Womb (2010)

Te filmhuizig voor het grote publiek denk ik. Maar wel echt een prachtige film.

Het verhaal is erg origineel en heeft een heleboel absurde details in zich, die met een goed gevoel voor timing uitgedeeld worden. Voorspelbaar? Absoluut niets van aan. Misschien dat de afloop van het verhaal dat is, maar hoe belangrijk is die afloop eigenlijk... en tot we daar zijn komen er toch best wat verrassingen uit de hoed.

Heel knap gespeeld vooral door Eva Green, die vooral nonverbaal een heleboel te vertellen heeft, maar ook Matt Smith mag laten zien wat hij zonder woorden kan overbrengen. Heel mooi gefotografeerd op echt mooie locaties, met een romantisch roestend bootje of een desolate strandhut op palen, perfect in het verhaal passend. En ook als Eva Green in beeld is is het mooi plaatjes kijken. Natuurlijk begeleid door een perfect bijpassende soundtrack die grotendeels uit stilte bestaat.

Er zijn maar weinig films die ik als ze afgelopen zijn eigenlijk meteen weer zien wil. Deze wel.

Goeie film waarin een vrouw een kloon baart van haar recent overleden jeugdliefde. De film weet zeker een aantal boeiende vragen op te roepen zoals invloed opvoeding vs karakter en waar wordt de moederliefde een andere soort liefde. Ondanks het ontzettend trage tempo en weinig dialogen blijft de film wel onderhoudend (mede door de mooie, stilistische manier van filmen). Een nipte 3.5 sterren.

Een goede drama/sf/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Mooi zeezicht...

Prima achtergrond geluid/muziek

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Filmisch een klein, pareltje vind ik, inhoudelijk wellicht niet algemeen toegankelijk, net zoals in deze toekomstige wereld menselijke kopieën wel kunnen maar toch niet algemeen aanvaard zijn.

Beslist origineel en knap uitgewerkt. Eva Green, uiterst sterk in haar rol, overtuigt van haar kunnen en ook de andere medespelers, vooral de jonge Tristan Christopher en ook Lesley Manville sluiten perfect aan.

Film die ge in één adem uitkijkt, boeit, misschien in één enkele scène zou kunnen storen, alhoewel daar gaat het om, maar, al was het maar omwille van een mogelijk toekomstig aspect van onze samenleving, het volgen waard is.

er zit hier een bubbele laag in vermoed ik.

maar ik vond het nogal vlak allemaal allemaal.

je weet waar het na toe gaat.

erg veel inside over wat er in ze om gaat krijg je niet.

in mijn ogen had er meer in gezeten.'

eva green is altijd goed tot nu toe.'

maar ik zie hier de hoge score niet,'

een 2 *

Gestileerd, onderkoeld, moody en de motieven voor het klonen zijn uitermate onethisch, al levert dat hier dan precies ook de reden voor het verhaal. En ja de film is boeiend: van liefdesdrama, naar klonen, naar ingewikkelde familieverhoudingen.
Duitsers snijden zichzelf wel in de vingers voor een vertoning op de Duitse televisie, de film is namelijk geheel Engels gesproken, dus dan kunnen ze de boel weer terug nasynchroniseren.

Het leukste aan deze film vind ik nog de omgevingen. Erg passend voor het verhaal, wat kaal en mistroostig. Maar bovenal zeer herkenbaar aangezien ik in die omgeving vorig jaar op vakantie ben geweest, een leuke reis terug zo. Ik herkende in ieder geval wel een aantal plekken. En knap dat er geen windmolen te zien, want de omgeving daar stikt ervan.

Verder een fijne film met een origineel idee. Green is heerlijk als getroebleerde vrouw en weet haar stille verdriet goed te tonen. Smith daarentegen vind ik weer een stuk minder overtuigend en dat komt het geheel, zeker naar het eind, niet ten goede. Wel kijkt het als geheel lekker weg in een kabbelend tempo dat net goed genoeg is. 3,5*.