Babylon (1980)

Hmm vreemd, pas op 1 september jl. toegevoegd.

En dat terwijl zowel de Veronica-gids als mijn lokale krant (PZC) spreken van een echte "cultfilm".

Anyway, toch maar een latertje gemaakt gisternacht. Boeiend portret van een groepje Jamaïcanen in Brixton, Londen. Beetje documentaire-achtige stijl, en met héél veel reggae/ska muziek.

Het was een beetje een open einde, maar desondanks of juist daarom wel hard en shockerend.

Jamaica in the UK.

Vergelijken met bijvoorbeeld 'Rockers' wordt een pijnlijke afgang voor 'Babylon'. Omdat naast het amateurisme dat beide films delen, deze flick vooral donker van toon is en humor ontbeert. Dat is een keuze die niet altijd goed uitpakt, want ook hier is het budget nul en het plot uiterst mager.

Toch is ook dit voor menig reggae-liefhebber een mustsee. Cultstatus of niet, waar ziet men anders de leadzanger van Aswad een hoofdrol spelen in een misdaadfilm doorspekt met reggae? En wat voor een reggae. De soundtrack is handpicked door niemand minder dan Dennis Bovell, de bassist en drijvende kracht achter Linton Kwesi Johnson. Tevens doet Aswad zelf een aardige duit in de zak met een score bestaande uit geniale dubs. De kers op de muzikale slagroom wordt echter verzorgd door I-Roy met 'Whap'n Bap'n'.

Mocht de film zelf wat tegenvallen, dan trekt de hypnotiserende muziek de kijker er wel door heen. En hoe obscuur de film ook is, een voldoende is op zijn plaats want de film blijft rauw en in balans. Alsof we heel even meekijken met een stel straatschoffies die van de regen in de drup belanden.

Goed.

Geweldig! Een film over soundsystems! Het onderwerp zelf zou eigelijk al 5 sterren moeten krijgen maar dat zou een beetje unfair zijn ivm met de de kwaliteit van de film zelf, voor de rest heerlijke muziek en fijne wegkijker voor de dub/reggae liefhebber!

Intrigerende film over de opkomst van de dub in de UK van het eind jaren 70.. racisme en armoede verhinderen een groep dreadlocks uit Jamaica om hun act te beginnen. Vooral het einde is indrukwekkend, de antipathie tegen de "onderdrukkende" blanke maatschappij slaat door en zelfs een goede blanke vriend van de jongens is niet meer veilig voor ze. Overigens deze kijken met subtitles, anders is er geen reet van te volgen!

Het is al achtenhalf jaar sinds het laatste bericht zie ik. Nou ja, bij deze - vanwege een reggae/Bob Marley gerelateerd jubileum werd deze film vannacht gedraaid in de bios, en de beschrijving klonk intrigerend genoeg om me spontaan toch over te halen. En absoluut geen spijt van, want dit is ondanks menig gebrek een behoorlijk interessante filmervaring.

Babylon volgt het leven van een groepje Jamaicaanse vrienden in Brixton, zo eind jaren '70. Ze vormen de sound system Ital Lion, die het op mag gaan nemen tegen hun rivalen van Jah Shaka. Heel nominaal is dat het verhaal, maar daar gaat het nauwelijks over. Dit gaat over het Londen van de jaren '70, over zwarte jongeren die hun weg proberen te vinden tussen traditionele ouders, reggae, en een in en in racistische samenleving waar ze nooit welkom zijn. En als tijdsdocument vond ik dit echt supervet. Londen was alsnog heel herkenbaar, maar was een stuk grimmigere en smerigere plek 40 jaar terug, en de vijandigheid hangt in de lucht. Ook de jongeren zelf zijn geen lieverdjes, en er wordt een hoop wiet gehandeld en ook beroofd. Dit tijdsbeeld gaat het ook om, want het verhaal zelf heeft ook weinig omhanden. En, niet te vergeten, de muziek is ijzersterk, met dikke dubs die geregeld de film doorstuwen.

Puur qua plot, of qua technische hoogstandjes hoef je niet veel te verwachten, al is alles alsnog best behoorlijk op film gezet. Maar als rauw sociaal drama met een hoop vriendschap, maar ook heel veel grimmigheid, frustratie en haat vond ik het behoorlijk de moeite waard, en het open maar harde einde paste goed. En met de muziek zat het ook zeker snor.