Autumn (2009)

Aardig gegeven waar je wel open voor moet staan in ook de laatste film van David Carradine.

Gisteravond gezien. Het acteerwerk en de sfeer waren grotendeels wel goed, maar het verhaal was echt bagger. Er wordt niets uitgelegd en aan het eind weet je nog steeds niet wie wie nu precies is en waarom hun niet geinfecteerd zijn. En tussendoor hebben ze allerlei vage hallicunaties waar geen touw aan is vast te knopen. De zombies zijn ook waardeloos. Ze vallen in eerste instantie niet eens aan. Je kunt er zo naar toe lopen en ze een knuffel geven ofzo en dan nog doen ze niets. Pas later worden ze wat aggressiever maar zelfs dan wordt er niemand verscheurd of opgegeten. Dikke bagger toch. In zombiefilms wil ik mensen opgegeten zien worden. Einde sloeg ook nergens op.

Wat een rotzooi en zeer slecht in elkaar gezet en warrig.

Acteren gaat.

Nergens spannend en onduidelijk.

1,5 ster

Voor sommige B films heb ik nog wel een zwak, maar deze film is echt om depressief van te worden, schande voor andere horror films.

Vreselijk gedrocht. Audiovisueel een drama. Was het niet geweest voor de enigszins acceptabele scène met Carradine, dan had dit ongetwijfeld de laagste score gekregen.

1*

Voor 1 euro kon ik niet klagen.

Ondanks het slechte kamerawerk is deze film best te pruimen.

De acteurs doen hun best.

Carradine zet een leuke hoewel iets te korte rol neer.

De zombies reageren hier wat anders dan in andere films maakte mij echter niets uit, het is eens wat anders.

Jammer van enkele plotgaten maar de sfeer is in orde.

De makers hadden waarschijnlijk maar weinig geld ter beschikking maar hebben er in elk geval wat van gemaakt.

Ik waardeer het echt hoor, dat het vrouwtje een horror-film uit de 1 euro bak had meegesnaaid, maar anderhalf uur later was m'n humeur al een stuk minder.

Tjongejonge, wat slecht zeg, niet te filmen. Audio-visueel een drama, saaie zombies, domme karakters en verre van spannende verwikkelingen. Film krijgt 1 sterretje voor de leuke scene met de schmierende Carradine, voor de rest 1 groot drama. Het slot, wat dan eindelijk eindelijk eindelijk toch komt, is zo dom en nietszeggend dat ik spontaan in tranen en lachen tegelijk uitbarstte.

Ja, dit dus Ik had me de moeite van het typen kunnen besparen...

Zo'n laag gemiddelde, wat viel me deze Autumn mee zeg! Want zó verschrikkelijk slecht was het niet, het was geen niveautje Baise-Moi wat ik eerder vandaag zag. Nee, Autumn was wel slecht, maar gelukkig niet zó slecht.

Voor een zombiefilm mist de film zombies, want zoals een van de jongens in de film het ook steeds zei, het zijn 'meatsuits' (vleespakken). Zombies eten mensen op, en daar hoop je ook op in een zombiefilm, hier deden ze dat niet. Het zijn zoals iemand al eerder zei net knuffelberen.

Wel raken de zombies (laat ik het zo toch maar even noemen) steeds intelligenter gedurende de film. En deze film geeft je het idee dat je langzaamaan steeds meer te weten komt. En dat laatste maakt Autumn uiteindelijk toch wel een hele slappe film.

Autumn duurt nog net geen 2 uur lang, wat een ontzettend lange zit. Het acteerwerk is niet direct slecht te noemen, maar echt bijzonder wordt het nergens en de film is op geen enkel moment echt mooi geschoten. Toch is het behoorlijk onderhoudend allemaal en wordt het nergens écht saai.

Maar toch mist deze film heel erg veel. De 2 mannen en mevrouw zitten enkele weken samen in een boerderij, maar de banden tussen de karakters veranderen niet. In het begin van de film zitten ze samen in een vrachtwagen, en bijna 2 uur later zitten ze er nog net zo in. Geen ontwikkeling, geen liefde of vriendschap, wat je toch wel zou verwachten na al die weken samen.

Daarnaast geeft de film zoals eerder gezegd je het idee dat je antwoorden gaat krijgen, slechts enkelen zijn niet geïnfecteerd, waarom? Is het een virus? Gaat het zich in de lucht ook verspreiden? Krijgen zij het uiteindelijk dan toch ook? Je weet het niet, je weet het niet.