...Hanno Cambiato Faccia (1971)

Wie gaat er nu op bezoek bij iemand die Nosferatu heet ?

Luis Suarez misschien?

Hoe dan ook,zoals de synopsis reeds suggereert is deze film opgezet naar het model van de Murnau klassieker en heeft ook een lekker spooky sfeertje.Dat betekent geenszins dat dit een horrorfilm zou zijn,het is namelijk een maatschappijkritisch filmpje dat kan worden opgevat als een allegorie op het kapitalisme.Nosferatu is namelijk duidelijk gemodelleerd naar Agnelli,en het bedrijf in TO waar Valle wekt naar FIAT.Nosferatu houdt zich dan ook niet primair bezig met het uitdelen van liefdesbeetjes,maar met het degraderen van de mensheid tot passief consumerende levende doden.

De film is af en toe zeker geestig:de wachters blijken ook fiatjes te zijn,en er komen enkele hilarische spoofs op Godard,Fellini en Exploitation films in voor.Deze zijn het werk van een-dit verzin ik niet-hoornenbrillendragende dweep die de zgn. genialiteit van zijn werkgever als"bergmanesk"omschrijft.Wie zich hierin herkent...doet dat waarschijnlijk terecht.Ook grappig zijn de reclameslogans die de held zelfs onder de douche nog te horen krijgt.

De film belooft in het begin nog sleazy te worden als een liftster verschijnt die in de winter met haar blote boobs rondloopt,maar dat aspect verliest de regisseur helaas snel uit het oog.Overigens heet de actrice waar ik aan refereerde niet toevallig Modigliani(ik neem aan een artiestennaam).De opmerkelijkste verschijning is echter Nosferatu's secretaresse,die al helemaal uit een Modigliani schilderij lijkt te zijn weggelopen.

Even voor de duidelijkheid:ik verwerp de gauchistische,aan de brigate rosse herinnerende retoriek van deze film volledig.Dat geldt al helemaal voor het motto van Marcuse aan het slot.Eigenlijk zou ik mezelf eerder een Nosferatist willen noemen

Is Corrado Farina eenzelfde soort figuur als Kazuhiko Hasegawa ? Een minimaal oeuvre van twee films, die wel een zekere bekendheid / status genieten in bepaalde kringen, maar eigenlijk gewoon (onterecht) compleet vergeten zijn. Ik moet zeggen dat Farina bij mij ook geen belletje deed rinkelen al kende ik wel de titel Baba Yaga (film nog niet gezien).

Wikipedia leert mij dat Farina verder (korte) documentaires maakte en enkele romans schreef, maar nu ook weer niet zoveel dat hij als schrijver of als documentairemaker bekend is. Een evengroot raadsel als Nosferatu in de mistige bergen zeg maar. Farina's eerste film, ...hanno cambiato faccia is, hoewel wat lang uitgesponnen een erg fijne film. Begin is zondermeer erg tof door de onrustige cameravoering en hypnotiserende bijgeluiden. De door pippo gememoreerde Miss Modigliani (die ook zelfs de poster siert) levert best wel een memorabele scène op, de Miss Modigliani II (Nosferatu's assistente) zou je kunnen verwarren met een strijkplank en is alleen daardoor al een bijzondere verschijning.

Ook hier weer een hele gave setting die de film draagt, maar Farina heeft voldoende elementen in zijn film (Celi, sfeer, dialogen, politiek-sociale achtergronden, witte Fiatjes (!) muziek) dat dit een goede film is - en wat mij bevreemdt: hij is heel erg onbekend! Ik kreeg sterk het gevoel dat dit echt iets is voor Meneer Bungel.

geheel onterecht inderdaad, ook baba yaga is geweldig!!

Yes!! Heel fijn mystery met extreem linkse boodschap uit mijn geboortejaar.

Deed mij heel erg denken aan de serie "The Prisoner" uit eind jaren zestig, maar dat zal wel door die witte autootjes komen. En dan krijgen we ook nog reclamefilmpjes voor LSD in achtereenvolgend Godard, Fellini en de Sade-stijl en de secretaresse die zo uit "Bride of Frankenstein" lijkt te komen.

mmm ... een beetje in psychotische toestand bekijken en voor je het weet sta je het 8 uur journaal te kapen.

Shocktober 16

Originele giallofilm waarbij een medewerker van een groot industrieel bedrijf wordt uitgenodigd op het landgoed van de eigenaar. Aangezien deze de naam Nosferatu draagt, is het al snel duidelijk welke kant het opgaat. Sfeertje is firect goed met een soundtrack die wat doet denken aan The Beyond en Suspiria.

De film legt mooi de link tussen machtige bedrijven en het kwaad dat zij aanrichten. Ook in 1971 was milieu al een dingetje… Ruim 60 jaar later zijn we eigenlijk niets opgeschoten.

De film kent een fijne opening en ook het laatste half uur is sterk. Helaas gebeurt er in het lange middenstuk vrij weinig, wat een hogere beoordeling in de weg staat.

Maar al met al een fijn filmpje van decregisseur van Baba Yaga dat te vinden is in de Danza Macabra Box Vol. 2.

3,5