The Sword and the Sorcerer (1982)

Al jaren wilde ik deze zien. Eigenlijk al vanaf het moment dat ik hem in de videotheek zag liggen, maar op één of andere manier heb ik hem nooit gehuurd. Nu al die jaren later heb ik de VHS-band in mijn bezit en eindelijk heb ik hem gezien.

Ik had er toch iets meer van verwacht, maar het is zeker een lekkere jaren '80 Conan ripp-off. Minder goor dan gedacht, maar zeker goed.

De effecten zijn de moeite waard en vooral tegen het einde ziet het er lekker smeuig uit.

3,5*

Mmm, toch beduidend minder dan toen ik hem 6 jaar geleden zag. Eigenlijk heeft de film slechts 2 goeie scenes, namelijk de opening in de grot, waar de gezichten op de kist van Xusia op zeer overtuigende wijze tot leven komen en het eindgevecht tussen Xusia, Cromwell en Talon, waar zowel de setting als de actie zeer behoorlijk is, helemaal het moment dat Machelli in Xusia veranderde moest ik even aan een horrorklassieker als The Howling denken.

Maar dan hebben we nog de belabberde dialogen, het onovertuigende acteerwerk (met uitzondering van Lynch, Maharis en Horsley) en het complete uit balans zijn van lichtvoetige, soms beschamende, humor en serieuze gore en actie. Te vaak wordt gebruik gemaakt van een vreemd Deus Ex Machina moment, offscreen geweld en knullige situaties om de film eenzelfde kwaliteit te geven als Conan The Barbarian en Excalibur (de film waar deze film door ontstaan is).

Goed, ik heb een aantal keer gelachen om bedoelde en onbedoelde humoristische situaties en heb bij de bovengenoemde scenes toch genoten, maar al met al valt The Sword And The Sorcerer toch ten prooi aan een grote hoeveelheid kitsch.

Wie kan me uitleggen hoe dat zwaard steeds weer nieuwe punten eraan krijgt? Iedere keer als Talon ze afschiet laat hij ze achter, om in de eerstvolgende scene waar het zwaard in voorkomt weer helemaal compleet te zijn...

Beetje een makke film, mede dankzij het brakke acteerwerk en het gebrek aan mooie decors. Alles voelt te kleinschalig aan en nergens wordt het echt groots of heb je het idee dat er een budget in de film zit. Voor een avonturenfilm als dit vind ik dit een noodzakelijk iets, aangezien de film zich verder alleen beperkt tot man tot man gevechten(makke choreografie en off screen kills) in smalle ruimten. Het epische wat de film wil meegeven door het verhaal, muziek en dialogen komt totaal niet naar voren in de film zelf.

Gevolg: een lange en saaie zit bij een film die zo graag episch wilt zijn, maar het niet is.

1,5*

In de jaren 80 waren fantasy films enorm populair. Met name in het sword & sorcery genre verschenen er verscheidene films die tegenwoordig binnen het genre als cultklassiekers worden gezien. Dit betreft films als Conan the Barbarian, Excalibur en Willow. Ook The Sword and the Sorcerer heeft tegenwoordig een schare groep fans, maar het niveau van voorgenoemde films weet ze in geen mijlen te bereiken. Daarvoor is het verhaal te eentonig, het tempo te traag en het acteerwerk te matig. Lee Horsley is nog wel aardig als de koene held Talon en ook Richard Lynch is altijd betrouwbaar als de eeuwige schurk. De rest van de cast acteert echter behoorlijk houterig. De film ziet er op sommige momenten wat goedkoop uit, maar voor de liefhebbers van het fantasygenre zal deze film ongetwijfeld nog te genieten zijn.

In Amerika was de film destijds een opmerkelijk succes met een opbrengst van 36 miljoen dollar. De film eindigde met de belofte van een vervolg, genaamd Tales of the Ancient Empire. Het duurde echter nog tot 2010 voordat dit vervolg er ook daadwerkelijk kwam, zonder ook maar één iemand van de originele cast. The Sword and the Sorcerer was tevens het filmdebuut van regisseur Albert Pyun, die later diverse B-films als Cyborg, Nemesis en het vervolg Tales of the Ancient Empire regisseerde.

"Come now, let's be off. There's a battle in the offing! We've got kingdoms to save and women to love!"

De debuutfilm van b-film regisseur Albert Pyun die later nog een hoop Cannon-filmpjes zou maken waaronder Cyborg. Deze cult klassieker die de naam draagt van wat stiekem mijn favoriete genré is; Sword and Sorcery.

De film heeft een best aardig verhaal, zij het wat rommelig nu en dan. Vooral de duistere sfeer in het begin was heerlijk. Ik vond de Magiër/Demon Xusia (Richard Moll) erg gaaf, jammer dat zijn rol niet wat groter was. Er zitten wat gaten in het verhaal en een paar wtf-momenten (zoals als onze held een vrouw van een groepsverkrachting red en vervolgens als beloning voor het volbrengen van zijn opdracht de nacht met haar door wil brengen ).

Lee Horsley deed het wel aardig als de held in dit avontuur. Richard Lynch was ook prima als kwade overlord. Het acteerwerk vond ik nergens echt storend maar was ook weer niet bijzonder goed.

Goede epische score van David Whitaker. Haalt het niet bij de soundtrack van Conan of Willow maar nog steeds zeker niet slecht.

Ondanks het redelijk lage budget vond ik de effecten geweldig. Vooral in het begin als Xusia word gewekt en later als hij transformeert waren bijzonder gaaf gedaan. Ook die gezichten in het steen en andere dingen waren mooi gemaakt. De rotoscoping had beter gekund maar de fitsen als zwaarden elkaar raken zagen er prima uit.

De stunts en zwaardgevechten vielen ook niet tegen en waren best vermakelijk, mag ook wel gezien er een stuntman is overleden tijdens de productie...

Zoals meestal met Sword and Sorcery-films heeft ook deze film weer een erg mooie poster. Heerlijk die 80s fantasy.

The Sword and the Sorcerer is in tegenstelling tot je zou denken niet zo zeer afgekeken van Conan the Barbarian maar eerder een beetje geïnspireerd door Excalibur. De film is goed opgenomen en ik vond dat de sets mooi zijn gemaakt en ontworpen. De film heeft hier en daar zijn minpuntjes en in het concept had beslist meer gezeten maar ik vond het toch een erg goede film. Een echte cult-klassieker die niet moet worden vergeten.

Deze film bezit bijna de naam van wat vanaf de jaren '80 een heel genre is geworden! En met een jonge held, een oude koning, een eeuwenoude demon en een een jonkvrouw in nood bezit het ook alle ingrediënten van het genre. Nadeel daarvan is dat je een fan van dit soort fantasie-films moet zijn. De opening met zijn donkere sfeer en de sluiting met een kruisiging en zowaar wat gore zijn het beste van de film. De held is vooral inwisselbare maar hij heeft wel een zwaard met drie bladen! Kathleen Beller zorgt voor wat mooie Eye-Candy. Ben je fan van zwaard en tovenarij-films dan is dit een erg fijne cheesy low budget-fantasie. Echter ben je dat niet dan zal het je heel wat minder bevallen want dat er van alles op en aan te merken is aan de film is zeker waar.

Gezien op 4K van 101BlackLabel, dezelfde transfer van Shout. Zoals Bas ook al aangaf geen beste upgrade, veel grain en donkere beelden.

Film zelf is ook niet best. Ondanks het simpele verhaal komt het alsnog rommelig over. Gevechten zagen er beetje houterig uit en waar ik me nog het meest aan stoorde was die blije heroïsche muziek, paste totaal niet bij de film. Beetje vreemde film ook, komt allemaal beetje knullig en kinderachtig over, maar er zitten ook paar brute scenes in. Eén scene met een steencirkel om zwaarden te scherpen waar iemands hoofd op wordt gehouden en iemand zn hoofd wordt letterlijk doormidden gesneden. Wat me ook opviel was de seksistische ondertoon waar niet alleen de mannen maar ook de vrouwen maar al te graag van bil willen. Enige pluspunten zijn de opening met de herrijzing van de duistere tovenaar in de grot. Het gevecht daarna met de schietende zwaarden, en de finale met die transformatie.

Al met al een film om snel te vergeten.

Zaterdagavond na een lange dag, en een herkijk van Spielberg's 1941, nog even aan deze The Sword and the Sorcerer waar het aanbod aan horror en griezel mij niet helemaal beviel, toch werd deze film ook niet bepaald een succes.

Het verhaal, ach ja het verhaal, iets met een tot leven gewekte magiër en diens krachten waar nogal wat bloedvergieten opvolgt, en joh... je verwacht het niet, iemand die wraak wil nemen. Verhaal technisch hoeft men in deze film niet iets bijzonders te zoeken, maar was dat eens het enige minpunt waar eigenlijk alles cliché is, overdreven, zoals een zwaard dat schiet, slecht acteerwerk en karakters die geen enkel moment boeien.

Dan is het geheel ook nog eens fragmentarisch te noemen, is het allemaal van de hak op de tak, en heeft het mij eigenlijk geen moment kunnen boeien noch interesseren. Een van de weinige dingen die wel opviel was de soundtrack, verder was dit een film waar ik weinig goede punten aan kon vinden en is daarmee dan ook een film die ik weer heel snel gaat vergeten. Wellicht dat deze film beter valt als fantasy je genre is.