Black Sheep (1996)

Verstand-op-nul-film met de fysieke grappen van Farley en de droge humor van Spade. Waar ze in comedyklassieker Tommy Boy ondanks een zwakke plot toch slapstick en sarcasme in een amusante roadmovie combineerden, opteerden ze hier voor de platte, repetitieve onderbroekenlol...

Opzicht een aardige film, Chris Farley zet nog wel een paar leuke scenes neer en vooral die speech inderdaad op het laatste is erg leuk , ook de eindscene vond ik vrij grappig. Ondanks dat stelt het toch allemaal erg weinig voor en zitten er soms saaie momenten in. Wel absoluut aardig voor een keertje te zien.

2,5*

Dit is inderdaad nog wel een aardige komedie. Er zitten een aantal leuke grappen in. Farley en Spade zijn samen een leuk ingespeeld duo. Film heeft echter ook een aantal momenten dat het niveau behoorlijk inzakt. Als je ervoor in de stemming bent is de film echter zeker genietbaar.

2,5*

Dit was min of meer het vervolg van Tommy Boy alleen was deze stukken minder. Er zitten nog wel een paar leuke scene's in (het headbangen op de autoradio met een los contact was geweldig) door Chris Farley maar het verhaal is gewoon niet leuk of grappig.

Het downloaden van films kan ook zo zijn nadelen hebben...Het complete eerste uur was ik onder de veronderstelling dat ik Black Sheep uit 2006 aan het kijken was, kom ik er pas tegen het einde pas achter dat ik met deze erbarmelijke komedie te maken had. Zeer kinderachtige humor, met een Chris Farley die echt om van te huilen is. Niks is echt grappig, en daarnaast is het verhaal ook nog eens erg generiek en flinterdun. Totale tijdverspilling, meer kan ik er niet van maken.

Flauwe film die nergens heen gaat. Er zit helemaal geen verhaal in de film, enkel wat onsamenhangende gebeurtenissen. De acteurs waren nogal irritant.

Je zou misschien denken dat de 'klunzige dikzak pijnigt zichzelf en schreeuwt het uit' shtick na een dertigtal keer zou gaan vervelen.. wel dan misken je het genie van Chris Farley! Zijn energie verheft het bronmateriaal van wat anders een matige komedie zou zijn en Farley weet bovendien de quintessentiële 90s mid western white boy slacker nagenoeg perfect te evoceren (na Farley's dood rest er ons enkel Jack Black, een teleurstellende herinnering aan wat had kunnen zijn): lang haar, incoherent gebrabbel en FOOTBALL. (hoe hij die minderjarigen gaat aanmoedigen in hun drank -en drugsmisbruik is onvergetelijk) Ook subcultuur specialiste Spheeris zal wel haar duit in het zakje hebben gedaan (fijn, dat gastoptreden van Mudhoney) en als regisseur weet ze eveneens op een ironische wijze de opgezwollen grandeur van de Amerikaanse (politieke) elite te beschimpen (een beetje à la Landis in Trading Places)

PS: beetje kansloos hoe er altijd gemekkerd wordt bij dit soort komedies (en bovendien niet zo geloofwaardig komende van mensen die in de waan zijn naar een Nieuw-Zeelandse horrorkomedie over moordende schapen te kijken). Ooit zullen de Farleys, de Carreys en de Sandlers in ere hersteld worden (zoals ook Jerry Lewis nu plots - ook buiten Frankrijk - herontdekt wordt)