Ni Liv (1957)

De scenes waas soldaten stierven dat kan echt niet meer zo theatraal verder standaard filmpje met vele mooie opnames.

Enkele weken terug gevonden bij de kringloop en hoewel de dvd een volledig Noorse uitgave bleek te zijn durfde ik het wel aan vanwege de Engelse ondertiteling. De prachtige filmposter die me het idee gaf met een verloren klassieker te maken te hebben deed de rest. Een klassieker bleek Ni Liv niet te zijn maar uiteindelijk wel alleszins redelijk en degelijk.

Veel introductie rond deze commandotroepen komt er niet en na een korte schermutseling zitten we als kijker samen met Jan in de problemen. Duidelijk is dan al dat de film gemaakt is met een uitermate lage budget maar er zeker oog is voor prachtige en stijlvolle plaatjes in combinatie met de zwart wit stijl. Ik noem bijvoorbeeld de sloep die de eerste keer aan land gaat en heel veel prachtige natuur shots gedurende de film. Aan natuur, pracht locaties en ontbering heeft Ni Liv niet te kort en Jan krijgt het dan ook danig voor de kiezen waar de uitdrukking negen levens ook weg komt, en het is een wonder wat deze man allemaal overleeft nog maar te zwijgen van de gruwelijke kou gedurende het gehele oordeel.

Uiteraard is het niet allemaal goud dat blinkt, want Ni Liv schiet wel degelijk te kort op het vlak van karakter en dialoog, niet te vergeten dat de film op bepaalde momenten ontzettend stug aanvoelt. En zo is Ni Liv zoals de meeste films ook een kwestie van de pluspunten tegen de minpunten af te wegen. Zoals gezegd schiet het op het karakter vlak te kort want wie is Jan nu verder eigenlijk? Net als het ontzettend stugge begin waar de meeste dialogen met één a twee woorden ophouden. Daar staat tegenover dat de spanning en ontbering op momenten goed wordt opgebouwd, er oog is voor realistische dingen als sneeuwblind en hoe hij zijn tocht vervolgd, of hoe hij zijn eigen bevroren tenen afzet.

Zoals gezegd de verloren en onbekende parel/klassieker die je dan hoopt gevonden te hebben blikt deze Ni Liv zeker niet te zijn. Toch wordt er wel een fraai, stijlvol en realistisch beeld in een niet al te lang en redelijk vlot jasje gegoten. Daarom wat mij betreft een sterke voldoende met 3,5.

Geen oorlogsfilm maar een survivaltocht tijdens de tweede wereldoorlog. De film begint als een flashback en kent een beetje stroeve start; Je ziet en paar mannen contact maken met schoenmaker per ongeluk met een burger in plaats van met hun beoogde contactpersoon omdat hij de zaak had overgenomen en dezelfde naam had. Vervolgens wordt een boot met verzetsstrijders aangevallen door een Duits schip. (ze waren daar i.v.m. Operatie Martin )Waarbij één man het overleeft. Dan blijkt deze film over Jan Baalsrud te gaan, die in een barre ontsnapping van drie maanden (verschillende tenen werden door bevriezing geamputeerd en sneeuwblindheid) met de hulp van lokale dorpelingen de grens van het neutrale Zweden probeert te bereiken. "Ni liv", wat "negen levens" betekent en verwijst naar de metaforische negen levens van een kat en die deze Noorse Jan ook allemaal nodig had.

De film is een eerlijke poging om een ​​epische ontsnapping te vertellen en dat doet het verdienstelijk!! Het film-maken is alleen wat verouderd, sommige scenes lijken een beetje op toneelstukjes maar er zijn ook prachtige shots van de mannen en een slee in de besneeuwde landschappen. En een paar opmerkelijke hallucinatie sequenties en dat einde met de kudde rendieren was ook zeer opvallend! Het verhaal werd in 2017 opnieuw verteld in de film; Den 12. Mann (2017) Deze film was wat gedateerd, maar nog steeds goed te bekijken.