The Most Wonderful Time of the Year (2008)

Mierzoete Hallmark productie kon me niet echt boeien , meestal zijn de films van Hallmark erg goed maar deze vond ik minder.

Standaardfilm; voorspelbaar en cliché. De kerstgedachte maakt het nog enigszins te doen.

1.5* vanwege het verhaal en 1* vanwege Brooke Burns.

1,5 voor de moeite, viel mij ontzettend tegen, heb betere kerstfilms gezien.

Leuk middagfilmpje voor de kerst. Wel uiteraard maar 1x te kijken. Warren Christie is schattig.

Vond het maar een vieze, veel te zoete film. Je ziet het allemaal al een uur van tevoren aankomen.

Precies wat Stinissen zegt: 'Mierzoete Hallmark productie'

Cliché en erg voorspelbaar, maar dit kon je ook wel verwachten. Ik heb mij een paar keer gestoord aan die dingen, maar een kerstfilm zoals deze kan het wel hebben. Het verhaal is vrij dun met veel toevalligheden die elkaar opstapelen. De kerstsfeer is er best goed aanwezig.

De acteurs waren wel ok. Vooral Uncle Ralph was een leuke toevoeging aan de film. Zonder hem was het een dikke onvoldoende. Ook Brooke Burns deed het goed. Ze ziet er goed uit. Samen met Warren Christie hadden ze wel chemie. Warren Christie was af en toe vervelend in de rol als de smoothboy, maar voor de rest wel ok. Het kindje daarentegen was echt stront vervelend. Acteerde ook erg nep. Jammer.

Cliche en voorspelbaar, maar omdat dit een kerstfilm is vond ik het niet zo storend. Af en toe zijn dit soort mierzoete kerst rom-coms best ok. 2.5*

Ik sluit me ook aan bij Stinissen wat betreft een mierzoete Hallmark productie. En oh zo voorspelbaar. Maar op zich kan ik dit soort films in de kerstperiode beter verhapstukken dan normaal. Er heerst wel een lekker kerstsfeertje. De enige die met zijn personage nog een beetje wat scherpte geeft is Winkler als wat sarcastische oom. Verder is het gewoon een matige film.

Een sfeervolle, charmante, zoete en gladde romantische komedie met de stereotype kerstliefde als middelpunt, vergezeld door een vleugje humor, bekende kerstliedjes en bomvol met (kerst)clichés. En vanzelfsprekend ontbraken ook het dorpje in de sneeuw, de dennenbomen en het traditionele kerstdiner niet. Wel een film die je tijdens de donkere dagen voor kerst in de juiste stemming brengt en een glimlach op de lippen tovert.

Uiteraard voorspelbaar luchtig en vol cliché's .

Dat weet je gewoon bij dit soort van films.

Maar wil je het anders?

Mwa...niet echt wat mij betreft.

Alleen is het de vraag of de cast de slee weet te trekken.

Dat zit in dit geval wel goed.

Fonzie, pardon Henry Winkler, is een pluspunt, en grappig aanwezig.

Brooke Burns vind ik niet prettig om naar te kijken, maar op haar acteerwerk heb ik niets aan te merken; en de chemie tussen haar en Warren Christie is aanwezig.

Christie heeft ook aardig wat charisma.

Bovendien heeft hij een dankbare rol.

Prettig Kerst-tussendoortje.