. In tijden waarin je doodgegooid wordt met crisisnieuws en politiek geouwehoer zijn dit soort feel-good filmpjes voor mij zeer welkom. Ook in visueel opzicht vond ik dit filmpje zeer de moeite waard. De eindscène - Michelle Williams in de draaimolen - was om van te smullen. Ook de soundtrack mocht er zijn. Mooi nummer trouwens dat "Video Killed the Radio-star" van The Buggles.

4,0*

Een goede drama/komedie film...

Mooi verhaal...

Af en toe humor...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Michelle Williams speelt goed...

Super groot beeld en uitstekend HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond muziek....

Eentje was er een stukje geknipt (soort overgeslagen),

was er een foutje filmpje...

Humor... In een drama/KOMEDIE?! 't ZAL toch niet?!

Maar echt een komedie zou ik het niet willen noemen. Een intens relatiedrama met wat relativerende grappen tussendoor. Michelle Williams is de ster van dit moment en kan een film in haar eentje dragen. Minpuntje is dart de twee mannen nogal cliché werden neergezet. De aimabele kookboekenschrijver vs de kunstenaar. 3,5*

Dit is inderdaad zeker géén komedie. Dat een film humor bevat maakt het toch geen komedie? Dan kunnen we alles wel komedie gaan noemen.

Mwah. Vond 'm, na bovenstaande recensies, toch wat tegenvallen. Ik vind 't wel moeilijk om de vinger op de zere plek te leggen. Ik vond Michelle Williams sowieso erg matig spelen. Vanaf het eerste shot al, als ze haar blik draait maar haar ogen een microseconde zich fixeren op de camera waar ze recht in kijkt, vond ik haar niet erg sterk. Het onrustige karakter dat ze probeert uit te stralen kwam op mij ook veel te geforceerd over. Misschien dat ik daardoor niet echt mee kon leven met het verhaal, het boeide me allemaal vrij weinig.

Zoals Wibro hierboven ook opmerkt, de film is overduidelijk vanuit vrouwelijk perspectief geregisseerd en ik merk de laatste tijd dat dat toch vaak ook niet mijn ding is. Nee, alhoewel het allemaal best aardig in elkaar zit zal deze me niet lang heugen.

2.5 *

Ik vraag me af of de onheldere boodschap hetgeen de film typisch vrouwelijk maakt? Zijn bijvoorbeeld Lynch, Haneke en Reygadas dan zo transparant in hun vertelling? Wel mee eens dat de film vanuit een vrouw is geschreven, maar dan vooral vanwege de te karikaturale personages.

Ik zei niet voor niks "onder andere" en "doorgaans" Ook veel van de humor zou ik als vrouwen humor typeren, de personages zijn inderdaad duidelijk aangekleed door een vrouw en het hele dilemma zien we ook duidelijk vanuit vrouwelijk perspectief terug. Ik wil niet zeggen dat ik het daardoor per se slecht vind, zeer zeker niet, maar het speelt allemaal denk ik wel mee dat het me net wat minder aansprak. Het is een beetje als het lezen van een Saskia Noort.

Overigens vind ik Lynch helemaal geen goede vergelijking omdat sommige van zijn films, zoals Mullholland drive, juist het voorbeeld zijn van films waar je de boel met rationaliteit tot in de detail kan analyseren of in ieder geval vanuit rationaliteit zijn ontwikkeld en ik JUIST het gevoel heb dat het door een man is geschreven. Dat mensen dat vaak niet zien doet daar niets aan af. Ik zou Lynch, vanwege sommige van zijn andere films, natuurlijk ook niet aandragen als HET voorbeeld van rationaliteit, hehe, maar ook zeker niet als HET voorbeeld van het tegenovergestelde

Drama okay, maar de komedie kan beter romantische komedie zijn. Maar dat ter zijde.

Niet echt mijn genre, maar omdat de media er vol van stond, en Williams altijd wel garant staat voor kwaliteit. Rogen daar in tegen niet naar mijn mening, maar hij sloeg zich er goed door, mede omdat dijn type hem goed paste. Toch was het erg langdradig. Er gebeurde niet zoveel, maar de emoties vlogen om je oren. Nergens kreeg je even rust. Maar het was wel goed te doen. Kirby had ik niet zoveel mee, en kon me misschien daarom niet goed verplaatsten in het probleem. Al met al zitten kijken naar een kwalitatief prima film, die een tandje meer pit had mogen hebben. Williams droeg de film, en deed het weer goed.

3.5 uit 5 halfje erbij voor Williams.

p.s. En in de soundtrack 2 keer Micah P Hinson. Worden we ook blij van...

Deze film heeft duidelijk een bepaald sfeertje, waar je van houdt of juist niet. Ik eerder juist niet. Het begin, grofweg het eerste uur, is allemaal vervelend gezapig. De omgang van Margot met haar man, haar moeilijkdoenerij met Daniel , het is allemaal nogal ergelijk en traag, en de interacties tussen de personages zijn vaag en lastig te plaatsen.

Een hoop scenes die gevoelig en veelzeggend willen zijn maar die dikwijls te lang duren, en voor mij een hoog 'jaja, schiet toch op'-gehalte krijgen.

Een echte sfeerfilm dus, want de noodzaak om van dit flinterdunne verhaaltje een film te maken ontgaat me. Het plot valt in een zin te omschrijven.

De afwikkeling van het verhaal, het laatste kwartier is erg apart. Alsof de makers niet meer wisten wat ze er nog mee aanmoesten.

Komedie heb ik er overigens nauwelijks tot niet in kunnen ontdekken, dus waarom dat bij de omschrijving staat is me een raadsel.

Postieve puntjes; het kleur- en lichtgebruik is mooi, en zorgt ervoor dat de hele speelduur prettig is om naar te kijken. En een aantal mooi geschoten scenes, hoewel ze voor mij wat te lang gingen duren toch niet slecht gedaan.

2,5*

Realisme gaat hand in hand met surrealisme in een eerlijke maar ook vreemde Sarah Polley. Michelle Williams is raadselachtig sympathiek zonder antwoorden. 'Take This Walz' is uiteindelijk een magisch fascinerende film, maar toch niet helemaal bevredigend...

Vrijwel plotloze film over een driehoeksverhouding, die het vooral moet hebben van sfeer en akteerwerk. Dat laatste is bijzonder goed gelukt, want de drie hoofdrolspelers zijn voortreffelijk. De film heeft eerlijke en zinnige dingen te zeggen over relaties en kiest zeer zeker niet voor de makkelijke weg. Vooral het personage van Michelle Williams is niet altijd sympathiek en moeilijk te doorgronden. Verwacht geen tranentrekker, daar is de film te intelligent en subtiel voor.