Griff the Invisible (2010)

Ik hoopte op een leuke superhelden-film, maar dat was helaas niet het geval. Het is meer een zweverige (enigzins) romantische film. De film overtuigde echter geen moment. Het verhaal zelf is niet al te boeiend. Hij komt een meisje tegen die eveneens moeilijk sociale contacten kan leggen, en die wat filosofisch voor zich uit praat. Waarmee hij, niet geheel verrassend, ook een relatie krijgt. Acteerwerk stelde niet zo veel voor en kon het redelijk matige plot ook niet naar een hoger niveau tillen.

Teleurstellend, mede omdat ik toch iets anders had verwacht.

Dank Observator voor deze tip.

Erg fijn filmpje dat ergens het midden houdt tussen Defendor, de tv-serie Bored to Death en Garden State (en een beetje Office Space, in het begin).

Had het er vanmiddag al over dat het "superhelden met een twist" inmiddels ongewild al een klein genre aan het worden is. Vaak antihelden, die denken wel even de wereld te helpen. Gek genoeg zijn al de films die ik in dit betrekkelijk nieuwe genre heb gezien geslaagd. Defendor, Kick-ass, Super, Scott-Pilgrim, Orgazmo (beetje een stretch haha) en nu deze Griff.

Extreem droog, tragikomisch en toch ook wel romantisch. Leuk gebruik van kleur en een noir setting met veel straatjes, belichting en rook. Het heldenpak ziet er dom uit, maar eigenlijk ook best wel bad-ass. Tel daar de batman achtige stemvervorming bij op en het feest is compleet.

Toch wel een aanrader, want de film is toch weer anders dan genregenoten.

Edit: Ryan Kwanten speelt natuurlijk Jason Stackhouse in de (overschatte, maar das persoonlijk) tv serie True Blood. Zat al te kijken waar ik hem van kende.

Leuk.

Visueel zat het wel redelijk oké met dit filmpje. Weinig scenes waar men echt uitpakt, maar het merendeel ziet er wel verzorgd uit. De visuele effecten zijn een beetje aan de goedkope kant, maar gezien de opzet van de film kan dat nog wel.

De personages zijn erg leuk. Weirdos die er eigenaardige conversaties op nahouden. Deed me een beetje denken aan Eagle vs Shark zelfs, al was die nog net wat gekker en grappiger. Film blijft verder ook best vermaken, enkel met het einde had ik het niet zo.

Uiteindelijk blijk je toch echt naar twee aardig zieke individuen te kijken. De clou-speech van Melody klopt ook niet want zonder gevaar is het gedrag van Griff zeker niet. Niet voor niks wordt hij in elkaar geramd en opgepakt door de politie. De film lijkt dan even met een serieus neerslachtige boodschap te eindigen, tot dantoe alles geslaagd (en een leuke twist). Maar plots keert de film een tweede keer en krijgen we nog een happy end. Ging er bij mij niet zo in, die twee sporen echt niet en ze gezellig verder zien doen als feel-good einde werkte gewoon niet meer.

Toch jammer, ik ben al lang niet meer [sooiler]principieel tegen happy endings, maar ze moeten wel in het geheel passen. Da's hier zeker niet het geval, integendeel. Verder wel een tof filmpje, weinig op aan te merken behalve het einde dan.

3.5*

Doet een beetje denken aan bepaalde Amerikaanse indie filmpjes waarbij de term quirky al snel valt. Hier in tweevoud en van Down Under. Tot op zekere hoogte is het ook allemaal best wel innemend. Het deint allemaal in een prettig en soms zelfs dromerig tempootje verder, enkele fijne shots in de straten vallen op en met Griff is het gemakkelijk sympathiseren. Zielig ventje dat opgesloten zit in z'n eigen fantasie en en passant nog eens de klos is op kantoor. Je gunt hem die rare Melody wel.

Ook al omdat Dermody eigenlijk stiekem de show steelt. Mooie rolletje met met grappig merkwaardige situaties en conversaties, zoals het glaasje water voor het weggaan. Dat is het wel zo ongeveer qua humor, verder is het toch vooral drama met romantische tint. Draait allemaal prima totdat Griff zo'n beetje alle ellende wel gehad heeft en er nog een eind aan gebreid moet worden. Gaat toch allemaal wat geforceerder dan voorheen, alhoewel het Take Me As I Am principe voor mij nog wel werkt.

Ook deze heb 'k eens geprobeerd en 'k vond hem niet mis, maar ook niet waw. Alweer een superheldenfilm, maar toch weer een andere invalshoek. Deze focust toch meer op drama dan op de actie, al is hij zeker niet saai. De cast zat wel goed en paste wel bij de personages.

'k vond het wel eens het bekijken waard, niet meer, niet minder.

Een eerlijke en lieve film zoals ik hem graag zie. De rollen van Ryan Kwanten en vooral Maeve Dermody worden erg innemend gespeeld en vooral tegen het einde komt de film met een paar erg mooie scenes op de proppen.

Enig nadeel is dat het voorgaande allemaal net iets te traag is en de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik het geweldige Paper Man nog vers in mijn hoofd had. In vergelijking daarmee is deze toch iets minder maar desondanks blijft het een hele aangename en verassende film.

Boven gemiddeld.

Australische hunk Ryan Kwanten is waarschijnlijk als ster van HBO-serie True Blood gevraagd om trekker te worden van deze film. Mij kon deze film niet echt boeien, een superheldenfilm vond ik het in ieder geval niet. Het einde vond ik nogal onbevredigend.

Vriendelijk filmpje over een kantoorsulletje die in de nachtelijke uren de superheld uithangt in zijn heldenpakje en op een dag de liefde van zijn leven ontmoet. De film doet een beetje kinderachtig aan en het oogt allemaal nou niet bepaald bijster interessant maar doordat de humor zo nu en dan best geslaagd is kijkt het nog wel redelijk weg.

2,5*