The Boys Next Door (1985)

Prima film dit, is een beschouwing hoe makkelijk het eigenlijk is buiten de boot te vallen en te vervallen in extreem crimineel gedrag en moord.. Goede rol van Sheen.

Harde, afstandelijke (zonder emotie), effectieve, en ook interessante film over twee jongens die van de wereld vervreemd lijken.

te koop voor 1,50 bij Blokker en Bart Smit.

Uiteindelijk maakt de film zijn ambitieuze introductie bepaald niet waar. In het begin zien we een rij foto's van seriemoordenaars en hoor je geluidsflarden waarin mensen praten over de psyche van hen en worden er ook citaten voorgelezen van de moordenaars. Daar zit al een denkfout, want dat waren zowat allemaal seksuele moordenaars en dat zijn Bo en Roy niet . Maar de introductie doet een kijk in de psyche van seriemoordenaars vermoeden, terwijl dit veel eerder een soort pessimistische film is met een uiterst donkere kijk op de (Amerikaanse) maatschappij, gegoten in een soort highschool film. Een beetje te makkelijk soms, de maatschappij wordt vaak zo neergezet (sociaal niet geaccepteerd worden, ouders afwezig, veroordeeld tot een leven in de fabriek, vermoeide, weinig geinteresseerde politie, uiteengevallen sociale structuur) dat de film suggereert dat zo'n maatschappij wel zulke lui moet voortbrengen. Sommige dialogen voelden niet erg geloofwaardig. (Roy die zijn innerlijke woede aankondigt bijvoorbeeld). Sterk punt is aan de andere kant dat de twee jongens geen Thelma & Louise worden, maar ook serieus nare lui zijn.

Imperfect, maar wel interessant en redelijk gedurfd. Ook interessant als een beetje twisted tijdsbeeld. Heb wel enige interesse in een paar andere van Spheeris vroege films (The Decline Of Western Civilization-trilogie en Suburbia), niet omdat ik meesterwerken verwacht, maar omdat de thema's me wel trekken.

3.0*

Inderaad er zitten een aantal foutjes in de film maar toch vind ik dit een topper, het verhaal en het hele sfeertje sprak me aan, een harde maar realistische film die goed laat zien hoe mensen die niet sterk genoeg in hun schoenen staan door hun omgeving in een bepaalde hoek gedrukt kunnen worden en daardoor gekke dingen gaan doen om te laten zien dat ze geen losers zijn. Caulfield en Sheen vond ik beide heel erg goed acteren

gehaald uit zo'n graaibak, was niet slecht maar soms wou ik wel dat ik de camara in de handen had.

2,0*

Het intro had gerust weggelaten mogen worden. Sheen is niet bepaald een topacteur (wel goed te doen verder, maar vooral nadat Roy zijn 'liefje' bruut vermoord, verwachtte ik een wat heftiger en meer gepaste reactie), dan was Caulfield beter bezig. Dus houden we over een vrij simpel gegeven van twee deugnieten die opeens besluiten het er een laatste weekendje van te nemen in het zonnige Los Angeles. En dat levert een reeks tamelijk memorabele gebeurtenissen op, met een paar wanhopende rechercheurs in het kielzog. Met zowel humor (het hondje, de chick op de motorklep bv.) als pure en rauwe uitingen van haat en onverschilligheid.


Prima film: 3,0*.

Goeie film over twee net afgestuurde jongens die een trip naar Los Angeles maken. Alhoewel de film duidelijk een product van zijn tijd (jaren '80) is, is het onderwerp dit allerminst. De twee hoofdpersonages worden uitstekend neergezet (een product van de maatschappij). Een aantal gewelddadige uitspattingen en een prima rol van Maxwell Caulfield.

Spijtig dat deze film altijd onbekend zal blijven. De vertolking van de twee jongens hadden ook Crispin Glover en Nicolas Cage kunnen zijn, al vind ik dat Sheen en Caulfield het al richting perfectie doen. Dat moet nog voor BTTF werd gefilmd geweest zijn. In de bar waar ze willen drinken vraagt Sheen een gooi te doen naar zijn geboortejaar en zegt zelf; 1951. Dat zou dus 33 jaar oud zijn in 1984. Varia die nog niet op imdb staat vermeld: dat was op dat moment de exacte leeftijd van "Angie"

Dit is een van de weinige films die een enorme indruk op me weet te maken. De eerste keer mocht ik hem eigenlijk niet zien van mijn ouders. Ik dacht aan een stoere film over een road trip in LA en veel rockmuziek, maar ze vonden mij nog te jong om dit te kunnen verwerken. Een paar jaar daarop werd hij nog een keer uitgezonden, de laatste keer dat ik dat kan herinneren. Ik heb de hele film geboeid afgekeken en het is vooral het einde wat bij mij insloeg als 6 op de schaal van Richter alsmede een enorme krater achterliet. Volgens het tv-gidsje zou de film over twee minuten afgelopen zijn, maar het had nog alle schijn dat ze nog zouden kunnen ontsnappen Ik zag deze film precies aan het einde van het schooljaar waarin alles al naar tevredenheid was afgerond, we zouden enkel nog met de klas op schoolreisje gaan wat die dag daarna was. Het werd een geweldig dagje uit, maar ik zat desondanks de ganse tijd aan deze film te denken. Welke film lukt dat nou nog met zo'n impact, dat kan alleen DEZE.
Wat helemaal een hard einde zou zijn was als Roy al die tijd een denkbeeldige vriend was geweest en bo op het laatst alleen stond na denkbeeldig te hebben geschoten , maar dat kun je er bij blijven doordenken natuurlijk.

Het was daarna één van de eerste vijf films die ik op dvd wilde hebben toen dat medium nog splinternieuw was. Ik heb hem destijds met klasgenoten geregeld uitgewisseld. Wil je een goede film zien, moet je naar deze kijken, ik beloof het je. Kreeg hem altijd terug met veel lof en betoverde blik in de ogen. Dat deed me een genoegen.

Tsja, moek er van zeggen, 2 gestoorden on the rampage.

Aan de andere kant, als ze ' the good guys' waren geweest, en gemoord hadden voor een zgn goede reden, was het wel okee geweest, zoals in de meeste 'actiefilms' als je me begrijpt.

Toch wel eens iets om over te prakkezeren

Prima film die lekker wegkijkt.

Twee asociale en buitengesloten achttienjarigen gaan naar LA om hun woede af te reageren. Een jaren 80 cultfilm waarin Sheen en Caulfield onsympathieke en agressieve jongeren neerzetten, zeg maar gerust serial killers in wording. De opvallende intro wees ook al in die richting maar dit was allesbehalve een psychologisch uitgediepte film, want uiteindelijk blijft het een gemakkelijk "fuck the world, i hate them all" motief. Maar het heeft wel een onweerstaanbaar jaren 80 charme.

Erg fijne harde film over twee ontsporende jongeren. Het talent voor en achter de camera trekt het net naar een wat hoger niveau. Erg lekkere 80’s vibe ook.

Prachtige blu ray uitgave van Severin.

4*

Seemingly normal people commit these crimes. They can act like anyone. Your friend. Your teacher. The boy next door.

Herzien op de bluray van 101BlackLabel. Beklemmend misdaad drama over de vervreemding van de Amerikaanse jeugd. Geregisseerd door de maakster van “Wayne’s World”.

We volgen Bo Richards (Charlie Sheen) en Roy Alston (Maxwell Caulfield), die een jaar eerder Bill speelde in “Electric Dreams”. Ze zijn beste vrienden, wonen beiden in een buitenwijk en zijn niet geliefd op school. Bo kan moeilijk met meiden praten, terwijl Roy klampt met een onbeheersbare woede. Als beloning voor zijn diploma-uitreiking van de middelbare school krijgt Bo van zijn grootouders 200$. Met het vooruitzicht om de rest van hun leven gefrustreerd te werken als loonslaaf in een fabriek gebruiken ze dit geld voor een weekend naar Los Angeles om daar nog één keer helemaal los te gaan. Maar voordat ze vertrekken gaan ze eerst nog partycrashen bij een klasgenoot waar ze niet voor waren uitgenodigd. Dit eindigt uiteraard in ruzie, waar Roy het zwembad nog even vol pist. Tijdens hun vlucht pikken ze het hondje mee en noemen hem “Boner the Barbarian”. Hierna vertrekken de twee naar L.A waar Bo letterlijk wordt meegezogen in Roy’s woede uitbarstingen wat van kwaad tot erger gaat. De politie staat voor een raadsel, omdat er geen enkele connectie is tussen de misdaden.

Beiden zetten een ijzersterke rol neer, maar Caulfield vond ik nog net iets sterker dan Sheen. Het is natuurlijk niet goed te praten, maar ik had echt te doen met die jongen, je ziet continu de emotie in zijn gezicht. De film laat op subtiele wijze doorschemeren dat hij zelf mogelijk homo is maar hier uiteraard niet voor durft uit te komen. Opgekropte gevoelens uiten zich in woede. Opgegroeid in een woonwagenkamp, moeder niet in beeld, mogelijk vertrokken met een andere vent of vroeg gestorven. Vader die niks om hem geeft en hem zelfs negeert. Een toekomstbeeld kent hij niet. De wijze waarop het duo de ijskoude misdaden begaan geeft je als kijker een beklemmend gevoel. Prachtige shots vanuit de auto van het nachtleven in L.A met clubs, barretjes en game arcades die een geweldige sfeer creëren. De finale is geweldig en niet te vergeten de epische soundtrack in de credits. Kippenvel

Omdat New World rond dezelfde tijd failliet ging heeft deze film helaas nooit een kans gehad om bij het grote publiek aan te slaan. Eeuwig zonde, want deze klapper van de 80’s verdient dat wel.

Why did you kill him?

“Because I had to”.