Best Worst Movie (2009)

Best Worst Movie is op IMAGINE geheel terecht in de running voor de Silver Scream Award van 2010, ook al gaat The Fantastic Mr. Fox er waarschijnlijk met die prijs vandoor. Niet dat die film niet goed is. Integendeel. De stop motionfilm van Wes Anderson is alleen wat te commercieel, waardoor ik het sneu vind voor de andere films. De nummer twee is de eerste verliezer.

Deze documentaire is een ode aan een van de beste slechtste films ooit gemaakt: Troll 2. Een misbaksel van een prent, maar wel fantastisch leuk. Een film zoals alleen de Italianen hem kunnen maken. In deze onofficiële opvolger van Troll wordt een gezin geteisterd door vegetarische goblins, dus waarom er überhaupt voor deze titel is gekozen is de eerste grap van de film. Maar er zijn er meer. Het is hilarisch dat het script zo verschrikkelijk rammelt. Het is fantastisch dat niemand doorhad dat juist de serieuze scènes droogkomisch waren. De goblins zien er uit als dwergen met feestmaskers, de acteurs mogen dat predicaat niet eens dragen, enkele oneliners behoren inmiddels tot klassiekers en de film zelf is een enorme culthit.

Nu, zo'n twintig jaar later, blikt de jongste acteur uit de film terug. Hij herinnert het zich nog goed. Troll 2 zou zijn doorbraak zijn. Dat wist hij zeker. Tot hij de film voor het eerst zag. Het was een ramp. Ook de andere castleden herkenden er meteen een miskleun in. Ze probeerden te verbergen dat ze er ooit in hadden meegespeeld en de film verdween voor een tijd van de radar. Toch had de prent al harten gestolen. Pulpfans over de hele wereld erkenden in Troll 2 een meesterwerk.

In deze documentaire heeft de hoofdrolspeler van toen, inmiddels een twintiger, de complete cast weten terug te vinden. Ze zijn nu een stuk lovender over de film. Ook zij zien er inmiddels de grap van in. Dat is aanstekelijk, zeker door George Hardy die destijds de vader speelde. Nu is hij een tandarts in een kleine gemeenschap. Acteren is bij die ene film gebleven. De goedlachse ex-acteur heeft zichtbaar plezier van de aandacht die hij krijgt sinds de film weer uit de underground opdook. Met samengeknepen oogjes en een brede glimlach herhaalt hij de grappigste quote uit de film: "YOU CAN'T PISS ON HOSPITALITY, I WON'T ALLOW IT!"

Zelfs Fragasso komt uit Italië overgevlogen om screenings bij te wonen. Zijn vrouw en schrijfster van zijn hoogtepunt vergezelt hem. De regisseur is verheugd over de status van de film. Tot dat hij erachter komt dat het publiek ook lacht bij de serieuze stukken. Het is grappig, tenenkrommend en ook een beetje droevig dat hij zijn geesteskind zo de grond in geboord ziet worden. Hij is er namelijk van overtuigd dat hij een diepgaande film maakte over gezinswaarden en andere diepgravende thema's. Zijn producent weet ook hoe belangrijk de film geweest is: zonder Troll 2 was er nooit Harry Potter geweest. Troll 2 is de fantasyhype begonnen.

Alle elementen uit deze documentaire maken de film an sich ook weer een stuk leuker. Dat is een fantastische prestatie, want Troll 2 is al zo leuk. Vrijdag draaien de docu en de originele prent achter elkaar. Uit de grond van mijn hart: gaat dat zien!

Fascinerende, zeer grappige documentaire die het cultfenomeen Troll 2 op intelligente en zeer onderhoudende wijze onder de loep neemt. De documentaire gaat pijnlijke en soms zelfs treurige momenten niet uit de weg, wanneer ex-castleden aan het woord komen die duidelijk het spoor bijster zijn. Om nog maar te zwijgen over de regisseur, die nog steeds denkt een filosofisch meesterwerk gemaakt te hebben. Inmiddels heb ik ook wel zin gekregen in een avondje Troll 2. Bring it on!

You can't piss on hospitality..

Machtig sterke documentaire over misschien wel het beste cult werkje ooit; Troll 2. Naast enkele fantastische (grappige) gedachtes van de acteurs zelf krijg je ook hele wijze dingen te horen, zelfs van Fragasso...die zichzelf toch veelal heerlijk belachelijk maakt .

Waar deze docu goed in slaagt, is het duidelijk maken waarom mensen zo kunnen vallen voor een film die eigenlijk alles 'fout doet'. Zelf ben ik het daar niet mee eens, Troll 2 is filmisch helemaal niet slecht. Het werd al goed gezegd; een film moet je raken, meevoeren...op welke manier dat is, doet er niet toe. Troll 2 is duidelijk een film die iets speciaals te bieden heeft en dat is bijzonder knap.

George steelt de show met z'n blinkende gebit en lach van oor tot oor. Een leuke ontwikkeling is te volgen; van schaamte naar zelfverheerlijking . Het is een rol waar je trots op kunt zijn, wellicht niet volgens conventionele richtlijnen maar zeker wel binnen het hokje waar Troll hoort. Een cultfilm in de meest letterlijke zin van het woord. Deze docu slaagt er ook in om de fans nóg meer te laten houden van dit meesterwerk. Deze film heeft zóó veel charme en geweldig veel humor dat je het maar moeilijk slecht kunt noemen.

Heb echt genoten. Het ophemelen van een cast die een aantal decennia terug een onverwachts stukje geniale cinema heeft neergezet is te komisch voor woorden. Best Worst Movie weet het fenomeen genaamd Troll 2 perfect(!) toe te lichten, biedt genoeg ruimte voor minder mooie aspecten en laat iedereen aan het woord. Het is gewoon compleet, dan rest me nog maar één ding... ***** (dat zijn er dus 5 )

''I don't make movies to be praised by critics''

-Claudio Fragasso

En zo hoort het, niet anders .

In één woord; geweldig. In iets meer woorden; Best Worst Movie is een hilarisch en fantastisch document rondom die beruchte slechte film, Troll 2. Is het de slechtste film ooit gemaakt? Ach, daar valt wat mij betreft over te discussiëren. Maar het is praktisch onmogelijk om de amusementswaarde van Troll 2 in twijfel te trekken. Een groep vrienden bij elkaar en de DVD of video van Troll 2 maakt een avond zonder twijfel onvergetelijk. En even amusant is Best Worst Movie, de documentaire die bekijkt wat er in die twintig jaar is gebeurd.

Michael Stephenson, het kleine zoontje in de film, nam het sterke besluit om zijn film om George Hardy, zijn vader in de film, te laten draaien. We volgen deze sympathieke, vrolijke tandarts, die enerzijds wordt aanbeden door de grote Troll 2 fans die Amerika kent én de conventies waarin niemand naar hem of zijn collega's omkijkt. Dit levert een aantal prachtige momenten op. Hardy is overduidelijk in zijn element in zijn woonplaats, maar tussen de acteurs van een willekeurige A Nightmare on Elm Street film is ie als een vis op het droge. "Wil iemand mijn handtekening?!" roept Hardy met een grote lach op zijn gezicht als werkelijk niemand hem of Fragasso's befaamde film schijnt te (her)kennen.

Ondertussen ontmoeten we ook andere gezichten achter Troll 2. Zoals een compleet verwarde (en bijna enge) Margo Prey, de eenzame oudjes Robert Ormsby en Don Packard of een heerlijk dwarse Claudio Fragasso die maar niets van het lachende publiek begrijpt. En dan die zwijgende componist Carlo Cordio er heel droog af en toe even tussendoor.

Voor de documentaire kiest Stephenson voor een perfecte toonzetting; lekker vlot, vrolijk en met een hoog feelgood gehalte. Bijvoorbeeld als een paar hoofdrolspelers bekende scènes uit de film gaan naspelen, hilarisch om te zien, wat mij betreft. Het zorgt voor een vreemde combinatie. Zo worden de nogal ongemakkelijke momenten met Prey afgewisseld door een erg geestige hervertelling van de autoscene met Hardy en Stephenson. Maar ook erg leuk zijn de kijkjes bij de verschillende viewings, waarbij Troll 2 fanatiekelingen jaarlijks bij elkaar komen om de film op groot scherm te bekijken. Zou zoiets in Nederland niet mogelijk zijn? Zo ja, dan zit ik vooraan!

4 ruime sterren.

Zo'n 68 films geleden besloot ik om Troll 2 op te zetten, door velen bestempelt als de slechtste film aller tijden. Zo ver ging het bij mij niet; ik was neutraal, het was een grappige film (onbedoeld of niet), en lang niet zo slecht als wordt beweerd.

Nu is er dus Best Worst Movie, een documentaire over die zogenaamde beste slechtste film aller tijden, en de naweeën van die film op de makers, acteurs en fans, nu 20 jaar later. En ik moet zeggen dat ik me hier beter mee vermaakt heb dan met Troll 2 zelf.

Het is geweldig om te zien hoe mensen nu tegenover de film staan; de één vol met (misplaatste) trots, de ander met het nodige pessimisme, en sommige die zelfs helemaal niets meer met de film te maken willen hebben. De film draait voornamelijk om George Hardy en zijn persoonlijke ervaringen. Hij is uiterst vriendelijk en vrolijk, en lijkt zijn cultstatus volledig omhelst te hebben, hoewel dat naarmete de tijd vordert wel ietsje bijdraait.

Dan is er regisseur Fragasso; wat een wonderlijke man is dat toch. Hij zorgt onbedoeld voor de meeste humor, omdat in zijn ogen niemand door lijkt te hebben wat voor geniaal product hij heeft afgeleverd. Zo zit de film nog vol met markante personages die in Man Bijt Hond of Showroom niet zouden misstaan, en de documentaire blijft van begin tot eind boeiend, zeker als je alle fans ziet en de bijeenkomsten die ze vol enthousiasme organiseren.

Troll 2 mag dan niet zo goed bekend staan, maar zoals alle films heeft deze zijn eigen plaats in de filmgeschiedenis verdiend, en zal ik hem dankzij Best Worst Movie nog een kijkbeurt gunnen en er met heel andere ogen naar kijken.

Wat een prachtige docu, en de perfecte reclame voor Troll 2. Tuurlijk ben je rete benieuwd naar de film nadat je dit gezien hebt. De verschillende perspectieven en de hype die er is omtrent deze film zijn goed in beeld gebracht. Er waren vele situaties waarom gelachen kon worden en het was tof om te zien hoe de cast langzamerhand in de film begonnen te geloven.

De toenmalige regisseur, de acteurs en de fans komen aan het woord. Centraal persoon is George Hardy, hij speelde destijds de vader, een vrolijke tandarts die een gezellig leven leidt. De confrontatie met zijn verleden rol brengt zowel grappige als ontroerende momenten met zich mee. Deze twee uitersten worden fantastisch afgewisseld. Zo is de Italiaanse Claudio Fragasso er steevast van overtuigd dat hij een goede film heeft gemaakt, hetgeen zowel hilarisch als pijnlijk werkt.

Deze documentaire laat zien dat ondanks het bedenkelijke niveau van Troll 2 een bepaald aspect de film in stand houdt. Jammer dat de makers daar niet dieper op in gaan. Dat zou het plaatje voor mij compleet maken.

Is dat niet juist 'het effect' dat de film teweeg brengt als in: 'dit is zo slecht, nog nooit vertoond, letterlijk'. En juist het verschil in karakter, zowel letterlijk als figuurlijk, hoe tegen deze film aan wordt gekeken?

Zo ziet Hardy het als een grappige episode uit zijn leven en die 'tut' het als haar levenswerk/prestatie (misschien ook wel extra gedramatiseerd/theater voor de camera, maar toch).

Viel me toch een beetje tegen, ook gezien de bijzonder lovende reacties hier. Het idee van deze docu is erg leuk en een paar typetjes zijn gewoon te hilarisch voor woorden, maar het kwam er gewoon niet helemaal uit. De nadruk ligt wat mij betreft ook wat te veel op de eindeloze reeks voorstellingen en de fans die daar op afkomen. Interessanter vond ik de momenten met Fragasso of Margo, die beide op hun eigen manier de weg behoorlijk kwijt lijken te zijn. Hardy mag dan een goedlachse tandarts zijn, eigenlijk is het ook een beetje een vervelende kwast.

2,5*.

Haha

Geestige film die niet per se heel goed gemaakt is maar wel een erg leuk beeld laat zien van mensen die beroemd willen zijn. Er komen echt een paar geniale gasten langs. Ook mooi hoe de tandarts die in het begin de humor er nog wel van in ziet. Later toch opeens denkt dat hij misschien toch de verkeerde weg is ingeslagen, en toch probeert er nog wat uit te halen. Uiteindelijk is de hype die in het begin wordt geschetst vrij snel over en vallen de acteurs weer terug in de vergetelheid. Is ook nog wel een documentaire te halen uit die gasten die nog handtekeningen uitdelen omdat ze ooit in Nightmare on Elmstreet 5 hebben gespeeld. Hoe erg kun je vasthouden aan je verleden.

Film faalt wel een beetje bij de achtergrond informatie over de film. Er lijkt nog wel wat geld in de film te zitten en HBO zond de film toch uit. Vroeg me toch wel af hoe dat allemaal is gelukt.

Past goed in de lijn van docu's als American Movie en The King of Kong.

3 sterren.

Best geinig, maar na een tijdje soms ook wat saaiig en herhalend.

De docu begint nochtans vrij geniaal met de introductie van die ubersympathieke tandarts george Hardy waarna je pas te weten komt wat zijn rol bij die film was..

Daarna leuk wat personages leren kennen en wat over de film. Echter dan wordt uitgebreid dat hele cultfollowing gedeelte uit de doeken gedaan inclusief allerlei screenings en fan meetings, maar dat heb ik al eerder precies zo gezien bij Winnebago Man (2009) en die had ook nog een veel grappiger hoofdpersoon.

Het wordt dan ook een beetje been there, done that allemaal.

Die regisseur is dan nog wel een leuke idioot om er even bij te halen.

Leuk maar had het na een tijdje wel gezien. Nadat het hele cultfenomeen van Troll 2 na een half uur duidelijk is valt er weinig meer aan de docu te beleven. 2,5*, en dat vindt ik toch jammer. Van de week maar eens Troll 2 bekijken.

Ik ben geen fan van Troll 2, maar dat weerhield me er niet van deze te bekijken. Deze documentaire is enorm boeiend en een genot om te zien, ookal vond je de film niks.

We maken kennis met George Hardy, die in de film de vader van het gezin speelt. Al na een paar minuten weet je dat hij precies het tegenovergestelde karakter is dan in de film, namelijk een humoristische, goedlachse en positieve vent. De archiefbeelden waarin hij de hele community vermaakt en dat hij met iedereen overweg kan maakt hem een held, en geeft hem de gunfactor voor het succes van de culthit Troll 2.

Stephenson, het kind in de film die ik niet kon uitstaan, is volwassen geworden en zoekt de gehele cast bij elkaar om interviews af te nemen, scenes na te spelen en te ontdekken wat de invloed van de film is op de filmkijkende bevolking. De gesprekken weten te boeien en het is grappig dat iedereen het unaniem eens is dat ze meteen zagen dat het een slechte film was. Behalve regisseur Fragasso dan, die ook is overkomen vliegen en zichzelf meerdere malen voor schut zet. Vooral zijn gedachtegang dat de film familiemoralen zou bevatten en dergelijke verbaasde me.

Sowieso leuk om iedereen bijna twintig jaar later weer te zien (Connie Young is mooi geworden!) maar nog leuker om te zien zijn de vele Troll 2-parties in de VS die jaarlijks worden georganiseerd. Honderden fans verkleden zich, eten groene smurrie, dragen Goblin-shirts en vragen handtekeningen aan hun 'helden'. Grappig dat de cast enorm verbaasd is door het ondergrondse succes, maar stiekem toch genieten.

De docu maakt de film voor mij niet beter, daarvoor was de amusementswaarde gewoon te laag. De gebeurtenissen die de film teweeg heeft gebracht zijn wél de moeite waard.

Goeie documentaire over een belabberde film genaamd Troll 2 die 20 jaar na dato een onverwachte opleving maakt. Natuurlijk zijn er meer van dit soort slechtste films ooit, maar wel leuk om er eens een documentaire aan te wijden. Met veel plezier gemaakt, en dat wordt ook uitgestraald hier. Geregisseerd door de jonge acteur uit de betreffende film.

Hmmmm.

Troll 2 nooit gezien maar dat komt er binnenkort wel eens van vermoed ik. Toch maar deze docu opgezet, best onafhankelijk van de film te kijken bleek uiteindelijk. Halverwege vond ik het best leuk allemaal, maar het tweede deel werpt alleen toch een ander licht op deze film en zijn "fans".

Ironisch natuurlijk dat door de populariteit Troll 2 al lang niet meer te boek staat als de slechtste film ooit. Da's wel een klein probleem voor dit soort films. Eens ze hun niche gevonden hebben, zijn ze hun status eigenlijk meteen weer kwijt. Er leeft achteraf dan ook een gevoel dat nogal wat mensen niet écht fan zijn van de film, eerder van het idee "de aller allerslechtste film" en de commune die errond gebouwd wordt.

Verder ook wel zielig om zien hoe Troll 2 eigenlijk in alle serieux gemaakt is, althans door een halfgare regisseur die dat zo meent. En dan door het publiek eigenlijk vooral als prul belachelijk gemaakt wordt. Lachen met alles terwijl een hoop zo niet bedoeld is. Ook het nogal fake quoteje dat de hele tijd herhaald moet worden begint na een tijd niet enkel de hoofdrolspeler op de zenuwen te werken, maar ook de kijker.

De cast is toch ook vooral zielig. Beetje lachen met debielen is leuk, maar na een tijd wordt het toch ook wat zuur. Al helemaal omdat er een paar zijn die echt wel van het padje af zijn. Vond het laatste half uur eigenlijk vooral erg bitter, iets wat in schril contrast staat met het eerste uur en dat ook sterk teniet doet. De oprechtheid en de onschuldigheid van het eerste uur wordt volledig afgebroken, wat rest is een hoop kansarm volk en een hype waar nog maar weinig échte liefhebberij in te herkennen valt.

En zonder beide films gezien te hebben ... ik gok dat ik The Room beter aan z'n cultstatus ga kunnen linken dan deze Troll 2. Al zoveel amateuristische horrorfilms gezien dat de status van Troll 2 een beetje random aanvoelt.

Het eerste uur vond ik dit een beetje te vergelijken met de Anvil docu. Redelijk aandoenlijk en een gezond medelijden met wat naieve personen. Maar het laatste half uur laat een zure nasmaak achter.

2.5*