Always Outnumbered (1998)

Boeiende film, die nog niet door zo heel veel mensen bekeken is.

Laurence Fishburne zet een goede acteerprestatie neer in deze film. Hij speelt ingetogen en overtuigend de man, die zijn verleden achter zich wil laten, maar er constant weer aan herinnerd wordt, vooral bij het zoeken naar werk. Naast Fishburne doet de rest van de cast het ook goed, al haalt niemand het niveau van Fishburne.

Daarnaast wordt er een overtuigend en realistisch beeld geschetst, van hoe moeilijk het is voor een ex-gevangene om weer een normaal leven te krijgen, omdat bijna iedereen je immers beoordeelt op je verleden. De soundtrack is fijn, niet al te druk en past goed bij het verhaal. Het voelt oprecht en eerlijk aan, zonder te verdrinken in over sentimenteel gedoe. Alleen het einde laat iets te lang op zich wachten. Verder is het mooi gemaakt stukje cinema.

3,5*

In ieder mens schuilt een held

Warme (TV)-film over een man die ontdekt dat zijn naasten beminnen veel meer rijkdom aan zijn leven geeft dan al het geld dat hij niet heeft. Fishburne is ontroerend in zijn rol en doet wat zijn hart hem ingeeft. Of het een verwaarloosd jongetje is, zijn oude aan kanker lijdende vriend of een vriend met relatieproblemen... Socrates is er steeds om hen te helpen. Dit is voor vele zwarten de bittere realiteit in de VS : werkloos, gevaarlijke buurten en soms enkel jezelf om op te rekenen.Always outnumbered is een film met een mooie boodschap maar spijtig genoeg niet meesterlijk genoeg geregisseerd om een klassieker te worden. De schijt-kleuren en het minst geweldige beeldformat waarop de dvd is uitgebracht dragen hier ook al niet aan bij.

Goeie film over een ex-gevangene die een nieuw bestaan probeert op te bouwen. De film speelt zich af in de zwarte gemeenschap van het getto van Los Angeles. Een verhaal dat rustig wordt opgebouwd en waarbij het hoofdpersonage goed wordt neergezet en boeiend is. Uiteraard ook ten verdienste van Laurence Fishburne.

Uit de bajes en met goede voornemens heeft het hoofdpersonage Socrates al gauw zijn handen

vol om deze en gene met raad en daad bij te staan, te beginnen met de jonge Darryl. De rol

van de charismatische Fishburne is ijzersterk, met een kort lontje en duidelijk nog altijd met

een onconventionele benadering wanneer het gaat om het oplossen van problemen. De buurt

waar hij is teruggekeerd blijkt er niet beter op te zijn geworden en noopt hem, cool en collected,

tot ingrijpen. Met een prima sfeertekening van de buurt. De film heeft beslist een serieuze insteek,

maar doet ook stiekem aan leuke maar wrange en cynische gekkigheid. Zoals de scene bij de eetgelegenheid en wanneer er een rare discussie ontstaat tussen Fishburne en een opdringerig

gebekte klant. En met aldoor in de film een terugkerend element van Fishburne's tamelijk

komisch hardnekkige sollicitatie bij een supermarkt. Het levert allemaal per saldo een aangenaam wringende film op, indringend maar ook herhaaldelijk met een zekere luchtigheid. En heeft

de regisseur er een frisse balans mee weten te vinden.