Arizona Si Scatenò... e li Fece Fuori Tutti (1970)

Nog geen stemmen voor het ff debuut van trashgoeroe Sergio Martino met Steffen, Marcella Michelangeli en Rosalba Neri ?
Twee jaar eerder was er naar het schijnt een Arizona colt gemaakt met Gemma als protagonist, blijkbaar geen kaskraker en dit is ook geen echt vervolg. We hebben hier wederom te maken met een halve komedie, in den beginne is er veel plaats ingeruimd voor de ouwe vadsige sidekick van de held, ene double whiskey.
Hierna echter wordt het een doorsnee revenge spaghetti waar Steffen afrekent met de genadeloze booswicht Keane, en de dienaren der Wet die hem vervolgen for a crime he didn't commit te slim af is. Hierbij mag de held en passant ook Jezus Christus imiteren, wie weet overtreffen.
Rosalba tifosi zullen zich verheugen over haar zoveelste rol als bitch, al had ze wel wat vaker in beeld gemogen, met minder aankleding.Marcella op haar beurt is dan de blonde goede chick en heeft iets meer screentime.
Martino geeft in zijn debuut zijn credentials af als aankomend italotrash regisseur, dwz. hij maakt overvloedig misbruik van de zoomlens en volstrekt overbodige extreme close ups, hierbij geassisteerd door een ander trashicoon: Stelvio Massi die hier het camerawerk verzorgde.
Dit alles werd voorzien van een ironische score door Bruno Nicolai, met in de titlesong het volgende refrein:
I guess I've gotta get my gun
I guess I've got to shoot someone
yippie yahee yippie yahee

Deze zojuist bekeken. Stond samen met de originele "Arizona Colt" op een regio1 dvd van Wild East.

Waar de originele film toch een meer serieuze film was, is dit officiële vervolg dat -vooral in eerste helft van de film- duidelijk niet altijd, maar de spannende finale maakt veel goed.

Steffen (aka Antonio de Teffè) neemt het roer over van Gemma in deze film en dat is hem uiteraard wel toe vertrouwd, misschien mist hij ietwat het atletische vermogen van die laatste, maar maakt het op charisma meer dan goed. Wederom is Roberto Camardiel de morsige sidekick "Wiskey".

Spaghetti regulier Sambrell is weer eens de hoofdschurk en zoals altijd weet hij dat goed in te vullen.

Verder zien we twee bloedmooie vrouwen in belangrijke nevenrollen, Marcella Michelangeli (aka Marcella Ghelardi) is de blonde en Rosalba Neri (bekend als "The Italian Sphinx") de donkerharige, kortom: voor ieder wat wils.

Dit is geen geweldige film, daarvoor is het wat te onevenwichtig en vooral in het begin te melig, maar uiteindelijk -door de sterke finale- toch de moeite van het bekijken waard.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.