Eu Cand Vreau Sa Fluier, Fluier (2010)

Heel indringend verhaal met een soort van spectaculair einde. Het was voor het eerst dat ik een roemeense film keek en het viel me niet tegen. Er werd heel realistisch gefilmd zodat het af en toe net leek alsof je naar een soort realityprogramma zat te kijken. Maar dan wel interessant . Het einde vond ik niet helemaal geloofwaardig. Ik kan me niet voorstellen dat Silviu de kans kreeg om rustig een kopje koffie te drinken met het meisje dat hij ontvoerd heeft. Maar toch, al met al, zeker een goede film.

Het begon allemaal als een vrij standaard gevangenisfilm, in dit geval een jeugdinrichting, wel eentje die heel slecht bewaakt en beveiligd is. Ik had zelfs even de neiging om door te spoelen, maar langzaamaan begon de film me te boeien. Al begreep ik weinig van het gedrag van de protagonist, al zijn zijn beweegredenen deels duidelijk. Maar goed hij doet wat ie doet, en dat is overtuigend gedaan.
Gewoon een prima film.

Een goede dramafilm...

Goed verhaal...

Jeugdgevangenis verhaal, zonder van laatste slot...

Redelijk acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Prima land, zeker komt uit Roemeense film...

Dit Roemeense drama won op het filmfestival van Berlijn de Zilveren Beer.

Degelijk drama uit Roemenië, maar als dit een Zilveren Beer won lijkt de competitie me niet al te sterk geweest. Het verhaal is eigenlijk vooral boeiend doordat je naar een hoofdpersoon zit te kijken die constant de verkeerde beslissing neemt en het zichzelf daardoor al maar moeilijker maakt. Dat het dan nog zo relatief vredig eindigt en hij zelfs koffie kan gaan drinken is in dat opzicht nogal vreemd en het werkt ook niet helemaal. Verder zijn het vooral clichés uit gevangenisfilms en gijzelingsdrama's. Niet slecht uitgevoerd, geloofwaardig vertolkt en de rauwe, documentaire-achtige cameravoering voegt er wel wat aan toe. Het levert een film op die meer spannend dan ontroerend is. Goed dus, maar ook niet meer dan dat.
3*

P.S.: Bizar misleidende poster. Het lijkt wel alsof je naar een vredig, romantisch drama gaat kijken. In feite heeft hij haar daar gegijzeld en heeft hij in één hand een glasscherf om haar eventueel mee de keel door te snijden.

Film over een jongen in een gevangenis. Het verhaal is echter volstrekt ongeloofwaardig. En de film wordt ook nergens echt boeiend. De motivatie van de jongen voor zijn daden zo vlak voor zijn vrijlating is ongeloofwaardig. Het softe regime van de gevangenis en z'n directeur komt nergens serieus over. En het feit dat hij ongestraft het leven van een stagiaire in gevaar mag brengen en weet te ontsnappen komt zelfs belachelijk over. Mensen die echt in de gevangenis zitten moeten ongetwijfeld erg lachen om deze film en die hopen vast dat ze ooit zelf nog eens in een gevangenis als deze mogen terecht komen.

Een weinig enerverend psychologisch drama met een serieus geloofwaardigheidsprobleem. Afgezien van het moment waarop —een paar dagen voor zijn vrijlating— is de gijzeling in de gevangenis nog daaraan toe, maar dat de dader en zijn gijzelaar tot besluit op hun gemak een bakje koffie gaan drinken is er teveel aan. À propos, wie zorgt er voor zijn broertje wanneer hij opnieuw voor langere tijd de gevangenis ingaat en zijn moeder in Italië zit? Matig.