Ong-bak 3 (2010)

Arme Jaa.

Mocht het echt waar zijn wat verschillende internetbronnen melden, dan hoop ik niet dat de reden tegenvallende reacties is. Begrijp dat menig kijker de 'Thaise Lee' het liefst in een film ziet als een van zijn twee eerste (Ong-Bak en Tom Yum Goong), maar dat zit er tijdelijk niet in. Dat ligt hem niet aan een wurgcontract, want Jaa is op allerlei gebieden zelf verantwoordelijk voor deze vechtfim. Zo schreef hij onder andere het verhaal.

'Teleurgesteld zijn hoort erbij in de wereld der cinematografie!' zou je hem op zijn olifant willen naschreeuwen. Al doet zo'n klooster misschien wel wonderen, we willen graag meer van de uitzonderlijke knokmachine. En tegenvallend is de film allerminst.

Iets rustiger te volgen dan deel twee, met een kleine dosis humor en een hogere dosis gevechten. Waarvan sommige nog steeds rommelig in beeld gebracht, maar minder erg dan bij deel 2 het geval was. Daardoor kunnen we Jaa beter in aktie zien en dat is alvast erg prettig.

Goed.

Dubbel.

Het is gewoon érg jammer dat ze deze twee sequels als Ong Bak-films gebrand hebben. Op zich is dit geen verkeerde film, maar met een eerste uur zonder noemenswaardige gevechtscenes kan je niet anders dan wat teleurgesteld zijn.

De dans en het herstel waren nog wel okay, het feit dat Jaa meermaals als Jesusfiguur afgeschilderd wordt en de film vasthangt aan dramatische flashbacks is een stuk minder. Deze film is véél te serieus voor z'n eigen goed. Wat losse humor lost dat probleem niet op.

Visueel wel erg fijn. Zo valt er in ieder geval op de ridicuul overserieuze momenten ook nog wel wat te genieten. Het laatste half uur krijg je dan eindelijk weer wat actie en die is traditiegetrouw sterk. Wat minder verschillende stijlen, weer wat meer grof gebeuk.

Als de film onder een andere noemer uitgebracht was had ik wat meer geduld kunnen opbrengen tijdens het rustige begin, maar da's nu eenmaal niet de reden waarom ik voor een Ong Bak film ga zitten. Los daarvan blijft het een redelijke film met enkele knappe gevechten, maar overall té serieus gebracht.

3.0*

Hoe minder actie, hoe meer de gebreken irriteren. En dit deel heeft niet gek veel van het eerste. Wel veel hoogdravend, hocus-pocus gedoe en drama waar af en toe het lollig bedoelde ventje doorheen komt fietsen. Mhen valt natuurlijk volledig uit de toon, die toch al niet bevalt. Het wordt op een gegeven moment zelfs een beetje gênant. Zelfverheerlijking is niet de meest terechte term, maar het schoot me wel te binnen.

Het knokwerk dat er dan nog is, mag er op zich wel zijn. In ieder geval weer wat harder, maar ook minder rauw. Het ziet er af en toe toch vrij gestileerd uit. De kraai met de tic blijft een leuke verschijning, al gaat dat lachje natuurlijk nergens over. Ook de betere elementen hebben dus zo hun mindere kanten. Iets wat nog eens wordt bevestigd in de finale, want ook daar fronsen de wenkbrauwen af en toe. Al met al teleurstellend.

Stukken minder dan deel 1 en 2.

Niet al te teleurstellend. Het is altijd nog voldoende voor popcorn vermaak.

Om te beginnen vond ik de setting goed en mooi op beeld. De jungle en religieuze gebouwen waren prima op beeld. Vechtstijl is veranderd, erg grof maar met 'rustigere' pasjes en houdingen. Dat zag er tof en redelijk vernieuwend uit.

Verhaal was redelijk. Gewoon het vervolg van deel 2 en verder met Tien's wraak naar de moord op zijn ouders. Personages zijn zo ongeveer hetzelfde als de vorige deel. Vond dat kraaienwezen erg irritant, ik dacht zelfs dat het een vrouw was. Zo verwijfd zag die eruit. Ook de zwerverige bestaan van de acteur die Humlae in deel 1 speelt komt hierin vrij vaak voor. Meer als deel 2 zelfs. Zijn entree's zorgen voor de nodige humor af en toe. Nog steeds blijven de nummers van deel 1 het leukst, maar de soundtrack hiervan was ook te doen. Ook prachtig muziek die de film goed ondersteunen.

De gekozen locatie's om te knokken zijn ook goed uitgekozen: dat kraaienwezen in actie op de ruïnes (wel een slechte actiescène trouwens), op het centrum van een paleis, een dorp, op en tussen olifanten - aanwezig in deel 2 - en natuurlijk in de bossen. Wel vond ik een aantal kills slecht, met name van kraaienmans, tegen een ivoor van een olifant. Ook de dood van de vervloekte keizer, onthoofd en alsnog pratend...

Het opnieuw wekken van Tien vond ik onnodig en zeer overbodig, het is natuurlijk geen geloofwaardige film, maar je kan het altijd erger maken... Dus ook meteen dat dansje en al z'n gebroken ledematen weer even goed duwen.

Wel leuk om weer hun heilige beeld te zien. Hierin zie je natuurlijk hoe die dat snee vlakbij de wenkbrauwen heeft gekregen. Ze hadden hierbij alleen geen rekening gehouden dat bij deel 2 het ook - met snee - te zien was.

Einde kon mooier worden gemaakt dan alleen de dood van de nieuwe keizer en vervolgens als volgende shot het hele dorp biddend voor de Ong-bak beeldje en dat was het dan.

Een wat minder, maar wel vermakelijke Oosterse Martial arts en hopelijk betekent deze het einde van de Ong-bak trilogy.

Ik vond een goede Thailandse Actiefilm...

Natuurlijk is mijn eigen smaak...

Prima vechtscene...

Mooi prachtig HD kwaliteit...

Prima verhaal...

Mooi achtergrond muziek...

Prima acteerwerk, behalve eentje acteur is een

beetje overdreven, maar wel grappig...

Zware teleurstelling, nadat ik eerder de eerste 2 delen goed tot uitstekend vond...

Al een geluk dat de actiescènes (die vooral in de laatste 30 minuten pas ten tonele kwamen) nog zeer vermakelijk waren, anders was dit gewoon een grote flop. Qua verhaal is Ong Bak 3 echt ondermaats: het rammelt echt langs alle kanten waardoor het moeilijk is om volgen en boeiend is het ook allemaal niet.

Deel 1 is altijd nog het beste. Wat deel 2 en 3 nou met deel 1 te maken hebben is nog altijd een raadsel. Deel 2 was anders nog goed te doen, maar deel 3 word al een stuk minder. Hier en daar zijn nog wel wat leuke gevechtjes maar de film gaat nu wel erg de fantasy kant op, wat ik totaal niet vind werken in de reeks. Tony Jaa doet zelf ook best weinig en de botbrekende Muay gevechten zijn nu veel milder.

Een niet zo'n gelukte poging dus. Ook kwa sfeer was het me veelste lamlendig.

Jammer.

2,5*

Saai.

Ik vond Ong Bak 1 en 2 al niet zo bijzonder (wel redelijk vermakelijk), maar deel 3 is gewoon erg matig. Het begint nog best sterk met de afranselingen en bijna executie, maar daarna krijg je echt een vreselijk vervelend middenstuk. Het einde stelde ook al weinig voor. Eerlijk gezegd gaan al die vechtpartijen enorm vervelen. Allemaal erg knap gedaan, maar na een paar keer kan je de rest wel dromen. Deel 3 brengt niks nieuws, maar brengt het bekende ook een stuk saaier. Wat mij betreft houden ze het bij deze 3 delen.

PS: De pogingen tot humor waren echt vreselijk.

2*

Te weinig gevechten en teveel onzinnig verhaal.

Ik heb naar de Ong Bak films nooit voor het verhaal gekeken en het was voor mij dan ook een flinke domper dat er een overkill aan verhaal in deze film zit, teveel geneuzel dat mij helemaal niet kon boeien. De film probeert zo wannabe diepzinnig te zijn wat faliekant mislukt.

Er is ook teveel tijd besteed aan het herstel van Tien wat gepaard gaat met één of andere paringsdans leek het wel. Jaa wordt hierin afgeschilderd als één of ander heilig persoon. Ik vraag me echt af wat zijn gedachtegang was bij het tot stand komen van deze film.

De humor is trouwens wel oké, afkomstig van Petchtai Wongkamlao als een debiele zwerver.

En dan waar het naar mijn mening allemaal om draait: de gevechten. Nou daar heb ik bar weinig van gezien in deze film, de gevechten zijn letterlijk op één hand te tellen en nog geen eens zo spectaculair te noemen.

Wederom trouwens met olifanten in de laatste scène, Tony Jaa heeft daar wel een voorliefde voor lijkt het wel.

Al met al heb ik me soms echt stierlijk lopen vervelen tijdens het kijken van deze film en ik heb dan ook echt mijn best moeten doen om mijn aandacht erbij te houden. Ong Bak 3 heeft helaas niet gebracht wat ik ervan verwacht had en van mij hoeven ze echt niet meer met een vierde deel aan te komen.

1,5 Sterren.