Nackt (2002)

Had hoge verwachtingen ,maar bleef op mijn honger zitten.

Aangezien ik Duitstalig ben ,en wel hou van Duitse drama's & komedies ,dacht ik een onderhoudende film te zien te krijgen. Al bij het begin liep het goed mis ,een ( te ) lange inleiding ,daarna begon de film. En ook het geeuwen. Dat de acteurs het dan ook nog nodig achtten om mee te zingen met een drie-tal als achtergrond horende muziek stukjes ,maakte het er alleen maar erger op. Halverwege de film dacht ik nu gaat het gebeuren ,maar niets van ,geen sociaal drama of komedie. Allemaal heel mager. Keek dan ook een paar keer op de horloge om te zien hoe laat het was. En hoe lang dit triestig schouwspel nog zal duren. En dan kwam het einde ,redelijk onverwacht. En wat is de moraal van het verhaal ? Wat leren we uit deze film ? Niets en nog eens niets . . . Dat deze film ,met bekende Duitse acteurs & actrices ,in ons buurland behoorlijk bekend is ,en positieve feedback kreeg ,mag dan ook alleen verbazen.

Gebaseerd op een toneelstuk en dat is in de uitwerking te zien, dit kamerspel over mensen en hun onderlinge betrekkingen: kunstmatig en dodelijk saai. Een praatstuk dat geen enkele charme uitdraagt, met ellenlange dialogen die grappig noch diepzinnig zijn. De in verhouding korte scène met naakt komt dan over als verkrampte opgewondenheid.

Het kan goed zijn dat ik er niks van begrepen heb, maar volgens mij gaat de film helemaal nergens over. Drie voortdurend bakkeleiende paren, die met gezwollen dialogen proberen elkaar vliegen af te vangen.

Regisseur Dörrie doet een vergeefse poging om het wat spannender te maken, door tweederde van de cast kortstondig uit de kleren te laten gaan. Het heeft allemaal weinig om het lijf.