Gekijô Ban Kara no Kyôkai: Dai Yon Shô - Garan no Dô (2008)

Het vierde deel dat chronologisch gezien het tweede is. Zelfde kritiek als voorgaande delen als volgt samengevat: mooie beelden, maar de muziek werkt eerder tegen dan mee in het creëren van sfeer. Verder veel psychologisch geblaat dat ik maar matig interessant vind. 2*.

In de vorige delen was de muziek me niet per se positief opgevallen, maar in dit deel is het wel echt mooi en voegt het ook wel wat toe aan het geheel. Verhaaltje is ook wel iets leuker dan de vorige, omdat het eindelijk wat context geeft aan alles. Weet niet helemaal of ik die niet-chronologische volgorde van deze serie per se iets vind toevoegen. Het geeft het niet direct meer mysterie, maar zorgt (bij mij althans) eerder voor een soort onverschilligheid omdat je toch niet 100% snapt hoe of wat.

Denk dat ik het hier maar bij laat, het is toch wat te weird Japanese-fantasy-heavy voor me, en de visuals waren in het eerste deel iets veelbelovender dan het uiteindelijk is geworden.

Wil overigens wel de regen nog even noemen die vaak te zien is (en in dit deel helemaal). Hou daar erg van in dit soort animaties.

2,5*

Beste in de reeks (tot dusver).

Ook wel de film die het méést "anime" uitstraalt, met een combinatie van fantasy, filosofie en actie. Het is het deel waar het meest wordt vrijgegeven over de wereld waarin dit verhaal zich afspeelt én over de personages zelf, tegelijkertijd is het ook het meest sfeervolle deel van de 4.

Lichamen die in de ruimte zweven met mijmerende voice-overs en dik aangezette (maar wel toffe) muziek enerzijds, maar ook een paar gevechten met monsters en magie. Het blijft een wat vreemde combinatie, maar binnen een film-reeks als deze mag er best zo één aflevering tussenzitten. In stand-alone films wordt het vaak wat te gehaast gebracht wegens tijdsgebrek, als er wat meer ruimte is zijn dit soort delen nét wat een reeks als deze de moeite waard maakt.

Animatie is wel een beetje beperkter hier, maar de regie vangt dat redelijk goed op. Hirao is ook één van de weinigen die zich naar deze films al kunnen bewijzen heeft geloof ik, hij mag best wat meer regisseren. Echt hoogstaand is het niet, daarvoor zweeft het iets teveel tussen OAV en film in, maar dit was toch echt wel de moeite om een keertje te zien.

3.5*