The Sullivans (1944)

"Ik had vijf zonen" is de Nederlandse alternatieve titel.

Vader Sullivan heeft vijf zonen, die al sinds hun jeugdjaren onafscheidelijk zijn. Wanneer ze ouder zijn en de oorlog uitbreekt weigeren ze in hun legerdienst gescheiden te worden en nemen ze dank zij een speciale toelating van Washington dienst op dezelfde boot. Een zeegevecht in de Stille Oceaan loopt voor het vijftal echter op een drama uit.

Het eerste deel van de film is zeer levendig, weliswaar met een bescheiden verhaalsvorm. Een vlotte beeldwisseling springt zonder schroom door tijd en ruimte. De kineast toont zich in dit deel een uitstekend kinderregisseur, met aandacht voor de alleraardigste psychologische trekjes. Thomas Mitchell speelt als de vader erg overtuigend zijn rol. "The Sullivans" is een boeiende, bezienswaardige film

Prima film over het bekende verhaal van het gezin met de vijf broers en natuurlijk het zusje. De film laat in deze versie meer de jonge jaren van de broers zien en slaagt hier meesterlijk in. De laatste tien minuten slaan in als een bom en laat je met een naar gevoel achter.

Het wel erg romantische verhaal van de familie Sullivan, bestaande uit vader Thomas [Thomas Mitchell], moeder Alleta [Selena Royle] en hun zes kinderen. Het verhaal richt zich vooral op het leven van de vijf broers die op 13 november 1943 omkwamen bij De Slag om de Solomon Eilanden. Schaamteloos sentimentele propaganda, maar Mitchell en Royle zijn voortreffelijk en volstrekt geloofwaardig als de strenge, maar rechtvaardige (en dus voorbeeldige) ouders. De eerste 45 minuten behandelt de jeugd van broers in de late jaren '20 en wordt ontsierd door het onverklaarbare, constante geschreeuw van de jonge acteurs. Het tweede deel, dat begint vlak voor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog, is een stuk beter. De Sullivans zijn iets te nadrukkelijk een prototype van de ideale Amerikaanse familie, maar de oprechte vertolkingen (ook van Anne Baxter, als de grote liefde van Albert, de jongste van de broers) doen deze film toch boven het gemiddelde uitsteken. Maar was het nou echt nodig om de slotscène van 'All Quiet on the Western Front' te kopiëren?