The Big Switch (1969)

Op de BFI DVD van Man of Violence staat ook deze b-film.

De lengte, het verhaal en de hoeveelheid bloot zorgen ervoor dat hij net iets leuker is dan de hoofdfilm.

The Big Switch zit diep geworteld in de swinging sixties. Toen Carnaby street nog het centrum van de (pop) wereld was en de jeugd de toekomst had. Maar naast die groovy kant van de maatschappij was er ook een kant die stukken donkerder was. Een wereld waar afpersing, geweld en seks de boventoon voerde. Het is die wereld die Pete Walker laat zien in The Big Switch, en daar slaagt hij redelijk in. Dat het allemaal niet zo geloofwaardig overkomt, ligt meer aan het acteerwerk dan aan de setting.

Het is juist de setting, sfeer en muziek die deze film op een hoger niveau weet te tillen.

Na het zien van deze film wil ik toch weer meer zien van Walker.

3,5*

Thrillers, een genre waar de Britten goed in waren in de jaren zeventig. Vooral die over onderwereldfiguren die met elkaar de strijd aanbonden. Het beste op dat gebied is nog altijd de klassieker Get Carter, met Michael Caine in de hoofdrol. Onvergelijkbaar qua hardheid, maar ook qua spanning en sfeer. Dat einde zal ik nooit vergeten.

De hoofdpersoon van deze film heet ook Carter. Alleen is hij geen Michael Caine. Sebastian Breaks (wie ook weer? nooit van gehoord...) heeft de uitstraling van een natte krant. Een film zonder noemenswaardig verhaal en zonder behoorlijke acteurs. Ja, dan weet je het wel. Ben zelfs even weggedommeld... (na het eten...) De enige pluspunten zijn een paar mooie meisjes die uit de kleren gaan en de bij het genre horende afrekening, op een besneeuwde Brighton Pier. Maar daarvoor hoef je deze film niet te zien. Hooguit om iets van de sfeer van de sixties te proeven.

Deze piepkleine Britse Misdaad film gaat wat mank aan de zwakke acteerprestaties, maar is verder redelijk spannend met een goede plot en ook is er best veel bloot te zien. Ik ben bij deze film terecht gekomen na het zien van de Horror / Thriller film "House of Whipcord (1974)", welke ook geregisseerd is door Pete Walker en die vooral Horror en Seks films heeft gemaakt.

In dit verhaal draait het om John Carter (Sebastian Breaks) welke een reclameman en playboy is en die een mooie blonde dame ontmoet, te weten Samantha (Erika Raffael). De twee zijn van plan elkaar in haar kamer te ontmoeten, maar wanneer John arriveert, vindt hij haar dood en wordt hij al snel beschuldigd van de misdaad. Het duurt niet lang voordat hij beseft dat de maffia achter de moord zat en nu moet hij het opnemen tegen hen, die een gevaarlijke uitgewezen gangster met zijn vrouw het land in willen smokkelen (die moeten dan plastische chirurgie ondergaan) en waarvoor ze hem willen gebruiken.

"Fransman" heeft zich zo te lezen niet echt vermaakt met deze film, maar ik vond hem nog best vermakelijk en ook valt er best veel mooi naturel jaren 60 bloot te zien en dat zelfs van twee vrouwen (die bezig zijn met een reclame foto schoot voor deodorant) die geschoren zijn tussen de benen, terwijl een tapijtje tussen de benen meer gebruikelijk was in de jaren 60 en 70. Zo'n tapijtje is overigens te zien bij de mooie Erika Raffael in de rol van Samantha, die in het begin van de film wordt doodgeschoten (althans daar lijkt het op) in de badkamer (daarbij is ze dan van top tot teen eventjes bloot te zien).

De film begint overigens met een vijf minuten durende scène waarbij een donkere blote (topless) stripper zit te dansen en te roken en dat laatste wordt heel veel gedaan in deze film en dat was ook gebruikelijk in de jaren 60. Ook wordt er eigenlijk niet heel veel gepraat, maar is er wel veel begeleidende muziek (loungemuziek) te horen bij de scènes. Een enkele scène is onbedoeld komische en dat is de scène waarbij John Carter wordt gemarteld met een sigaar, die door de ontblote Sally (Gilly Grant) een aantal keren op zijn ontblote bovenlichaam wordt geduwd en waarbij je goed kon zien dat het niet ging om een brandende sigaar.

Die Sally hoort overigens bij de maffia en ze wordt tijdens een spelletje poker geïntroduceerd, waarbij ze op een gegeven moment haar BH afdoet en zegt:

Well, this is worth a tenner

Het verhaal speelt zich in het begin af in Londen waar we op een gegeven moment ook kennis maken met Karen (Virginia Wetherell), die in hetzelfde schuitje zit als John, en verplaatst zich halverwege het verhaal naar de kustplaats Brighton, waar het einde (de laatste circa 5 minuten) van het verhaal zich afspeelt op een licht besneeuwde pier en waarbij er ook wat lachwekkende slechte actie te zien is in de vorm van pief paf poef geschiet (o.a. in een kermisattractie). In Brighton maken we overigens nog kennis met Cathy gespeeld door Julie Shaw en dat was best een mooie vrouw die ook bloot te bewonderen is en die helaas ook dood wordt geschoten op de pier. Het was opzicht best grappig om te zien dat ze bijna een paar keren uitgleed op de sneeuw.

Al met al best een vermakelijke Britse eind jaren 60 Misdaad film (B-film) om eens gezien te hebben en omdat hij maar 76 minuten duurt, kijkt hij ook best lekker weg.