Kimssi Pyoryugi (2009)

4.5 zelfs nu.. Mijn favo movie at the moment!

Fenominaal!

Cinema is kunst! Dat lijken die Koreanen en Japanners uitstekend te hebben begrepen. Na gisteren de prachtige Japanse film "Confessions" te hebben bekeken werd ik vanmorgen opnieuw getracteerd met een pareltje uit de Aziatische cinema.
Dit filmpje dat ik eigenlijk zie als een modern sprookje - als drama vond ik het weer te luchtig - moest het voor mij toch vooral hebben van het werkelijke schitterende camerawerk. Audiovisueel is dit filmpje het neusje van de zalm. Prachtige visuals en heerlijke rustige muziek. Het verhaal dat ik zie als een scherpe kritiek op onze materialistische consumptiemaatschappij mag er trouwens ook wezen. Hoe maak je het leven aangenaam? Niet door je in de stress te werken om je hypotheek af te kunnen lossen maar door gebruik te maken van je creativiteit en je fantasie. Het begin is moeilijk maar als je er eenmaal aan gewend bent wil je niet meer terug. Dit werd oa schitterend weergegeven toen Kim zich hevig verzette toen hij door soldaten en politie van het eiland werd afgevoerd.
Ik heb er lang over zitten te dubben met welk cijfer ik deze film uiteindelijk zou moeten waarderen. Wordt het een 4,0* of een 4,5*? De laatste scène maakte uiteindelijk een einde aan al mijn twijfels. Die vond ik zo hartverwarmend dat ik voor dit prachtige moderne sprookje alleen maar het hoogste cijfer kan geven.

5,0*

Mooi dat ie is bevallen wibro, en ook nog meteen de hoogste score .

Met dank aan jouw laatste Movie Meter contest. Zonder die fragmenten #10 en #15 had ik waarschijnlijk niet eens deze film en Confessions bekeken.

Damn, zoveel goede beoordelingen voor deze film Moet deze binnenkort ook nog eens een kans geven!

Na het zien van de prachtige Koreaanse films Yeopgijeogin Geunyeo en het fabelachtig mooie Nae Meorisokui Jiwoogae waren mijn verwachtingen voor deze film over een soort Robinson Crusoe middenin de grote stad hoog gespannen. Aan die verwachtingen is niet helemaal voldaan.

Zeker, het is een mooie film, maar in het middengedeelte wordt deze satire op de consumptiemaatschappij tot op de draad uitgemolken. Daardoor gaat de vaart en de spanning er een beetje uit en verslapt de aandacht, althans bij mij. Dat is best jammer, want door de film wat compacter te maken zou hij naar mijn gevoel een stuk beter zijn geworden.

Ondanks deze kritiek best de moeite waard, vooral vanwege het goede acteerwerk en de fraaie cinematografie.

Bij genre wordt deze film gerangschikt onder drama, maar hij bevat volgens mij genoeg luchtige en grappige momenten om hem ook onder de categorie komedie te laten vallen. Een komisch drama lijkt me nog de beste typering.

Weet iemand waar deze te verkrijgen is op DVD/Blu Ray met NL ondertitels?

Helaas niet in Nederland te verkrijgen en volgens mij ook niet in de U.K. Ik heb het nagevraagd.

Een hele bijzondere film.

En weer weten de Zuid-Koreanen mij positief te verrassen met de zoveelste schitterende film.

Wat een briljante opzet. Zo simpel, zo eenvoudig, maar zo ontzettend boeiend, aangrijpend en grappig tegelijk.

Het verhaal rondom het meisje was niet altijd heel vermakelijk. Daarbij waren de scenes op het eilandje zo geniaal dat Kim mij niet snel genoeg weer in beeld kon komen.
Het einde was denk ik ook niet helemaal zoals ik het gewenst had. Ik had Kim wel graag op het eiland zien blijven zitten. Dat had mij een meer voldaan gevoel gegeven dan nu. Desnoods met het meisje samen.

Maar goed, ik ben de regisseur niet en heb me alsnog voldoende vermaakt!

Kom maar door met die volgende Koreaanse film !!!

Met boter en suiker. Je moet wel bijna van steen zijn wil je hier niet op een of ander moment voor vallen. Ik had nog zo m'n bedenkingen bij de eerste stapjes op het eiland, maar zeker vanaf het moment dat hij zich neerlegt bij de situatie en het meisje wordt voorgesteld is er geen houden meer aan. Enkele droge momentjes (geweldig hoe hij uiteindelijk toch nog vissen vangt) zijn raak en het gedrag en regeltjes van het meisje hebben meteen iets aandoenlijks.

Wat daar ook wel voor de film pleit is dat het verder geen overdreven aandacht schenkt aan waarom ze de deur niet uitkomt en een andere identiteit aanneemt op internet. Het zit verborgen onder een haarlokje en dat is ruim voldoende. Het is dan al grappig en schattig, maar als ze dan ook nog eens met elkaar gaan bemoeien, komt de film helemaal bol te staan van de charme. Het parapluutje is prachtig en zo heeft het meer van dat soort kleine maar creatieve, kleurrijke en amusante details.

De koerier op de eendenboot is dan weer van het onbetaalbare soort. Natuurlijk hangt er wat melodrama in de Koreaanse lucht, maar zo'n scène als die wanneer hij dan eindelijk de maaltijd bereidt waar hij al zólang naar hunkert, is dusdanig traag en teer opgebouwd dat het menens is. Er valt ook wel wat te mopperen over hoe het uiteindelijk uitpakt, er vloeien nogal wat traantjes, maar al het voorgaande is te innemend om daar nog moeilijk over te doen. Hartverwarmend heet het dan.

Heerlijke film. Begint gelijk al met pakkende scenes en goede sfeervolle muziek. Op een bepaald moment vond ik de film wat flauw worden maar dat vergat ik al snel door het sfeervolle en komische en ook melodramatische verhaal. De nogal zacht gepresenteerde gebrachte kritiek op de gehaaste samenleving slikt weg als een bakje noodles.

Geweldige bizarre film. Het zwarte bonen plot hilarisch.

Leuke film, maar had er toch wat meer van verwacht.

Conceptueel is het best goed, een bereikbaar onbewoond eiland, waar je gewoon de stad vanaf kunt zien etc. Maakt het een tikkeltje absurdisch allemaal. Jammer genoeg beloopt het binnen het 'Robinson Crusoe-genre' wel nogal de geijkte paden. En dat vond ik een beetje teleurstellend. De film gaat weliswaar niet over zijn survival ansich, maar toch is dat aspect wel wat te voor de hand liggend. Daarnaast vond ik de humor zelf wat te matig, veel kluchterigheid.

Ook vond ik dat de film me te weinig deed. Zo'n omvattend plot om mais te gaan verbouwen is weliswaar best geinig, maar het is overdreven metaforisch als onderdeel voor zijn struggle dat het niet helemaal meer werkt om er een halve film aan te wijden als je het mij vraagt.

In de onderlinge relatie met het meisje had denk ik ook wat meer gezeten. Het wordt op het einde ook allemaal wat rigorieus als je het mij vraagt. Oke dan wordt je van het eiland gehaald, begrijpelijk dat dat een impact is. Maar om dan gelijk maar weer te besluiten dat je toch nog zelfmoord gaat plegen... aangezien je zo op dat eiland terug kan zijn kan ik me voorstellen dat je nog eerder probeert dat de doen. Zeker als je nog graag contact wilt houden met dat meisje.

Maar al met al moet ik ook niet te negatief overkomen. Het deed me voornamelijk te weinig voor een hoog cijfer, maar het is wel een aangenaam en liefelijk filmpje met aardige cinematografie en leuke passende muziek. 3*

Erg mooie film.

Zelden ben ik zo verrast als ik een film kijk waar ik vooraf niks van heb gelezen of gezien.

Wanneer je op play drukt zit je gelijk in de film. De beste man ziet het allemaal niet meer zitten. Schulden kunnen niet meer terug worden betaald en zijn vriendin wil hem niet meer zien. De man springt van een brug en spoelt aan op een eiland vlak naast de stad. Zelfmoordpoging mislukt.

Nadat de man ontwaakt krijg je de eene na de andere hilarische scene voorgeschoteld. Dit allemaal zo leuk geacteerd en zo leuk op beeld vast gelegd dat het een genot is om naar te kijken. Al snel duiken we in het leven van het andere persoon, die een leven lijdt waar je diep ongelukkig van wordt, maar waar je toch geintreseerd naar zit te kijken.

De film heeft een origineel script, zit vol met humor, goed acteerwerk, een vleugje drama en is erg mooi vastgelegd. Kortom een pareltje uit Zuid-Korea.

4,5*

Teleurstelling deze hooggewaardeerde film: mij deed ie in ieder geval vrij weinig.

Nogal onnozele hoofdpersoon maakt het allemaal nogal kluchterig, maar goed het zal er een beetje aan liggen welk soort humor je kan waarderen.

Het hele concept van het onbewoonde eiland in de Han-rivier is an sich leuk bedacht, maar het had van mij allemaal wat serieuzer mogen wezen.

Op zich weet Castaway on the Moon zich wel leuk te onderscheiden van vergelijkbare films over personages op geïsoleerde locaties (en hier is het extra leuk dat het eiland gewoon uitzicht heeft op de bewoonde wereld). Vooral de relatie met dat meisje is een leuke toevoeging. Misschien iets te leuk, want ik was meer geïnteresseerd in het leven van het meisje dan wat er allemaal op het eiland gebeurde. De vaak vrij originele aanpak van scènes (die flashbacks waarin de hoofdpersoon niet kan zwemmen bijvoorbeeld) wordt echter soms wat teniet gedaan door de nogal flauwe en platte humor die geregeld de overhand krijgt. ook vond ik het allemaal enorm lang duren. 116 minuten is op zich geen bijzondere lengte, maar alles lag er al vrij dik bovenop en zoveel heeft de film niet te vertellen. Dit voorkwam allemaal dat ik echt in de film opging en de uiteindelijke reünie me verrassend koud liet. Verder wel redelijk vermakelijk, maar het geniale zie ik er niet in.
3*

Wauw ................ Subliem !!!

WAUW wat een geweldige film! zelfden heb ik zon goeie film gezien, de film pakt je en laat je niet meer los, de film duurt vrij lang, maar de tijd vliegt voorbij.

Er zit ook een leuke lichte humor in de film, en ook het acteerwerk was prima.

1 van de beste Koreaanse, maar ook 1 van de beste films die ik ooit gezien heb.

4.5*

Net nog een keer gekeken voor de gemiste details.

Deze overweeg ik voor mijn top 10

Op zich wel een aardig plot, maar deze film kon mij niet echt boeien. De combinatie van humor en drama kwam niet echt uit de verf. De humor is te simpel om echt grappig te zijn. Voor wat betreft het dramagedeelte had er best meer ingezeten, maar dat komt (mede door de flauwe humor tussendoor) niet echt goed tot zijn recht. De speelduur is gezien de inhoud bovendien aan de lange kant. Jammer, had er wel meer van verwacht.

Melige muziek - dat is wat mij vooral van deze film bij zal blijven. In visueel opzicht is het niet lelijk (maar ook geen moment mooi) en het plot is best vermakelijk (maar ook niet meer dan dat), maar de ontzettend melige muziek (pop, klassiek en een beetje jazz), die ook zeer clichématig gebruikt wordt, zorgde ervoor dat ik geen moment in de film kwam. Een kleine 2* wil ik nog wel geven, maar dan ben ik nog genereus.

Fantastisch, letterlijk. Wat een mooi sprookje, met een mooie gelaagdheid. Vooral het karakter van het meisje vond ik erg aandoenlijk.

Ik moest er wel in komen, en Kim (de mannelijke hoofdpersoon) vond ik aanvankelijk wat clownesk, maar naarmate de film verstreek sloegen ook de humoristische stukjes goed aan.

De totale film klopt voor mij, met veel mooie en ontroerende details.

Zou wel eens in mijn top 10 kunnen komen.

Wat een mooie film weer uit Korea, met af en toe een vrij hoog komedie gehalte en prachtig camera werk. Ik sta iedere keer weer versteld dat ze telkens weer zulke goeie films weten te maken. Ik zie dit veel liever als al die hollywood producties.

Meh.

Zoals wel meer films uit Zuid-Korea, een leeg en plat vehikel. Het leunt allemaal zéér dicht aan bij de doordeweekse Hollywood cinema, al steekt het er qua stilering vaak wel een beetje bovenuit. Jammer genoeg accentueert dat alleen maar meer hoe melig dit soort filmpjes wel niet zijn.

Hoofdacteur is vervelend. Weinig sympathieke vent die vooral erg overdreven reageert op vanalles en nog wat. Daartegenover staat een ingetogenere rol van de hoofdactrice, zij krijgt alleen wat minder screentime waardoor haar rol minder goed uit de verf komt. Sowieso is haar verhaal wel het meest interessante van de twee.

De scheiding van de twee verhalen doet de film geen goed, vooral niet omdat de aparte segmenten redelijk lang duren. De humor werkt ook niet geweldig, of je moet van die plastische Zuid-Koreaanse comedy houden. Wel een paar grappige scenes (zoals die met het zwembad in het begin), maar te beperkt voor een film van 2 uur.

Compleet debiel is de soundtrack. Een belachelijk selectie van pop en jazz die qua sfeer absoluut abraak doet aan de film. Ook het tempo is niet al te best. Het had gerust iets kalmer aan gemogen, de film pretendeert af en toe wat gestileerdere zaken maar raast op een veel te commercieel tempo door alle momenten heen.

De luchtigheid is nog aardig en het verhaal van het meisje is op zich wel boeiend, maar de focus van de film ligt niet goed, het acteerwerk is te beperkt, de soundtrack écht te slecht en ofwel ligt het tempo te hoog, ofwel hadden de pretenties wat getemperd mogen worden.

Oftewel: gewoon een typisch commercieel Zuid-Koreaans product.

1.5*

Zo zie je maar hoe je met onze consumptie- en "more, more, more..."maatschappij te vergruizelen toch een schitterend, cinematografisch subliem werk kunt maken.

Te apprecieren is het sterk, expressief cameramerk, meerdere erg suggestieve scenes (het waarom van de zelfmoordpoging was best origineel) en de menselijke warmte die er van uitstraalt.

Amerikanen kunnen dit niet. Leve dit soort films.

Leuke en luchtige (tragi)komedie met als uitgangspunt een absurde zelfmoordpoging waarbij de hoofdpersoon van een brug springt en de pech heeft om naast een riviereilandje terecht te komen waar hij als schipbreukeling moet leven, enkele tientallen meters verwijderd van de bewoonde wereld. De enige persoon die hem heeft opgespoord is een meisje die niet naar buiten durft en ook geen contact heeft met de buitenwereld.

Het uitgangspunt, en de originele manieren die deze schipbreukelingen weet te bedenken om te overleven, doen deze film lekker fris overkomen. Een leuke en luchtige komedie. 3,5*

Erg benieuwd naar deze......Zuid-Koreaanse cinema behoord tot een van mijn favorieten dus dan mag deze film niet ontbreken aan mijn lijst.

De sterren liegen er niet om.

Moet een van de verschrikkelijkste soundtracks zijn die ik in lange tijd gehoord heb. Echt van die Sim City muziek, brrr.

Hoofdpersonage wekt totaal geen sympathie op bij mij, met zijn dwaze blikken en oneindig gegil en getier. Zoals ook Onderhond hierboven al zei werkt de verhaallijn van het meisje pakken beter is. Die is inderdaad ingetogener en zij komt geloofwaardiger over.

Interessant voor liefhebbers van feel-good film en/of Expeditie Robinson. Overleven in het wild met een marsepeinen laagje, niet mijn meuk.

Verbaast me niet dat dit in de top 250 staat, verbaast me nog minder dat ik dit niet echt kan waarderen. In dit geval verkies ik dan toch eens de Amerikanen en Tom Hanks (nooit gedacht dat ik dat zou zeggen), al vond ik die film ook niet zo sterk.

Inderdaad Prinz. De slapste (lees: meest Hollywoodiaanse) Koreaanse films scoren over het algemeen het beste.