Kawa no Soko kara Konnichi Wa (2010)

In zekere zin een beetje een niemendalletje, maar wel charmant, fris en oprecht genoeg om de volle speelduur plezier en vermaak te bieden. We hebben het al vaker gezien: iemand uit de stad met problemen keert terug naar haar geboortedorp en komt zo weer steeds meer in contact meer zichzelf. In dit geval dus om het "zoetwatermosselverwerkingsbedrijf" (mooi omschreven) onder haar hoede te nemen.

De film kent naast het komische gedeelte, best een wel een serieuze ondertoon en weet op die manier wel een leuke vader-dochter relatie te schetsen. Sawako is daarom ook meer een mens van vlees en bloed (ook omdat haar gedrag en haar instelling, zelfs na haar terugkeer, nog een tijd nogal wat te wensen overlaat. Best leuk.

Leuk.

Maar ook niet meer dan dat. Mag zich bij het clubje van bitter/komische films toevoegen die de laatste tijd hot blijken in Japan. Ook hier weer een rare mix van comedy en neerslachtig drama.

Want op zich valt er niet zo veel te lachen voor de personages. Ze zijn ook zeker niet even sympathiek, doen aardig smerige dingen en kunnen aardig nukkig uit de hoek komen. Even later staan ze dan weer olijk bedrijfsnummertjes te zingen.

Fijne mix vond ik, maar visueel laat het soms echt wat te wensen over. Een beetje droogjes en oninteressant in elkaar gedraaid, waarmee de film toch wat aan fleur mist.

Jammer, want er had wel iets meer ingezeten. Toch is het verder een grappig en tegelijkertijd aardig dramatisch filmpje.

3.5*

Edit: en wat erg is, maar op basis van de poster heb ik altijd gedacht dat dit een film over nonnen was ...