Slam (1998)

Heel raar dat niet meer mensen deze film hebben gezien. Ik vond hem erg goed. De hoofdrol wordt vertolkt door Saul Williams, muzikant en dichter die vooral zogenaamde slam-poetry schrijft. In deze film speelt hij op dat vlak zichzelf; er komen ook een heleboel gedichten van hem in voor (die erg knap trouwens). Gevoelig verhaal over de Amerikaanse samenleving en justitie en in het bijzonder hoe de zwarte bevolking daardoor wordt behandeld. Deze problematiek wordt op een genuanceerde wijze aangapakt. Verder is de soundtrack van deze film erg knap: hiphop zoals je hem tegenwoordig niet meer op de radio zal vinden: puur en eerlijk.

Inderdaad raar dat zo weinig mensen deze gezien hebben. De film heeft toch prijzen gewonnen en is een absolute aanrader. Prachtige poëzie, sterk verhaal dat zeer echt overkomt, zeer mooie cinematografie (o.a. de prijs voor beste cinematografie op het filmfestival van Cannes), goede muziek, ... Kortom, een klein toppertje dat weinig mensen gezien hebben. AANRADER dus!!

Ik ga hem zeker kijken!

Die wat oudere Sundance winnaars zijn niet altijd even makkelijk te vinden, blijkt. Wellicht heeft ook dat wat te maken met het gebrek aan aandacht voor deze film over een 'dichtrapper' (my word for it, hij doet aan Slam) die voor een zakje wiet enkele jaren de gevangenis in moet.

Als inkijkje in de realiteit van een jonge, African-America male from the projects met een kunstenaarshart, slaagt Slam behoorlijk. Ik was dan ook enigszins verbaasd dat regisseur Marc Levin een white guy is (hij speelt de aanklager), net als schrijver Richard Stratton, wat me wel nieuwsgierig brengt naar de inbreng van Saul Williams, Sonja Sohn en Bonz Malone die ook een writing credit hebben gekregen.

Het schijnt dat Slam in negen dagen is geschoten, iets dat ik altijd erg knap vind. Dat een film als deze op een indie festival als Sundance in de prijzen valt verbaast me niet heel erg, maar de prijs voor beste camerawerk in Cannes, daar kan ik niet bij: Ik vond het niet opzienbarend, de cinematografie. Leuk trouwens om Sonja Sohn hier in slechts haar tweede rol te zien, 4 jaar voor Kima Greggs in The Wire. Ze maakt hier al indruk.

Toch snap ik de puntjes van kritiek van Ebert wel op het gebied van focus en niet helemaal aaneensluitende puzzelstukjes. Desalniettemin is dat iets dat ik de film makkelijk kan vergeven.

4*