Pairan (2001)

Dit is de meest hartverscheurende film die ik ooit heb gezien. Erg zwaar en droevig drama over twee mensen die nare levens lijden en niet (of eigenlijk te laat) tot het besef komen dat een beter leven om de hoek ligt. Choi Min-sik zet hier m.i. absoluut een van de beste mannelijke hoofdrollen ooit neer, en de beeldschone Cecilia Cheung is adembenemend in de titelrol. Dit is een perfect gemaakte, zeer aangrijpende film die je altijd bij zal blijven. 5*

Wat wil ik deze graaaag zien, mag ik vragen waar jullie (J@K en Jaylunar) deze hebben gezien?

(Ik zit nu in een fase waar ik echt wanhopig opzoek ben naar meer Koreaanse films )

Nadat de eerste drie kwartier voorbij waren wist ik niet goed wat ik aan moest met de film, vanwege de structuur. Later draaide dat allemaal bij en bleek het allemaal hartstikke mooi in elkaar te zitten. Mooi drama.

Film blijft door je hoofd spoken... Ik heb er verder even niet veel over te zeggen.

Het hartverscheurende van deze film is mij totaal ontgaan.

Het eerste half uur, waar we geintroduceerd worden tot Min-sik Choi en kornuiten, is absoluut geweldig. Heerlijke gangstersfeer, aggressief maar ook losbandig acteerspel. Vervolgens slaat de film radicaal om en volgen we het wel en wee van Cecilia Cheung, wat ongelooflijk slaapverwekkend is. Was dit slechts een gedeelte geweest dan had ik me er over heen kunnen zetten, maar dit gaat tot de laatste tien minuten door, waar we gelukkig weer even in het vertrouwde sfeertje terug vallen.

Het over-sentimentele gedoe tussen de twee personages over eigenlijk helemaal niets duurde mij veel te lang en kwam totaal niet op me over.

Gelukkig viel er nog wel te genieten van het fenominale acteerspel van Min-sik Choi en de onderhoudende regie, waardoor ik nergens de neiging had de film kortstondig af te breken.

*2,5

Het deed me ook vrij weinig...

Wat Dopke zegt.

2,5*

geweldig geacteerd, en de film geeft wat stof tot nadenken hoe sommige mensen moeten afzien om iets te bereiken, maar helaas wist deze film me niet echt te grijpen zoals bijvoorbeeld "A Moment To Remember", daarom 3*

ben het met je eens balosa. ergens is de film wel een beetje aangrijpend en best treurig. maar ik kreeg er lang niet zo'n brok van in m'n keel als bij "A Moment To Remember". ik denk dat het verschil tussen de personages in Failan te groot is. het ene verhaal is meer aandoenlijk en kan ik me wel in vinden. maar het andere is bikkelhard en best geweldadig.

daar komt ook nog bij dat je pas aan het einde begrijpt in welke tijdperiode beide verhalen afspeelden. natuurlijk is de verrassing wel groter maar in Moment werd het slechte nieuws al halverwege de film verteld. en daarna blijft de film ook heel erg verdrietig. over Failan, het is weer net zo'n soort film als Tale of Two Sisters alleen minder gruwelijk en net niet zo ingewikkeld.

hieronder mijn favoriete romantische/drama films:

A MOMENT TO REMEMBER

SAD MOVIE

FAILAN

BIN-JIP

THE CLASSIC

HANA & ALICE

Het komt een beetje langzaam op gang, maar tegen het eind zie je toch wel dat dit mooi in elkaar is gezet. Alles is niet te overdreven, 't komt realistisch over, hoe het gek ook is. En door bepaalde plotwendingen doet het mij toch de film extra waarderen.

3.5 sterren.

Waar de film mij voor een deel niet geheel wist te overtuigen is het einde dan wel prachtig. Een sober liefdesverhaal dat eenvoudig wordt gehouden. Samen met de subtiliteit van het verhaal is het ook meteen de kracht van de film.

Het komt allemaal een beetje traag op gang, de sfeer wordt wel prima neergezet. Het acteerwerk van Choi Min-Sik en Cecilia Cheing is uitstekend. Vooral wanneer Choi Min-Sik overmand wordt door emties en dit door de regisseur tot uiting wordt gebracht in de klungeligheid van het opsteken van een sigaret.

De laatste beelden van Cecilia Cheung al zingend op de videoband zijn van een zeer hoge kwaliteit, de schitterende beelden maken deze film zeker bovengemiddeld.

Terwijl de uitgangspunten (de totaal verschillende achtergronden en karakters) voor het verhaal prima zijn, wordt er in de uitvoering te weinig mee gedaan. In plaats van het breed uitgesponnen gangsterverhaal in het eerste half uur, had regisseur Song zich veel meer moeten focussen op de titelfiguur, zodat er een beter evenwicht ontstaat tussen haar en de persoon van Kang-jae.

Het meest positieve vind ik nog het prima acteerwerk van Min-shik Cho en Cecilia Cheung. Maar verder is het een gemiste kans, omdat de nadruk veel te veel gelegd wordt op het onderwereldmilieu.

P.S. De filmposter heeft geen enkele relatie met het gebeuren in de film.

Het leek nog het meest op een grauwe versie van Love Story, gebaseerd op toevalligheden, die begon als een karakterportret van een derderangs, maar onmenselijke gangster, die door z'n baas misbruikt werd en geen respect kon afdwingen bij de andere bendeleden. Langzaam veranderde het verhaal in een melodramatische romantische tragedie. De cast speelde goed; dat gold met name voor een uitstekende Min-sik Choi.

Toen ik de poster zag dacht ik, hmm, ik weet niet of dat iets voor mij is- maar het zoete beeld dat op de poster wordt getoond is een fantasie, een onvervuld verlangen en dat zet hem toch in een heel ander licht. Ik ben het dan ook niet eens met de laatste opmerking uit de review van BBarbie, hoewel de scène niet zo letterlijk in de film voorkomt is het droombeeld van wat had kunnen zijn een leidend thema.

Zoet is Failan allerminst, en hoopvol ook al niet (in die context is de naam van het uitzendbureau nogal cynisch te noemen), het is eigenlijk vooral treurigheid, niet zelden ondersteund door non-descripte vioolmuziek.

Failan wist me wel te raken, en dat is vooral te danken aan het spel van zowel Choi Min-sik als van de innemende Cheung. En ik heb toch wel een zwak voor de geromantiseerde bak ellende die Koreanen als tegenwicht voor de Hollywood-positivo's weten voor te schotelen. Failan toont beide kanten van het verhaal omtrent een schijnhuwelijk: de beslommeringen van de criminele loser Kang-jae versus die van de bedeesde immigrante Failan. Subtiel is het misschien niet, door de sterke acteerprestaties geloofde ik wel in hun personages, en ook in de verandering in Kang-jae die geraakt wordt door Failan's goedhartige naïviteit. Jammer alleen van de muziek, die mij te sturend was.