The Possession of David O'Reilly (2010)

Erg gaaf horrortje.

Beetje een mix van Pop Skull (paranoia) en Ils (home invasion) dus. Hoe minder je weet vooraf hoe beter de film. De marketing probeert deze film wat aan PA te koppelen maar dat heeft meer te maken met beoogde winst denk ik.

Niet eens zo'n fake-docu dit, maar een erg mooi geschoten film met een geweldige soundtrack. Ook het acteerwerk is naar behoren, toch wel fijn als je maar 4 hele acteurs in je film hebt rondlopen.

Klein filmpje dat bijna alle details goed krijgt. Soms gaat het iets te vlot en sommige scenes zijn wat te donker, maar verder absoluut niks op aan te merken. Lang geleden dat ik nog zo'n spannend filmpje gezien heb. Super einde ook.

4.0* en een uitgebreide review

Slechte regie.

Misschien wel een van de beste voorbeelden van een film die niet eens heel slecht had hoeven zijn, maar totaal wordt genekt door slordig en onduidelijke regie.

Vooral het gek worden of al zijn van de vriend is snel en komt ongeloofwaardig over. Soms zijn de vriend en vriendin ook niet thuis, en dat raad je een tijdje later ook maar een beetje. Hoef je niet alles uit te leggen of te laten zien. Maar soms is het wel noodzakelijk om als kijker overzicht te hebben.

Zo strooit hij zout onder elke deur, maar de twee bewoners kijken daar nooit vreemd van op, en ze zien kennelijk ook nooit dat die vriend al vrij snel helemaal gestoord is. Pas wanneer die later met een mes staat valt het kwartje.

De film miste voor mij een visie, en blijft steken in aardige pogingen en spannende scenes in het donker. Maar het beklijfd nooit. Vond de switch tussen soms wel pov en soms niet ook niet altijd erg helpen aan de duidelijkheid.

Matige film die dat zeker niet had hoeven zijn met betere regie.

2 sterren.

Wat een langdradige film. Weinig spanning het eerste half uur. Daarna probeert men de schrikeffecten in het donker nog een beetje op te wekken. Je ziet dan nauwelijks wat er eigenlijk gebeurt. Het einde is ook al zo vaag. Paranormal activity was toch wel echt wat beter hoor.

Ik ben verrast door de slechte reacties. Ik vond de film juist zeer sterk.
Goede soundtrack en een erg sterk begin. Deze horror film moet het niet slechts hebben van sterke geluidscontrasten om je te laten schrikken. De spanning wist mij het meest te grijpen door het camerawerk. Ik lees hier iets over een slordige regie, daar kan ik me wel wat bij voorstellen, maar de niet rechtlijnige gebeurtenissen maakte voor mij de film juist spannender. Ik kon bij veel dreigende schrik momenten niet aanvoelen of voorspellen of er iets ging gebeuren.

Hoe het verhaal in elkaar zit blijf je tot het einde van de film gissen. Dat kun je vervelend vinden, maar je kunt het ook waarderen. Ik vind het vervelender als ik na ik een half uur (of eerder) alles al begrijp en dan maar afwachten of ze het wel of niet gaan redden uit dit scenario. Dit giswerk in de film zat hem vooral in de vraag is David nou gek of is het echt?

Alleen de laatste zin van de film kwam me wel bekend voor, maar ik begreep hem even niet, ergens meer oplettende kijkers die me even uit de verwarring kunnen helpen? Of was dit gewoon een random uitspraak om de kijker in verwarring te brengen? (which I like.)

Ik moet zeggen dat ik vooral de acteurs ook erg sympathiek vond. Ik kon hun daden en uitspraken allemaal motiveren uit hun rol in de rest van de film en kon daardoor ook wel meeleven waar ik bij andere Amerikaanse horror films altijd wat meer moeite mee heb.

Tenslotte vond ik de fotografie ook wel aardig. Af en toe zaten er erg mooie beelden tussen en de gele filter voegde ook zeker wat toe aan de sfeer van de film.

Ik vond deze film prima op zich zelf staan. Heel anders dan verwacht bij de titel, maar ik vond de titel niet misplaatst. Daarom vind ik de vergelijking met PA ook niet helemaal kloppen. De sfeer en het verhaal waren totaal anders. En een goedkoop uitgewerkte versie van PA dat gaat echt te ver. PA staat bekend om zijn lage onprofessionele budget tegenover het succes dat het heeft gekregen, niet onterecht, maar ik kon het lagere budget van PA zeker onderscheiden met films met een hoger budget, zoals deze. Ik had echter veel meer plezier aan deze film en ik kon zien dat ze ook veel meer aandacht aan fotografie en camerawerk hebben kunnen besteden en ik heb daar dan ook erg van genoten.

Dit moet zo ongeveer de slechtste film zijn die ik in maanden gezien heb. Eerder deze week zag ik Insidious, die ik maar matig vond omdat hij te weinig aan de verbeelding overliet. Wel, met The Possession ... is het net andersom. Veel te suggestief, in die zin dat je niets ziet behalve een man die gelooft dat hij gevolgd wordt door demonen. De slechte belichting doet daar niet veel goeds aan natuurlijk. Net doordat je niets te zien krijgt is het erg moeilijk om mee te leven met iemand die tachtig minuten schreeuwend door beeld loopt. Gevolg: heb de film drie keer onderbroken met een kleine pauze omdat ik telkens in slaap dreigde te vallen.

Helaas houdt het daar niet bij op, want dit low-budget product heeft te lijden onder brakke vertolkingen en een nijpend gebrek aan logica. Enige pluspunt is eigenlijk de soundtrack, maar dat is slechts een schrale troost.

Serieus Onderhond, ik ben een beetje teleurgesteld dat je mij deze film hebt aangeraden, ook al deed je dat ongetwijfeld met de beste bedoelingen. Eerlijk gezegd vond ik het zonde van m'n tijd. Geef mij dan toch maar Paranormal Activity.

@ Halcyon: de film misschien niet de kans gegeven die het verdient door er slaperig aan te beginnen? Ik weet het niet, maar ik was hier best van onder de indruk. Los van wat overacting en belichting die niet altijd realistisch is, was ik aan het scherm gekluisterd. Het suggestieve werkte voor mij juist prima en ik had eerder het idee dat ze op momenten zelfs iets teveel lieten zien. Gelukkig is het design van de wezens enorm strak en werkt de soundtrack goed mee om hier een creepy en sfeervol filmpje van te maken, dat gelukkig ook niet te lang duurt. Het einde kon ik overigens niet helemaal plaatsen. Iemand die daar minder moeite mee had?
4*

Die kerel lijkt me compleet doorgedraaid en trekt het stelletje mee.
Gelukkig is het inderdaad geen Paranormal-Activity-kloon maar krijg je de vrijheid om beide kanten op te redeneren: gek of geest, had ik niet op gerekend vooraf. Op een paar momenten gaan gebeurtenissen lekker tegen je verwachting in en de audio werkt effectief zo in die krappe setting.

Een aantal handelingen vind ik wel erg twijfelachtig, soms ook wat vervelend dat gejaag heen en weer, maar het vreemdste is de keuze om complete darkroom-scenes te schieten met een lamp op de camera. Had ook gehoopt dat het slot meer indruk zou maken, de film heeft dus wat downs maar ook zeker een paar sterke momenten.

Ja, jammer inderdaad...

Had weer een lekker beklemmend horrortje verwacht, waarin de duisternis en spanning voorop stonden, maar helaas, dat kon ik maar weinig vinden in de film. Het grootste stoorzender hier is toch wel het ontiegelijke overacten van de acteurs (en dan al helemaal van die david), waardoor de film meer amateuristisch dan spannend overkomt. Ook de montage daarbij was karig en wilde me maar niet raken. Het is gewoon een aaneenschakeling van een beetje geschreeuw, para worden, beetje vluchten voor ...wat uiteindelijk een een of ander uit de kluit gewassen monster is. Er zat met dat bovengenoemde toch nog wel heel kort een stukje in deze film die me nog wel kon beklemmen, maar dat hield ook al snel op. Voor de rest was er ook geen diepgang of geheimzinnigheid in te bekennen, of is dat omdat ik geen ondertiteling had?

En als je nog een lekker freaky einde verwacht, het einde was net zo zoutloos als de hele film.

Gewoonweg een afgeraffeld studentenprojectje lijkt wel. Erg jammer.

1,5*

JEP!!

Tis weer eens een horror die de plank lekker mis slaat.

Een langdradige film met nog erger acteerwerk.....en van horror is nauwelijks sprake.

Duidelijk een film met nul budget.....en dat is te zien en te horen ook.

Lekker overslaan dus.

Deze film was best een behoorlijke, mits je houd van films die voor een kleine budget zijn gemaakt en POV-opnames bezitten. De film deed mij dan ook een qua opzet een beetje denken aan The Blair Witch Project. Van die zenuwachtige camerabewegingen, maar nu dan met lange shots van deuren, kamers en gangen en wel met eenzelfde spanning, totdat er iemand het licht uit deed en...het wel erg vaag werd! Als ik de hoofdrolspelers niet meer kan volgen, (had werkelijk geen idee meer wie,wat of waar) en tja... dan kan ik ook geen spanning beleven!? En dat was toch wel jammer want dit was zeker wat beters dan de meeste FF-films. Het had een aardig script, het camerawerk was fijn, niet al te wankel en er zijn zelfs een paar effectieve momenten. Maar over het algemeen is het gewoon niet eng/spannend genoeg doordat het domweg te donker was.

Best aardige low-budget-film, die schijnbaar een beetje gemarket werd als een Britse Paranormal Activity. In deze film ziet, zoals de titel al engiszins suggereert, de huisgast David O'Reilly allerlei geesten/demonen of wat het ook mogen zijn, in tegenstelling tot het bevriende stel waarbij hij tijdelijk verblijft. Zoals de lage score doet vermoeden kan niet iedereen dit waarderen, en ik snap op sommige aspecten ook wel een beetje waarom - zoals ik al zei is het low-budget, en dat manifesteert zich duidelijk in de manier van filmen (veel handheld en schokkerig), de donkere beelden, en het feit dat de film erg veel op de suggestie speelt en niet zo heel veel expliceert. Waarbij het nog maar de vraag is in hoeverre de demonen echt zijn, of dat David echt gek aan het worden is en de hele ellende aan zijn hersenen ontsproten is. Voor mij werkte het wel, ook omdat de acteurs vrij naturel en echt overkwamen, al is het wel zo dat er niet altijd even logisch gehandeld werd. Met name vanuit de gastheer en -dame. Maar alsnog vond ik het op sfeer en suggestie toch wel een leuk stukje film, die gelukkig ook de lengte beperkt houdt.

Regisseursduo Andrew Cull en Steve Isles levert een experimentele horrorfilm af, die helaas na slechts een kwartier de meeste kracht heeft verloren. The Possession of David O'Reilly vormt daarmee een chaotische mengelmoes van half uitgewerkte ideeën, volstrekt onoverzichtelijke beeldvoering en een verhaal dat nergens loskomt. De ogenschijnlijk doelbewuste keuze van de makers om weinig antwoorden te onthullen pakt vooral vermoeiend uit, met een eindeloze herhaling van mensen die schreeuwend tegen deuren en muren aan staan te bonken. Vaak is er niet eens duidelijk wat er nu precies aan de hand is, maar in plaats dat het voor mysterie zorgt, zorgt het eerder voor irritatie en afleiding. Half puntje voor de enthousiaste castleden, verder vormt dit brolwerk.