The Smurfs (2011)

Waarschuwing: Smurflovende recensie.

Ja, lach maar een eind weg, ik als meid van 23 jaar ben helemaal into de Smurfen! Vroeger, toen ik nog een klein Elineke was, verzamelde ik al die kleine smurfenpoppetjes. Ik herinner me nog dat ik ze overal mee naar toe sleepte. Zelfs mee naar de wc, dus mijn obsessie begon al vroeg...

Nadat eerst een opmerking van mijn vriend te hebben gehoord: 'Serieus, je wil echt naar die Smurfenfilm? En ik moet mee?! Nou, vooruit...' kreeg ik nog een preek van mijn moeder. 'Je neemt die arme jongen toch niet mee naar een Smurfenfilm? Als het nou een volwassenen film was met seksuele grappen over de Smurfen a la, maar toch niet naar deze kinderfilm?' (Ja, mijn ma is een apart geval, net als ik.)

Maar gisteren gingen we dus vrolijk op pad, althans, ik was heel vrolijk en hij vond het vooral leuk om mij zo blij te zien. 3D nam ik maar voor lief (was nog best aardig op sommige momenten!), ik was zo smurfsgierig!

Het was geen teleurstelling. Ontzettend mooi gemaakt, mooie beelden, fijne locaties van New York en de Smurfjes waren smurftastisch! Maar de grote helden waren toch Gargamel en zijn vierpotige vriend. Wát een smurfweldige rol van Hank Azaria! Is toch écht geen gemakkelijke rol om te spelen, vond hem dan ook met kop en schouders er bovenuit steken. De eeuwige strijd tussen hem en de Smurfen, samen met zijn hulpje, heerlijk om te zien! Vooral erg leuk hoe Gargamel zichzelf telkens wil presenteren, die 'grootste' opkomst. Om vervolgens zijn kat af te zeiken. 'Ben je doooood? Ik had je op moeten eten!'

Sommige grappen waren echt voor de wat oudere kijkers, af en toe een fijne knipoog, dat maakt het geheel sowieso al wat luchtiger. Ook de Smurfen onderling waren leuk en precies zoals ik me herinnerde van vroeger. Ik voelde me weer eventjes dat kleine meisje die meegezogen werd in de magische wereld van de Smurfen.

De grootste verrassing was dat er een (klein) rolletje was voor.. Sofia Vergara! Ik zat als een klein kind in mijn handen te klappen toen zij in beeld verscheen, waardoor mijn vriend me sowieso al niet meer voor vol aanzag, maar vooruit, hij moet er maar aan wennen. Wat een ontiegelijke mooie, leuke vrouw is dat toch! Jayma Mays (Grace) kende ik volgens mij nog niet, en hoewel ik in het begin even aan haar moest wennen vond ik haar al snel erg lief. Neil Patrick Harris (Patrick) deed het ook leuk, beetje voorspelbaar personage maar ach, wat wil je..

Ik word nog steeds helemaal blij als ik aan de film denk. Ik vond hem echt leuk, en mijn vriend stiekem ook wel. Kijk mannen, soms moeten jullie toch maar naar 't vrouwtje luisteren, soms zijn haar ideetjes best leuk.

Leuke film met vooral veel herinneringen aan vroeger.

De smurfen komen aan in New York. Dat is goed want je zou het al snel beu raken na slechts 30 minuten in smurfenstad, die er trouwens nog niet slecht uitziet. Jayma Mays vind ik leuk. wel jammer dat er enkel de Vlaamse versie te zien is.

Goede film. 3*

Combi van animatie met echte wereld. Soms komisch, soms wat te veel geklets waardoor de kleinsten zullen afhaken (in de bios uit zicht dat in chips pakken, drinken en even naar de WC). Maar die kleintjes lagen ook helemaal in een deuk van de grappige en 'spannende' scenes met Gargamel. Voor hun perfect, voor ouders wel ardig. Weinig 3D, en niet echt functioneel dus met 2D mis je niks.

Die vent speelt ook mee mee in Garfield http://www.moviemeter.nl/film/10436, die film is toch net even wat leuker.

Aantal erg komische momenten en bekende acteurs. Leuk om die blauwe dwergen in de echte wereld te zien maar niet alles was even o.k. Te voor de hand liggende poep/pies humor waar werkelijk geen enkel kind om moest lachen (waar ik dan weer om moest lachen). Ook wat onlogische zaken in het script (een toverboek bleek een stripverhaal te zijn?). Hoe dan ook ik heb me best vermaakt en mijn zoontje van 8 ook. Niet alles kan raak zijn maar hier smurfen ze wel wat humorplanken mis zeg.

Eindelijk is hij er dan een echte film over smurfen in de real world.

Heb er lang over moeten smurfen dat er film uitkwam met smurfen in de echte wereld.

Aangezien ik een echte smurfen verzamelaar ben moet je natuurlijk ook de film bekijken.

Het was afwachten hoe de film zou zijn maar toen ik de trailer had gezien ergens eind vorig jaar kon ik niet geloven dat er een echte film uitkwam met de smurfen.

Het is een zeer leuke familie film. Leuke humor komt er in voor waar ik en mijn dochter erg van moesten lachen.

Er bestaan al vele films waarbij getekende figuren in een echte wereld samen komen maar deze is erg speciaal. Wel leuk is dat gargamel wordt gespeeld door een echte acteur.

En wachten totdat hij op Blue Ray komt (25 november) kan ik hem ook kijken in de originele taal want dat lijkt me nog leuker. Ik ben bij de nederlandse versie geweest wegens mijn dochter.

Dus een echte aanrader.

Mja. Enerzijds beter dan ik had verwacht, anderzijds geeft dat meer aan hoe laag mijn verwachtingen waren. Dacht dat dit erg rampzalig zou worden, maar de energie die het geschmier van Hank Azaria oplevert weet het soms nog best geestig te maken. Hij en zijn CGI kat zijn dan ook duidelijk het hoogtepunt van de film. Merkte ook dat mijn aandacht flink wegzakte als de blauwe hoofdpersonages het verhaal weer overnamen. Maar nog het meest eendimensionaal en saai waren de rollen van Harris en zijn vriendin. Al dat gedoe rondom zijn werk, hun relatie en de vraag of hij wel een goede vader is (zou de doelgroep van deze film daar echt iets mee kunnen?) deed je telkens verlangen naar meer scènes rond Azaria. En vooral het drama en de onvermijdelijke mierzoete moraaltjes werken hier echt ontzettend slecht. De film bevat best wat geestige momenten en met een meer over-the-top, cartooneske aanpak had dit best leuk kunnen zijn. Helaas moest de film volgens de standaard Hollywood formule worden gemaakt en krijgen we uiteindelijk dus meer gezever dan lol.

2 sterren.

Ergens nog best wel aardig, al is er wel heel veel aan de film aan te merken. Om positief te beginnen, de animatiebeelden zijn bijzonder goed gemaakt. Je zou bijna echt geloven dat de Smurfen er liepen. Ook Gargamel en kat Azrael zagen er overtuigend uit. Die 2 hebben ook duidelijk de leukste rollen van de film. Lekker overdreven en geestig. Wat de film verder ook wel goed doet is het Smurfengevoel creëren. Ik heb die serie vroeger vaak gekeken als kind en gelukkig zijn een hoop zaken netjes in de film gestopt.

Zeker het eerste kwartier was leuk, toen ze nog in het bos zaten waar de tekenfilm zich ook altijd afspeelde. Het dorpje zag er leuk uit en je komt meteen in de stemming. Wat verder ook wel goed was, dat was dat een hoop details uit de tekenfilm in de film zijn verwerkt. Neem het liedje wat de Smurfen zingen of dat ze in het begin van de film op de rug van een vogel aan kwamen vliegen, net als in de intro van de tekenfilm. Later in de film krijgt ook de originele bedenker Peyo nog credits voor zijn werk.

Maar eerlijk is eerlijk, het is verder een zwakke film geworden. Waarom moesten de Smurfen toch in de grote stad gestopt worden? Ik snap dat je een film moet vullen met een plot van 1,5 uur, maar dit was niks. Verder was de rol van Neill Patrick Harris, held Barney Stinson uit How i met your mother ook enorm matig. Zo ken ik hem helemaal niet. Veel te braaf, veel te suf. Was al dat moralistische geleuter over kinderen, zijn leven en de liefde nou echt nodig? Zo slecht...en dat kleffe gedoe wordt ook verwerkt bij de klungelsmurf, die natuurlijk uiteindelijk de held wordt....boring.

Gelukkig was het einde van de film nog een beetje de moeite, maar het is toch wel een gemiste kans, deze film.

Wederom een serieverfilming die op het witte doek er bekaaid vanaf komt.

Kleine 2* dan maar, voor het gevoel van nostalgie.

Bagger

Sommige tekenfilm series moet je gewoon in hun waarde laten en niet in filmversie -met uitzondering van animatie- uitbrengen. Dit geldt voor klassiekers als Alvin and the Chipmunks, Yogi Bear, Scooby-Doo maar ook zeker voor deze kleine blauwe wezentjes.

De Smurfen worden dan misschien wel prachtig weergegeven door de modernste computer technieken, maar alle bombarie en computeranimatie past niet goed bij het wereldje van de Smurfen. Deze zou nog steeds moeten bestaan uit ouderwetse animatie. Verhalen van de Smurfen moeten klein worden gehouden en niet worden omgezet in het zoveelste miljoenen project van Hollywood om er weer eens zoveel mogelijk geld uit te willen slaan. Less is more in de meeste gevallen, en ook deze productie zou zich zeker iets van dit spreekwoord aan mogen trekken.

In de Smurfen komen populaire tekenfilmfiguurtjes (alweer) met echte mensen in contact wat flauw en uitgekauwd op mij overkwam. Over de film zit tevens zo'n overdreven Hollywood sausje gegoten waarbij het absolute dieptepunt de zwangerschap van het zwangere stel is waarbij de smurfen terecht komen. Het past totaal niet in de wereld van de Smurfen en ik zat continue te hopen dat de twee spoedig door een bus van het scherm werden gereden want ik ergerde me dood aan de 2 personages. Ook Gargamel die al sinds het bestaan van de wezentjes achter ze aan zit om ze te vangen, is een slechte imitatie van het oorspronkelijk karakter. Na veel geklaag wil ik als positieve noot nog wel even Azraël noemen -de sidekick van Cargamel-, deze was knap geanimeerd.

Natuurlijk heb ik het hier nog steeds over een rasechte kinderfilm en zullen de allerkleinsten zich er al snel mee vermaken, maar een productie als deze had beter back to basic kunnen gaan in plaats van zo groot uit te pakken. Echter zullen ze dit in Hollywood wel nooit gaan begrijpen..jammer maar helaas; er is toch echt meer voor nodig voor deze productie om een goede beoordeling te Smurfen.

1,0*

Onder de 10.

Een behoorlijk flauw en voorspelbaar formulewerkje voorzien van foeilelijke smurfen. De enige die humor zou kunnen brengen, Gargamel, doet dit niet en de andere acteurs zitten vooral opgesloten in het verplichte en slappe moraaldingetje. De film zal het redelijk doen bij kinderen onder de 10 jaar, maar voor de rest valt er weinig te genieten. Peyo's strip had beter verdiend.

Doorsnee.

Matigheid troef in deze smurfenfilm.

Ik heb vroeger vaak zaak de tekenfilmserie gezien en ik moet zeggen dat dat altijd leuk vermaak was. Aan de ene kant was ik nog wel benieuwd wat ze van deze film gemaakt zouden hebben, aan de andere kant was ik bang dat het iets zou worden zoals Yogi Bear. En dat is het helaas ook geworden.

De film is net als Yogi Bear enorm moralistisch en vooral vaak niet echt grappig. Vooral Gargamel valt erg tegen. Azrael daarentegen is het enige lichtpuntje in deze film en is op sommige momenten wel erg grappig. Het verhaaltje stelt verder niets vooral is vooral veel te moralistisch. De animatie is redelijk, maar de smurfen in de serie zien er eerlijk gezegd beter uit. Nee dit had al met al veel meer kunnen zijn.

2,0*

Hm.. toch iets leuker dan verwacht.

Het is natuurlijk een nogal kinderachtig en onnozel verhaaltje en om de Smurfen te verplaatsen naar New York is tamelijk onvergeeflijk. Maar verder is het toch helemaal niet zo onaardig hoe ze de smurfen hebben geanimeerd en laten communiceren.

Bovendien is Azaria uitermate geschikt voor een rol als dit en ook Azrael was erg leuk gedaan.

p.s. ik zou echt zwéren dat de stem van Papa Smurf gedaan werd door Philip Baker Hall! niet te geloven dat ik nu zie dat hij het blijkbaar niet is.

Haha ... yeah right

Echte verwachtingen had ik niet in deze film. Nooit echt een Smurfen fan geweest, veel nostalgische waarde was er dus niet kapot te maken. Het boeit me ook meestal niet als mensen aan de haal gaan met een oud/bestaand concept, maar dit is dit écht wel érg triest.

De switch naar New York is vreselijk, maar dat plotje ... echt boeiend, een reclameman die twee dagen te tijd krijgt om een campagne op te zetten! Dat kan niet anders dan de start zijn voor een geweldig Smurfenavontuur natuurlijk.

Visueel vaak erg lelijk, maar dat is geen verrassing. Zelfs technisch vond ik het niet zo goed, maar vast genoeg mensen die het stijltje wel zullen waarderen. De voice acting daarentegen was om te wenen zo droevig. Geen enkele stem lijkt zich aan een personage te kunnen binden, daarnaast lijkt niemand enige eerdere ervaring gehad te hebben met voice acting.

Als je denkt dat het echt niet slechter kan is er Hank Azaria die zo mogelijk één van de meest debiele rollen ooit speelt, bijgestaan door een belachelijk slecht geanimeerde kat. Het levert een constant gevecht op tussen wie nu eigenlijk het meest irritant is en er het snelste aan moet.

Vreselijke drukke, lelijke, ongrappige en slecht bijelkaargepraapte hoop onzin waar de product placement soms natuurlijker aanvoelt dat een hoopje Smurfen die door New York heenbaggeren. Tree of Life mag zich gelukkig prijzen, 2011 heeft er een nog slechtere film bij.

0.5*, beneden alle niveau.

Oh my smurf.

The smurfs

De smurfen, vrij redelijk begin moest zelfs in het begin eens lachen daarna wordt het gewoon een standaard film. Wat ik mooi vond aan deze film is dat alles er zo goed uitzag de smurfen, de omgeving, gargamel alles, verder moet de film het vooral daarvan hebben want de rest is niet veel soeps. Zoals ik net al zij is het een redelijk begin daarna komen de smurfjes in de echte wereld en wordt alles voorspelbaarder dan voorspelbaar. De humor verdwijnt vrij wel meteen en er blijft niks meer over om van te genieten.

Tot het einde een leuk stuk de kat die zegt ben je dood? daar heb ik wel om moeten grinniken maar meer dan dat ook niet.

de film valt toch best tegen vooral vanwege een niet onaardig begin.

2,5*

Where the Smurf are we?

Ik denk dat mijn vroegste herinnering aan de Smurfen voort komt uit het album 'Het onzalige land' van Johan en Pirrewiet. Het is ook in die stripreeks dat de Smurfen voor het eerst tevoorschijn kwamen (in album 9 - De fluit met de 6 Smurfen, voor de geïnteresseerden) en later maakten ze een groot deel uit van mijn jeugd met de tekenfilmreeks van Hanna & Barbera en de aparte stripalbums die hier thuis verslonden werden, met kapotgelezen strips tot gevolg. Toch stond ik wat wantrouwig ten opzichte van deze verfilming want een Engelse verfilming met de Smurfen in New York? Dat kon moeilijk goed komen.

Toch won mijn interesse het van mijn afschuw en wou ik de film wel gaan zien. Vandaag was het dus zover en eerlijk gezegd, ik heb me rot geamuseerd. Ik ben grote fan van de originele tekenfilmreeks (die blijkbaar nergens in het Nederlands op DVD is te vinden?) dus ik stond erg wantrouwig over de digitale versies maar dit is eigenlijk enorm goed meegevallen. Het design van de blauwe mannetjes is nu niet zo enorm moeilijk om na te maken maar het voelt authentiek aan en dat is een stuk meer dan ik had verwacht. Verschoot ook van de geslaagde emoties die ze erin hebben kunnen verwerken, was geleden van Wall-E dat ik dat nog had gezien. De film concentreert zich grotendeels op een zestal Smurfen maar het is wel heerlijk om naar het einde toe, en het begin ook trouwens, enorm veel bekende gezichten te zien. Gosnell werkt met respect voor het bronmateriaal en levert een mooi eerbetoon aan Peyo. Hoewel ik me goed kan voorstellen dat er veel zijn die dit pure heiligschennis vinden want het wordt allemaal wel serieus naar Amerikaanse normen vervormd maar toch had het een zekere charme op mij. De Smurfen die op de tonen van Back in Black van AC/DC een gevecht aangaan met Gargamel.. Heerlijk! Het plot zelf heeft natuurlijk niet al te veel om handen maar stoort dat? Helemaal niet want het dient als een goede kapstok om allerlei amusante situaties (Gargamel steelt echt de show) aan op te hangen. Hier spreekt waarschijnlijk een hele hoop nostalgie maar ik vond het fantastisch.

De stemmencast is trouwens ook wel degelijk. Ze zijn er zelfs in geslaagd om Jonathan Winters nog ergens vandaan te halen, gaf ook zijn stem aan de Grootvadersmurf in de originele tekenfilmserie, maar ook de publiekstrekkers zoals Katy Perry doen het erg leuk. Toch, de beste rol gaat voor mij toch naar Gargamel. In eender welke andere film zou ik zo'n personage enorm hard afzeiken maar Hank Azaria speelt dit echt heerlijk getrouw aan het origineel. Erg vaak moeten lachen om zijn ruzies met Azrael en hij is dan ook de perfecte keus om de halfbakken tovenaar neer te zetten. Trouwens ook wel wat knipogen naar andere films in de vorm van uitspraken van Gargamel. Onder andere Lord of the Rings in de gevangenis en Brokeback Mountain maar ook The Seven Year Itch door de Smurfin en de Schotse Smurf haalt zijn Braveheart roots even boven. Neil Patrick Harrisleek me een ietwat vreemde keuze om hier aan mee te doen maar ook hij doet het leuk. Natuurlijk niet echt een uitdagende rol maar samen met Jayma Mays heeft hij wel leuke chemie. Ook nog leuk om Sofía Vergara uit Modern Family in een klein bijrolletje te zien verschijnen.

Geheel tegen verwachting in maar ik heb me hier enorm goed mee geamuseerd. Raja Gosnell is er weerom in geslaagd om één van mijn jeugdseries (hij heeft ook 2 Scooby-Doo films geregisseerd) naar het witte doek te brengen en hij doet het goed. De film voelt enorm Amerikaans aan maar het deert niet want de authenticiteit van de Smurfen blijft intact. Laat deel 2 maar komen!

4*

Leuke film voor kinderen, iets minder voor volwassenen.

Toch geen enorm slechte film, maar kan ook niet zeggen dat die goed is.

Toch vermakelijker dan ik dacht. Het blijft een simpel verhaaltje, maar de Smurfen zijn mooi gemaakt en ik kreeg toch beetje last van nostalgie. Alle bekende Smurfen komen even snel langs, alleen die Schotse kon ik niet echt plaatsen. Keek ook uit naar Perry als Smurfin en ze klonk eigenlijk superschattig!! Azaria mag zich flink uitleven als Gargamel, maar ontstijgt het niveau van gemiddelde Disney-badguy niet.

Smurfige film!

Ik ben altijd al een fan geweest van de Smurfen en eindelijk is er dit jaar dan eens een echte film rond mijn blauwe landgenootjes gemaakt. Op zich wel een voordeel dat het zolang duurde, want de geweldige huidige technieken maken hen levensecht. Ze bewegen erg vlot en zien er super gedetailleerd uit!

De combinatie van echte mensen en digitale figuren maakte de film bijzonder leuk. Mens en Smurf acteerden goed. Ook het verhaal vond ik leuk gesmurfd, benaderde erg de stripalbums.

Ik lees hier regelmatig kritiek op Gargamel, maar die vond ik heel goed in z'n rol en een erg komisch duo samen met Azrael de kat.

Ik zag de film in de Nederlands versie (Engels vind ik niet bij de Smurfen passen) omdat ik opgroeide met de Nederlands gesproken tekenfilms van de smurfen met de stemmen van o.a. Frans van Dusschoten en Paul van Gorcum, deze waren er nu natuurlijk niet meer bij maar de huidige stemmen benaderden best wel de oude, daar was ik blij om.

Ik geef de film 4,5 sterren omdat hij bracht wat ik ervan verwachtte: een goede benadering van de Smurfen strips en tekenfilms met een flinke portie humor. Een gesmurfde verfilming dus.

4,5 sterren

Had een 0,5* film verwacht, wat de uiteindelijke score nog een meevaller maakt voor de film, maar goed is dit allerminst. Vreselijk geforceerde 'bekend materiaal in herkenbare setting'-film die de plank volledig misslaat met het verhaal, de setting en vooral Azaria. Wat een vreselijk irritant, over-de-top en ver-Amerikaanst personage maakt hij van Gargamel zeg. Denk niet dat de bedenker van De Smurfen hier trots op was geweest. Ik heb me niet erg verveeld, wat de krappe 2* rechtvaardigt, maar ik hoef dit nooit meer te zien.

2*

Mja, dit krijg je tijdens de feestdagen dan wel eens onder ogen. Helaas. Smurfen in de grote stad leek me meteen al geen goed idee en Gosnell perst er een iets minder dan anderhalf uur durende bevestiging uit. Chapeau. Het ziet er zo hier en daar nog wel fris uit, maar ik krijg al meteen de kriebels van de Winslows. Alles volgens het boekje met een gezapige voice cast in iets dat maar geen hartelijk avontuurtje wil worden. Wanneer Azraël eens leuk uit de hoek komt, ziet het er weer onmiddellijk lelijk uit. Niet het ergste. Dat is de paljas die ze van Gargamel hebben gemaakt. Niet te pruimen.

Op zich een leuke film, ook voor volwassenen.

Je zou verwachten dat het ook voor kleinere kinderen een geschikte film zou zijn, maar daar heb ik wel mijn twijfels over. Over het algemeen is het tempo van het verhaal namelijk vrij hoog. Ik heb zelf ervaren dat je jezelf niet kunt permitteren om een klein stukje niet goed op te letten, want dan volg je het verhaal al slechter. Ik kan me ook voorstellen dat de scènes die op kantoor plaatsvinden voor kinderen niet zo interessant zijn. Als echte kinderfilm voor de kleinste vind ik hem dus minder geschikt, al zou je dat bij de smurfen dus wel verwachten.

Verder is de film prachtig om naar te kijken en zijn de geluidseffecten prima. Ook de muziek is goed. In hoeverre het met de kwaliteiten van 3D gesteld is kan ik niet beoordelen aangezien ik de film in 2D heb gezien. Verder zijn de momenten waarbij er 'fysiek contact' tussen mens en smurf zijn erg slecht. Je ziet gewoon dat de smurfen er achteraf in het beeld opgeplakt zijn. Dat doet wel af aan de beleving.

Minpuntje vind ik het verhaallijn, erg saai en weinig inhoudelijk. Er is ook geen wijze les of dergelijke te bespeuren, of ik heb het gemist.

Wat acteren en personages betreft heb ik geen opmerking, alhoewel Gargamel van mij wel wat ouder en enger eruit had mogen zien. Verder nogal kinderlijke dialogen en typische karakterfiguren, maar dat is logisch. Af en toe grappige momenten, ook voor volwassenen, maar je moet er wel van houden. Soms zijn de grappen voor mij wat aan de flauwe kant of worden ze te vaak herhaald.

'k vond het nog een leuk filmpje. Qua opbouw en sfeer deed hij me wel wat aan "Alvin and the Chipmunks" denken.

Nu, 'k heb me er wel mee geamuseerd, de film bevat wel wat humor (vooral dan met Azraël) en hij ziet er goed uit. Het verhaal is niet zo bijzonder, maar het blijft een familiefilm. Toch eens leuk om gezien te hebben.

Het is een leuke kinderfilm. Mijn dochter van 6 jaar oud lag constant in een deuk. Op zich is het voor de ouders ook wel grappig om mee te kijken maar ik vond het wel een beetje tegenvallen. Ik had een beetje herkenning of een gevoel van jeugdsentiment bij mezelf verwacht maar dat bleef uit. Natuurlijk zijn de smurfen nu anders uitgebeeld maar ook de stemmen zijn anders. Gargamel en Azrael zijn ook zo anders. Hierdoor bleef er voor mij weinig herkenning over. Dat viel mij een beetje tegen.

Maar verder is het verhaal wel grappig. De smurfen in NYC. Wie had dat verwacht !?! Leuk om ze in het begin iedere keer weer in verbazing te zien. "Oeeeeeh, goooooooogle". Dat gaf wel wat grappige taferelen. Mijn dochtertje kon vooral de slapstick achtige acties erg waarderen.

Aardige film waarin de Smurfen opgejaagd worden door Gargamel en hierdoor in New York terecht komen. De film is duidelijk gericht op kinderen en hierdoor ook wel erg braaf en de humor wat flauw. Maar de film is ook redelijk vermakelijk en zeker vrolijk. De live-action en de computer-animatie gaan naadloos in elkaar over en de film ziet er dan ook erg goed uit.

Rede.. eh.. Smurflijk mee vermaakt.

Bij animatie heb ik vrijwel nooit dat het voor me te kinderlijk/vervelend kinderlijk overkomt (al kan het natuurlijk wel gewoon slecht geanimeerd/gevoice-act zijn), maar bij live-action heb ik dat wel vrij snel. Dat gebeurt hier dan ook jammer genoeg in enige zin bij Gargamel. Gelukkig heeft ie af en toe z'n momentjes en vond ik die kat opvallend genoeg best leuk. Echt bijzonder humorvol of avontuurlijk is het allemaal niet, maar kijkt wel prima weg en de smurfen zien er oke uit. Neil Patrick Harris en Jayma Mays zetten verder ook leuke rollen neer.

Kan ook niet zeggen dat de smurfen nou een grote nostalgische waarde biedt, maar ik heb het op z'n tijd wel gekeken/gelezen en gelukkig vermaakt het genoeg voor die 100 minuutjes. Zal bij liefhebbers/wat jongere kijkers denk ik wat beter vallen. 3,5*

"Ye gods, Azrael! You're a boy?"

Na herziening heb ik toch een aantal positieve puntjes kunnen ontdekken. Zo is Hank Azaria erg goed als Gargamel. Hij brengt ook wat humor in de film. Ik mis natuurlijk wel de goede oude stem van Paul van Gorcum maar het zij zo. Een ander positief punt was de stem van Jonathan Winters voor Grote Smuf.

Dan hebben we all het positieve wel gehad. Ze hebben de titelsong van de tv-serie gewoon gepikt voor uiterst irritante liedjes. De meeste acteurs in de film hebben erg slecht geacteerd.

Er zitten ook een aantal fouten in het verhaal. Zo leven de smurfen hier in een andere wereld ter wel ze in de Serie/Strips/Eerdere films gewoon in de middeleeuwen leven. Die scheur zat al veel eerder in Azrael's oor. Daarbij is de schaal van de paddenstoelen verkeerd deze zijn eigenlijk veel kleiner.

Ik vind het nogal typisch dat ze dan in Amerika komen, België (of Nederland) was al veel logischer geweest. Ik vond dit niet eens het spannendste Smurfen-verhaal er zijn afleveringen van de serie die veel beter zijn.

Natuurlijk kan dit voor kinderen een heel vermakelijke en leuke film zijn (vooral amerikaanse kinderen). Ik vond het door Hank Azaria ook best wel vermakelijk.

Bijna een voldoende.

Een leuke animatie/avontuur/komedie/familie/fantasiefilm...

Grappig en leuk verhaal...

Vroeger vond ik Smurfen heel leuk...

Mooi gemaakte animatie...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Grappig acteerwerk...

Ben benieuwd voor deel 2 (2013)...

De smurfen horen in het bos thuis! (maar dat zal wel niet hip en snel genoeg zijn)

en niet in het heden, dat jullie hier voldoendes voor geven!

het zal wel de jongere generatie zijn...

en ik vond het er ook niet mooi uit zien...

Hank Azaria is een held en tevens het enige leuke punt aan deze hele film. Wel tegelijkertijd een erg goed punt, want ik bleef kijken om meer overacting van deze acteur te zien. De rest? Niet echt. Neil Patrick Harris, Jayma Mays en Sofia Vergara zijn strontvervelend, zogenaamde grote voice actors als Jonathan Winters en Alan Cumming zijn compleet verspild en waarom men wederom moet proberen om een oude strip te pimpen (zie Garfield) door het in de grote stad te laten afspelen, zal me altijd wel blijven verbazen. Grappig dat Katy Perry nota bene nog de beste stem neerzet in dat opzicht.

Gargamel maakt in het begin van de film wel pijnlijk duidelijk hoe dom een serie over een oude vent met 99 zonen en 1 dochter eigenlijk is. Ik ben al behoorlijk lang geen fan meer van de strips/tekenfilms door het verschrikkelijk brave karakter (en de overduidelijke communistische propaganda ) van het geheel, maar heb nog nooit zo'n goeie reflectie op het originele verhaal gekregen als Gargamel in het begin van de film weergeeft. Het wordt ook pijnlijk duidelijk hoe vervelend het is om slechts een vrouwelijk personage in een film te hebben, die constant haar 'mannetje' moet staan.

Maar goed, Hank Azaria's Gargamel die Lord Of The Rings en Brokeback Mountain parodieert zorgt voor enkele lachers. Verder uitzonderlijk middle of the road.

The Smurfs

Een prima filmpje voor jong en oud die vermakelijk is. Grappen zijn soms niet echt heel veel aan maar de film vermaakt gewoon goed. Helaas over de personages nog maar te spreken. Gargamel vond ik er niet uit zien en de personage was slecht in de film. Niet slecht als in duivels wat hij is als tovenaar maar gewoon slecht in de personage hoe hij over gebracht werd. Neil Patrick Harris deed het oke maar, Jayma Mays vond ik het helemaal niet leuk doen. Azrael was gewoon irritant. De effecten in de film zien er goed uit. De smurfen zijn er goed in verwerkt. Verhaal en concept waren beiden wel leuk!

3.0*

Na Louis de Funes en de familie Flodder belanden nu ook de Smurfen in New York.

Best heel aardig gesmurft ... de Smurfen zelf zijn ook in de tekenfilms en strips natuurlijk helemaal niet het leukste, alleen door Gargamel en Azrael zit er nog iets aan spanning in en ik vind deze Gargamel wel heul leuk gedaan.

Redelijk leuke gags ook voor de wat oudere kijkers, alleen die Schotse Smurf die is er volgens mij maar wat bij gesmurft.

Blijft dus een ongelooflijk mooie film.

Plezier voor jong en oud.

Opnieuw bekeken naar aanleiding van de derde film.

Dus ook opnieuw de tweede eens bekijken, wat ik hierna ga doen.

Oke.

Stiekem best uit te kijken. Deze verfilming van de bekende kinderserie is in zijn geheel best geslaagd. De grappen zijn natuurlijk wat flauw, maar stiekem bij vlagen nog wel lollig. De karakters zijn vreselijk cliche, vooral Love en Harris.

De smurfen zelf zijn prima geanimeerd en die schurk is ook wel lollig. Zeer overdreven neergezet, dat geef ik dan wel weer toe. Voor kinderen is dit vast hilarisch, voor volwassenen misschien wat minder, maar uiteindelijk prima te doen.

Blinkt nergens uit, maar het is wel gezellig voor de kids.

Zes Smurfen ontsnappen uit de klauwen van middeleeuwse tovenaar Gargamel [Hank Azaria] en zijn kat Azrael [Mr. Krinkle] via een vortex dat ze brengt naar het moderne New York. Gargamel springt ze achterna en probeert de Smurfen te vangen voor ze hebben ontdekt hoe ze weer thuis kunnen komen. De Smurfen krijgen hulp van Patrick [Neil Patrick Harris] en zijn zwangere vrouw Grace [Jayma Mays]. Mix van liveaction en animatie (met stemmenwerk van o.a. Anton Yelchin, Katy Perry en Alan Cumming) is goed gemaakt en Azaria stort zich vol overgave op de rol van de klunzige Gargamel. Het slappe verhaal en een overdosis smakeloze of flauwe grappen gooien roet in het eten. Vervolg: Smurfs 2.