Ao, le Dernier Néandertal (2010)

Mooie sfeertekening en prachtige beelden.

Toch vind ik 'Quest for fire' indrukwekkender.

Beide films zijn wel geschikt om met opgroeiende kids te kijken.

Zoals het verfilmd is, zo zou het natuurlijk heel goed gegaan kunnen zijn.

Die 'talloze huiveringwekkende beesten'' uit de beschrijving zijn mij ontgaan.

2/5

De film is niet zo goed als Guerre du Feu, La (1981) maar is verder wel erg onderhoudend de beelden zijn inderdaad erg mooi en beesten heb ik ook niet gezien behalve de dode mammoeten.

Mooie muziek, prachtige natuurbeelden. Guerre du Feu vond ik trouwens ook een interessante fim, maar beide films doen volgens mij niet voor elkaar onder. Ik persoonlijk heb naar allebei met heel veel plezier gekeken.

Leuke film à la Guerre du Feu. Het is maar de vraag in hoeverre dit de realiteit van toen weerspiegelt, maar het is leuk om eens te zien. Net als in zijn documentaires slaagt Malaterre er in het één en ander overtuigend te brengen. Muziek is ook mooi en passend voor een film als deze.

Beesten heb ik wel gezien? De ijsbeer op de poster, bizons, paarden et cetera!

Minnetje vond ik toch het 'bovennatuurlijke' in de film (AO die met dieren kan praten en dergelijke).

Deze productie kon mij lang niet zo bekoren als mijn voorgangers hier. De beelden zijn zonder meer prachtig en adembenemend, maar het verhaal rond de vroege of eerste mensen vond ik naast oppervlakkig, clichématig en sentimenteel, ook nog eens regelrechte kitsch en uitermate banaal.

Leuk geprobeerd, daar houdt het wel mee op. Een panfluitende Neanderthaler vind ik net iets te ongeloofwaardig, maar ja aan de andere kant waarom ook niet?

Ik vond het een vreemde film die desondanks mijn aandacht heeft vastgehouden. Of het allemaal echt zo is geweest? wie weet. Maar het is in elk geval zoals het wel geweest zou kunnen zijn. En dat is toch wel apart om te zien.

Ik moest ook erg denken aan the quest for fire inderdaad, ik vind deze film niet beter of slechter

Als reactie op onderstaande berichten: de 'huiveringswekkende' beesten (ahem, dieren dus) die ik heb gezien waren een soort runderen, paarden, een ijsbeer, maar helaas niets wat echt spannend was. Daarentegen ging het er in de film meer om of Ao, de hoofdpersoon, ze angstaanjagend vond.

Ook praatte hij niet met dieren, hij praatte tegen dieren, op een manier zoals bijvoorbeeld indianen of inheemse stammen dat doen. Respect voor moeder natuur, en slechts doden als het noodzakelijk is.

Maar goed, just my 2 cents

Ao.........Oa...............Ao.............Oa

Prachtige, adembenemende beelden van natuurlandschappen. Dit alleen al verdiend een pluim.

Het verhaal is interessant om te volgen en de stam van Ao komt mij althans geloofwaardiger over dan die andere stammen. Die ene stam leek wel heel veel op een Indianenstam. Maar ach, er is genoeg te beleven en de beelden zijn puur en magnifiek. La Guerre du feu vond ik wel een niveau hoger. Dat het allemaal zo is gegaan, is een ander verhaal. Maar er zullen zeker ideeën erin voorkomen die zomaar zou kunnen gebeurd zijn. 7/10

De beelden zijn super, echt wel mooi gebracht,...

En ook de film zelf valt zeker niet tegen...

3.0

Als je La Guerre du Feu (1981) hebt gezien zal deze film waarschijnlijk altijd tegenvallen. Het is namelijk een zwak aftreksel van die film. Die film ging over de zoektocht naar vuur. Deze film gaat over de zoektocht van de laatste Neanderthaler naar zijn broer. En er zitten een hoop overeenkomsten met la guerre in deze film. Als je de andere film niet kent is dit waarschijnlijk een erg genietbare film. Zo slecht is hij niet. Al is de voice-over wel irritant. Maar la guerre was eerder en beter.

Verhaal klopt niet! Mijn buurman heeft grote wenkbrauwen een grote kaaklijn en is zeer impulsief!

Ao, Le Dernier Néandertal is gebaseerd op het boek ‘Ao, L’Homme Acien’ van de Franse schrijver Marc Klapczynski. Dit boek was het eerste deel van de trilogie ‘L’Odyssée Du Dernier Néandertal’. De film werd geregisseerd door Jacques Malaterre, die hiervoor uitsluitend tv-series en tv-films had geregisseerd en met Ao, Le Dernier Néandertal zijn eerste (en enige) speelfilm afleverde. Hij kreeg hiervoor een betrekkelijk hoog budget (voor Franse begrippen althans) van 13 miljoen dollar.

Visueel ziet de film er dan ook prima uit, met mooie fotografie van prachtige locaties die werden geschoten in Frankrijk, Bulgarije en de Oekraïne. Qua stijl heeft de film veel weg van de cultklassieker La Guerre Du Feu uit 1981. Simon Paul Sutton speelt een leuke rol als de laatste Neanderthaler, hoewel hij iets te lang is voor zijn rol (Neanderthalers waren gemiddeld maar anderhalve meter groot). De film gaat helaas gebukt onder een zwak script, dat ondanks de prachtige plaatjes nauwelijks weet te boeien. Over het verdwijnen van de Neanderthalers bestaan diverse theorieën en deze film past ze allemaal toe (ziektes, uitgemoord door de Homo Sapiëns of rassenvermenging).

Leuk om een keer gezien te hebben, maar weinig memorabel. Op het mooie camerawerk na valt er ook niet echt terug te zien, waar het hoge budget in is gaan zitten.

Ik zie op de poster toch wel een ijsbeer . Afgaand op de commentaren lijkt dit me een film om eens mee te pikken.

Al spreekt net als bij La Guerre Du Feu de film aardig tot de verbeelding om je mee te

kunnen verplaatsen in de oertijd sorteerde de film voor mij toch te weinig effect om

werkelijk geboeid te raken. Meerdere zonderlinge en onzinnige momenten gooien roet in

het eten met als rare uitschieter vrij absurd de plotse verschijning van een paard met

veulen als redder in nood om het hongerige kind te kunnen zogen. De suggestie lijkt

ook af en toe te worden gewekt dat de Neanderthaler minder bruut en gewelddadig was

dan de opkomende, intelligentere Homo Sapiens. Je zou eerder andersom verwachten.

Feit is wel dat de Homo Sapiens uiteindelijk de Neanderthaler heeft verdrongen, misschien

inderdaad door uitroeiing maar aannemelijker lijkt mij doordat de intelligentere Homo

Sapiens zich uiteindelijk gemakkelijker in stand heeft kunnen houden. Maar met geregeld

fraaie beelden om mee je in die periode te kunnen wanen. Hoogtepunt toch wel het gevecht

met de ijsbeer aan het begin van de film.

Regisseur Jacques Malaterre, is een maker van voornamelijk tv-films en serie-afleveringen. Nadat hij de succesvolle tv-documentaire "L'odyssée de l'espèce" (2003) had geregisseerd, raakte hij blijkbaar geboeid door de menselijke evolutie. Er volgde de tv-documentaires Homo sapiens (2005) en Le sacre de l'homme (2007) en in 2010 mocht/kon hij het onderwerp verder onderzoeken voor deze film.

Het verhaal begint met het gemiddelde gewone leven van een Neanderthaler. Ao en de mensen van zijn stam gaan op jacht en verzamelen. Op een dag als Ao en ander stamlid op pad zijn om een roofzuchtige ijsbeer te doden, worden alle mensen van zijn stamgroep in hun grot vermoord. Hierna krijg je te zien dat Ao oorspronkelijke ergens anders vandaan kwam en dat hij daar een broer die Oa heet, heeft achtergelaten. Zodoende begin hij aan vermoeiende lange trektocht.

Sinds 2010 zijn er bewijzen gevonden die duiden op een vermenging van genetische informatie tussen Neanderthaler en Homo Sapiens. Dit is in de film verwerkt met een jongen-ontmoet-meisje verhaal. (jongen en meisje kunnen niet met elkaar opschieten / liefde is geboren / en ze leven nog lang en gelukkig) Tja...Neanderthalers die nog een laatste keer lol hadden met Homo sapiens voordat ze uitstierven. Alhoewel de wetenschappelijk benadering, zijn er ook een paar rare keuzes, die niets met de werkelijkheid van doen hadden.

Zo blijkt het ook een voorvader van Dr Doolittle omdat hij kan communiceren met dieren. En Ao schijnt over een moreel kompas te bezitten....want moorden nee dat doet hij niet...dit werd hoor je middels de voice-over. Die e voice-over van de gedachten was sowieso een zwak punt. Waarom een taal met gegrom en lichaamstaal ontwikkelen maar omdat de kijker die niet begrijpt, je toevlucht nemen tot commentaar in moderne taal om uit te leggen wat er gebeurt. Film is toch beeldtaal....?

Ondanks die paar details die te wensen overlaten, heb je wel echt het gevoel dat zich in prehistorisch Europa afspeelt. Er wordt voortreffelijke aandacht besteed aan de materiële cultuur van de prehistorische volkeren, er zijn prachtige locaties en de gezichtsmake-up van de Neanderthalers is overtuigend. JA dit was eigenlijk best goed en ook wel bijzonder want zoveel films over het paleolithicum zijn er ook niet!