Dare (2009)

Deze film gisteren gezien. Over drie jongeren die zich onbegrepen voelen en hier op verschillende manieren mee omgaan.

Ik vond het zelf een beetje een aparte film. Zo gebeuren er bepaalde dingen die gewoon niet logisch lijken, al wordt er soms wel uitgelegd waarom, het blijft niet kloppen. Zoals het hele karakter van Johnny die meegaat in de sexuele avances van Ben (alhoewel hij zegt geen homo te zijn) en van Alexa. Dit omdat hij graag vrienden met hen wil zijn..Ook liet het einde me met een onbevredigd gevoel achter.

Wel aardig aparte film. Niet slecht, dat zeker niet, maar het was een beetje apart.
Johnny gewoon meeging in de dingen die Ben deed, haast zonder tegenstribbelen.. Misschien is hij wel bi.. i dont know..
Wat ik een beetje raar vond is dat nadat Ben met Johnny in het zwembad was geweest etc, hij ineens - naa rmijn idee - veel meer gay was. Ik vond het niet erg, maar het was opvallend. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij zich er beter bij voelde na het zwembad zegmaar.
Al met al.. apart maar wel goede film alleen was het eind voor mij een beetje een domper.. ik snapte er eigenlijk niet zo veel meer van..

aparte film, maar niet echt bijzonder!

vond het niet vermakelijk,

was niet echt realistisch vond ik...

Dit is de lange versie (tevens remake) van de kortfilm 'Dare' uit 2005, toch? Allesinds dezelfde regisseur. En Adam Fleming is in beide te zien, ook al is dat niet in dezelfde rol.

Gebaseerd op de korte film uit 2005 van dezelfde regisseur. De lange versie is aan de ene kant met zorg gemaakt met uitgewerkte karakterrollen, uitstekend gespeeld. Aan de andere kant is het verhaal te langdradig.

Het speelfilmdebuut van kortfilmer Adam Salky is een highschooldrama waarin Alexa (Emmy Rossum) op zoek gaat naar levenservaring om haar maagdelijke uitstraling in het schooltoneelstuk van meer vilein cachet te voorzien. De film is gebaseerd op een korte film van dezelfde regisseur en heeft er moeite mee om de handeling naar een tijdsbestek van 92 minuten op te rekken.

De regisseur lost dat euvel enigszins op door veel ruimte aan introspectie te geven. Geen slecht idee natuurlijk maar voor een interessante psychologische analyse van de personages was het beter geweest om minder stereotiepe karakters te introduceren. Doordat de drie belangrijkste personages voldoen aan de stereotiepe streber, de stereotiepe rebel en de stereotiepe buitenstaander blijven pogingen tot diepgang toch vooral aan de oppervlakte circuleren. In plaats van kleurrijker, worden de karakters steeds kleurlozer.

Slechts de rebel (Zach Gilford) slaagt erin zijn personage enigszins interessant te maken door op momenten zijn personage met aangrijpende kwetsbaarheid te bekleden. De rebel stapt soms uit zijn stereotiepe rol. De streber en de buitenstaander doen weinig meer dan een ontwikkeling door te maken van seksuele onervarenheid naar hormonaal gedreven geëxperimenteer. Nog steeds behoorlijk stereotiep dus.

Dare begint fris en onconventioneel. De frisheid is al snel verdwenen als de personages en de verhaallijn zich amper interessant ontwikkelen. Uiteindelijk maakte Dare maar weinig indruk.