Self Defense (1983)

Deze Canadese low-budget film (oftewel Canuxploitaton) is een naar mijn smaak door Donovan effectief en met vaart in beeld gebrachte beklemmende thriller. Qua verhaallijn, een kleine geïsoleerde groep die het opneemt tegen een gewapende overmacht, speelt hij overigens leentjebuur bij Carpenter's briljante Assault on Precinct 13 die op zijn beurt weer geïnspireerd was door Hawks' klassieke western Rio Bravo. Goede rollen van Tom Nardini (zie foto) en Doug Lennox (behept met een duivelse saterkop) als de leider van het zooitje ongeregeld.

Destijds uitgegeven in Nederland door het video label Video Screen dat net als Vestron Video International, CNR Video en Concorde Video de videotheken in de jaren '80 voorzagen van deze politiek incorrecte en met ongemotiveerd geweld doordrenkte exploitatie films.

In Europa (dus ook Nederland) werd de film uitgebracht als Night Warriors en de enigszins misleidende illustraties op de voorzijde van de betreffende hoes beloofde een Mad Max-achtige sfeer met getattoeeërde in leer gestoken punkers. Dat laatste was overigens toentertijd de rede dat hij me wat tegenviel. Maar nu 27 jaar later, natuurlijk ook vanuit een nostalgisch perspectief, beviel de film me beter en heb ik mij gedurende de 84 minuten prima vermaakt.

De synopsis op de achterzijde van de video hoes luidde:

De politie is in staking. Als de nacht valt liggen de straten er verlaten bij. Niemand waagt zich op straat, behalve diegenen die de duisternis als dekmantel gebruiken. Een militante knokploeg overvalt een bar. Het loopt uit de hand en er valt een dode. Alle getuigen van deze moord zullen moeten sterven. Eén van hen ontsnapt en verschanst zich na een achtervolging in het appartement van een aantal jongelui. Het wordt een zware strijd om de tot de tanden bewapende aanvallers buiten te houden. De belegering duurt de hele nacht....

Interesant Canadees artikel over de film: Canuxploitation Review: Siege

Rauwe wraakfilm.

De gelijkenis met Carpenters Assault on Precinct 13 kun je niet negeren en het is duidelijk waar de makers van deze film de mosterd gehaald hebben. Niettemin weten ze er weer een geheel eigen karakter aan mee te geven. Geen enkel personage wordt hier namelijk uitgediept, waar dat in andere wraakfilms bij één of twee hoofdpersonen nog wel gebeurt. Ook de aanloop is hier minimaal. Alles draait om de misdaad, de verdediging en de uiteindelijke vergelding.

Ander sterk punt is de locatie. Op de misdaad na, speelt het zich allemaal af in dezelfde appartementen. Het roept een sterk claustrofobisch gevoel op: men zit als ratten in de val.De film is goed geregisseerd met een camera die constant dicht op de huid zit van de acteurs. Donovan creëert een donkere en grimmige sfeer, met minimale belichting, zodat je nog net kan zien wat er zich afspeelt. Ondersteund door een sterke sombere synthesizer soundtrack overigens.

Verder spreekt het thema me ook altijd aan. Heerlijk politiek incorrect en een pleidooi voor eigen wapenbezit. De wereld zou een stuk beter af zijn als niet alleen de criminelen en de overheden wapens hadden, maar ook de burgers. Dan kunnen die zich tenminste verdediging als één van die andere twee groepen hun aanvalt.

Ondanks de slechte kwaliteit van de film op YouTube, toch 3,5*.