La Veuve de Saint-Pierre (2000)

Aardig Frans drama die het vooral van de acteerprestaties moet hebben. Kusturica is fantastisch, goede kop heeft hij ook. Binoche en Auteuil is ook aardig. Verder is ook de regie van Leconte benoemenswaardig. Af en toe wel een paar fraaie camerastandpunten en over het geheel ziet de film er ook goed uit.

Een beetje jammer dat het drama niet goed overkomt. Het is te rechtlijnig, mensen nemen rare beslissingen en bovendien mist de film en vooral de personages (de Kapitein en Madame La) wat scherpte, waardoor hun beweegredenen wel erg 'stom' overkomt.

Ik had na Le Fille sur le Pont net iets meer verwacht. Toch 3*.

Ondenkbaar en ongeloofwaardig verhaal maar boeiend en filmisch op alle vlakken zeer acceptabel om niet te zeggen prachtig.

Is vooral een recit over liefde en genegenheid, misschien ook een bewustmaking over de broosheid van een veroordeling tot de dood.

Binoche en Auteuil zijn sterren en knappen ook deze keer hun niet zo diep uitgetekende rollen met veel klasse op.

Sombere en sobere film over de ongelijke strijd tussen bewoners van een afgelegen Franse kolonie aan de ene kant en de autoriteiten aan de andere kant. Een strijd tussen mededogen en bekrompenheid, tussen liefde en dogmatisme. Tegen een grauwe achtergrond verpakt Leconte die thema’s in een wrang drama, dat mede dankzij het acteerwerk van Juliette Binoche, Daniel Auteuil en Emir Kusturica steeds aangrijpender wordt. Je wordt er niet vrolijk van.

Saint-Pierre is een eilandje ten zuiden van Newfoundland dat bij Frankrijk hoort. Het harde regime ten tijde van de Tweede Republiek gold er dus. De sfeer is grauw, met de koude en de woeste zee. Inhoudelijk doet het aan Les Misérables denken, ook met een sympathieke, lichamelijk sterke veroordeelde.

De titel heeft een dubbele betekenis. La Veuve was een bijnaam van de guillotine, maar op het einde blijft Juliette Binoche zelf als weduwe achter. De drie hoofdrolspelers zijn zeer ervaren en gedegen.