Mijn Opa de Bankrover (2011)

Klinkt leuk.

Jammer van de laatste zin in het plot.

Wordt allemaal weer iets te vergezochte onzin.

.

Helaas, deze film had leuk kunnen zijn, maar als ik het zo lees, nee, een beetje te nep.

Titel is nu 'Grace & Gerrit'.

Lemming Film: Grace & Gerrit - lemmingfilm.com

Release staat nu voor februari 2011.

2 februari 2011 om precies te zijn (A-film)

Ik heb het aangepast. Dank!

Opmerkelijk; de titel is weer gewijzigd. Nu: Mijn Opa de Bankrover.

Was toen een van de meest ongeorganiseerde sets die ik ooit als figurant heb mogen bezoeken.

Trailer

Win kaartjes voor de speciale voorvertoning volgende week woensdagmiddag!

Prijsvraag: Win vrijkaarten speciale vertoning ‘Mijn Opa, de Bankrover’ - neerlandsfilmdoek.nl

Met mijn dochtertje bij de premiere geweest. Weinig overtuigende film met een slap verhaal en weinig creatieve acteurs. Een klein plusje voor beeldschone Loes haverkort. Er valt weinig te lachen en de timing van de 'grappen' is ronduit slecht. Camerawerk is prima. Het kleurengebruik voor de scenes in Suriname had beter gekozen kunnen worden. Nu komt het zonnige weer niet echt tot zijn recht. De liedjes zijn van een bedoevend niveau. Een onvoldoende voor deze onsamenhangende film die veel beter had gekund.

Dit is een leuke film. De film op zich bevat niet veel humor, maar er wordt gewoon mooi geacteerd door het surinaamse meisje. 3,5*

Grace haalt haar opa ook niet over om de bank te overvallen.

Niet?

Zo staat het zelfs op de officiële site van de film:

Mijn opa de bankrover - mijnopadebankrover.nl

Topfilm!

Volgens mij steunde ze haar opa alleen. Ik heb echter wel de eerste 10 minuten gemist, dus ik kan er naast zitten.

Herinneringen aan de enige opa die ik ooit gekend heb...? In mijn fotoalbum staat een foto waarop ik als dreumes van ca anderhalf, lachend een handje tegen zijn mond aanleg.

En als meest recente herinnering (naast sommige andere fijne herinneringen aan opa en oma), ik herinner me ook dat we op vakantie waren in Denemarken/Scandinavië, en dat ik de auto uitging, mijn ouders zaten nog in de auto, naar de deur keek van onze hut, en daar een briefje aan zag hangen, dat w oma/familie moesten bellen. Ik gaf het aan m'n moeder (of vader), en ik weet niet meer zo goed of ze wisten wat hen boven het hoofd hing, voor ze belde(n). Mijn opa was overleden, en wij zaten helemaal in Denemarken/Scandinavië.

Opa hield van tuinieren, en ik zie hem nog in zijn oude, kleine blauwe autootje zitten, samen met Oma, onderweg naar huis, van de kerk wegrijdend. Het zijn maar kleine herinneringen, niet eens zo heel belangrijk, maar voor mij maken die herinneringen mijn jeugd. Opa en Oma pasten soms op broer en mij, omdat mijn moeder moest werken, en dan aten we altijd kibbeling, op de woensdag.

Zucht, dat waren nog eens heerlijke tijden, en dan heb ik het niet eens over de logeerpartijen bij Opa en Oma.

Natuurlijk heeft dit te maken met het gevoel dat ik kreeg toen ik Mijn Opa is een Bankrover aanschouwde, dingen doen die je bij je ouders thuis niet deed, en wat wel bij Opa en Oma mocht ..

Afijn, Zoey vond ik wel iets minder, ze moet nog wel het een en ander leren. Al kan ze wel iets, ze heeft even tijd nodig om op gang te komen, maar daarna was het wel een mooie rol, die ze neerzette. Verder deed het verhaal me natuurlijk ook wel iets, want ooit hoop ik ook een reis naar Korea te maken. Al is het alleen maar om te kijken waar ik nou echt vandaan kom. Waldemar Torenstra is tof, Loes Haverkort wel grappig. En het is altijd leuk om Bowien te zien. Of moet ik zeggen: Tanja Jess? Ghehe.

hoe weet jij dat nou als je hem zelf niet eens gezien hebt?

Sympathieke film, vooral leuke Jiskefet achtige rol van Romeyn, die een soort cowboy vertold. Af en toe een beetje kinderachtig, maar ja, het is ook een kinderfilm. Jammer dat het laatste gedeelte in Suriname word kort was.

Mijn vrouw, mijn dochter (13), mijn zoon (haast 9) en ik hebben met ontzettend veel plezier deze warme & spannende jeugdfilm film bekeken en meegeleefd met Opa & Grace. Vervolgens hebben we met z'n 4en besloten de film een 4 te geven, persoonlijk zou ik meer naar de 4 1/2 neigen, maar ja, democratie hè.

Erg leuke familiefilm

Sympathieke familiefilm.

Best een leuke film dit. De film heeft een leuk uitgangspunt en twee totaal verschillene hoofdrolspelers, die samen een leuk koppel vormen. Michiel Romeyn doet het prima als eigenzinnige opa, die al snel mijn sympathie wist te winnen. Zoë van der Kust doet het ook best aardig, al oogt ze soms nog wat onzeker.

Het verhaal is wel aardig, al is de film zelf wat onevenwichtig, doordat het niet altijd de juiste keuze tussen humor en drama kan maken. Soms is het serieus. soms zelfs slapstick, zoals die looprace in het bejaardenhuis.

Maar wat de film zo leuk maakt is de vele en vrolijke muziek, die ook nog eens origineel en fris klinkt. Een film die leuk is voor zowel de jongeren als de ouderen.

3,0*

De film is wel grappig.

Ook wel zielig.

Maar ja, wat ver wacht je anders van een VPRO film

Jezus wat een kansloze Nederlandse productie was dit weer. De overval is te belachelijk voor woorden en ook de onzin in het bejaardenhuis. Verder moet de film sympathiek ogen maar dat is bij mij niet zo overgekomen want ik vond het allemaal maar flauw en ook kinderachtig. Het einde vond ik om te huilen zo onnozel en de regisseur dacht ook nog effen door met een shot van "Deliverance" (de banjo) de film te eindigen. Beeldtechnisch zag het er overigens ook vaak belabberd en erg goedkoop uit. De film speelt zich af in de huidige tijd waar vaak wil men een jaren 50/60 look creëren wat dan zeer nep uitziet. Het zingen deed trouwens pijn aan mijn oren. De film staat betiteld als een Komedie / Familie en dat laatste klopt ook wel (vooral voor de kleinste onder ons) maar het eerste niet want ik heb nergens om moeten lachen. De cast deed het nog redelijk en dan met name Zoë van der Kust en Michiel Romeyn. Beiden redden deze film ook min of meer maar veel soeps vond ik het niet. Nee men had er beter iets van kunnen maken zoals "Mijn Opa de Kontenbonker".

P.S. Loes Haverkort vond ik wel een leuke verschijning in deze film.

Nee, niks voor mij. Ik vond het gebrek aan chemie duidelijk voelbaar. Ontbreekt echt bij iedereen, geen enkel personage leek een klik te hebben met een ander. Alsof ze er allemaal weinig zin in hadden.

Om maar te zwijgen over de verschrikkelijke liedjes en de jonge hoofdrolspeelster die ik liever zag emigreren naar Suriname. Vond haar geen leuk kind. Voor een familiefilm vind ik het wel belangrijk dat ik de verschillende personages leuk, lief of grappig vind. Niks hiervan. Zelfs Tanja Jess, die ik normaal gesproken graag zie, werkte me gruwelijk op mijn zenuwen.

Ik snap dat het een familie/kinder film is maar die constante switch tussen overdreven heppie-de-peppie en oh-god-wat-een-ellende kwam me de strot uit. Zeker naar het einde toe, om jeuk van de krijgen.

Niet echt een familiefilm van hoogstaand niveau imo. Het acteerwerk is wel aardig, maar ook niet bijzonder. De personages kwamen niet echt goed op me over. Vooral de opa zelf vond ik nogal een vaag personage en hetzelfde geldt voor de overval. Maar het dieptepunt vond ik nog wel die liedjes. Waarom moesten die er eigenlijk in? Ik vraag me af of het jongere publiek de film daardoor meer waardeert. De film had ook eigenlijk niet echt mijn interesse. Het merendeel vond ik aan de saaie kant. De laatste scenes in Suriname vond ik wel leuk, maar die zijn dan weer erg kort. Ik kan de film niet slecht noemen, maar wel op bijna alle vlakken erg matig.

2*