Nong Hak (2016)

Film die geïnspireerd is op een (bij)geloof van de bevolking van Laos. Geesten brengen lottonummers bij de levenden om hun meer welvaart te schenken. Alhoewel het in eerste instantie een dramafilm is over hebzucht en wantrouwen, maken de doden die voor Ana verschijnen en drie nummers fluisteren dat de film toch redelijk spannend was. Mooi was ook het verloop dat naarmate beide vrouwen (acteren als enige erg goed) met elkaar beginnen te botsen, de doden steeds duidelijker worden afgebeeld in grafische details met uitstekende pezen en botten.

Helaas was niet alles evengoed uitgewerkt! Manlief van Ana, Jakob runde één of ander bedrijf dat de Verenigde Naties oplichtte en daardoor soms weg was.Geen idee wat er precies aan de hand was maar het leek in de film te zijn geplaatst met de bedoeling om als maatschappijkritiek te dienen. Zo ook de scene dat Nok tijdens haar avondje stappen een paar dronken toeristen tegenkomt, die van haar misbruik wilde maken. Ze waren niet storend maar voegde ook geen meer waarde aan de film toe.

Maar over het algemeen was dit geen slechte film! Die ook nog eens bijzonder was omdat hij uit Laos komt en is geregisseerd door de vrouwelijke regisseur (Mattie Do) Met een focus op het verhaal en drama en in de derde akte het eigenlijke horrorgedeelte van de film, maakte Mattie Do uitstekend gebruik van spanning en atmosfeer en is het best leuk om te kijken.

Nok komt uit een arme familie en wordt opgedragen om voor haar rijke nicht Ana te zorgen die een vrij bijzondere aandoening heeft. Ze wordt niet alleen langzaam blind, maar ze ziet ook geesten die met haar proberen te communiceren door cijfercombinaties in haar oor te fluisteren. Het duurt echter niet lang voordat Nok doorheeft dat het om winnende lottonummers gaat. Wanneer Nok haar hebzucht niet weet te beheersen wordt de relatie tussen de nichtjes op de proef wordt gesteld.

Het is altijd interessant om een film uit een nieuw land te zien. Dit keer Laos, het buurland van Thailand. Een land waar sociale klassen klaarblijkelijk nog altijd een grote rol spelen. Zo zie je in deze film ook hoe de huishoudsters niet in het huis mogen slapen en met welke afgunst er naar de bovenklasse gekeken wordt. Dit gegeven speelt ook een grote rol in de relatie tussen Nok en Ana welke centraal staat in de film. Het gaat hier dan ook meer om een familiedrama met horrorelementen in plaats van een rasechte griezelfilm. Het geestengebeuren was een leuke bijkomstigheid en het concept is geinig, maar er had meer mee kunnen worden gedaan. Wel mag gezegd worden dat de geesten er tof uitzagen. Overwegend out-of-focus gefilmd, maar steeds explicieter naarmate de film vordert.

Het is wel een vrij trage film. Aangezien er niet naar een finale toe wordt gewerkt blijft het maar wat voort kabbelen. Vooral het middenstuk mondt uit op een herhaling van zetten. Gelukkig treden de horrorelementen wat meer op de voorgrond naarmate het einde nadert, waardoor de film gelukkig niet als een nachtkaars uitgaat. Al met al best een leuk slow-burn horrordrama.

Mijn eerste film uit Laos, maar al te exotisch bleek het niet - het leek qua sfeer en ook qua filmkwaliteit behoorlijk op mijn ervaringen met bv Thailand. Het is een nogal trage film, en ook op veel momenten wat mij betreft te traag, over zowel geesten maar ook over status en materialisme. Al is de relevantie van lang niet alles me duidelijk, zoals joolstein ook al aanhaalt - veel is volgens mij ook vooral een illustratie om de arme achtergrond van Nok te contrasteren met de rijkdom en Westerse orientatie van de familie waar zij terechtkomt. Uiteindelijk vond ik het familiedrama toch niet zo interessant, en dat is toch echt de hoofdmoot van de film.