Godkiller: Walk among Us (2010)

Vroegtijdig uitgezet.

Tergend saai werkje die niets uit weet te stralen of over weet te brengen. Het valt het beste te omschrijven als een audiobook gecombineerd met comic-like beelden, weinig tot geen animatie, slechts getekende fragmenten die elkaar opvolgen, ondersteund door enkele stemmen en misschien wat visuele vervormingen.

Het leek me van te voren wel interessant, helaas valt het samenspel van de electro samen met de beelden zwaar tegen en wordt het verhaal veel te pretentieus gebracht waardoor ik na 5minuten de aandacht daarvoor al kwijt was.

Veel wisselingen in stijl, soms best oké maar opvallend is het niet, laat staan geslaagd in deze context. Weinig overtuiging met de voice-acting tijdens de wat drukke stukken, hieruit blijkt dat het nogal emotieloos is ingesproken allemaal. Daarnaast zitten de muziek en de stemmen elkaar regelmatig irritant in de weg.

Echt een pleziertje was dit dus niet. Heb de film niet afgezien en zal mij dan ook weerhouden van het uitbrengen van een stem, het zou niet hoog zijn geworden.

Dit is 1 van de weinige films die ook ik niet heb afgekeken. het is gewoon een strip maar toch geen animatie film, teminste nee, dan had ik toch wat anders verwacht.

Absolute aanrader.

Al is het alleen maar omdat de kans groot is dat dit de eerste keer is dat je in aanraking komt met dit soort film. Pizzolo noemt het een "illustrated film" en dat is het ook echt. Illustraties die tot leven komen door middel van camera pans, visuele effecten en wat eenvoudige transformaties (denk Flash-animatie).

Sterke soundtrack, erg gevarieerde art styles (die nergens met elkaar clashen) en een lekker potje cyberpunk storytelling. Een mix die garant moet staan voor een hele hoop erg hoge én vooral erg lage cijfers.

Het duurt eventjes om te wennen, de film breekt met een hele hoop filmwetten, maar na een kwartiertje erg vlot kunnen genieten van deze film. Verfrissend, knap en stijlvol. Meer graag!

4.5* en een uitgebreide review

De lage cijfers/waarderingen lijken me dan ook vooral niet op mij van toepassing. Dit is toch die film die al een trailer had op de Pop Skull dvd? Erg benieuwd, zal m eerdaags eens bekijken.

Mijn eerste illustrated film. Met dank aan Onderhonds lovende recensie.

Godkiller is vooral stilistisch heel interessant. Geweldig om te zien hoeveel tekenstijlen er hier met elkaar verweven zijn. Al zijn ze niet allemaal even leuk om te zien. Soms zelf lelijk, maar dat maakt het geheel er niet minder fris op. Integendeel.

Animatietechnieken zijn inderdaad brak, zeer brak zelfs, maar staan de filmervaring niet in de weg. Allemaal vrij uniek te noemen. Al deed het mij bij momenten een beetje denken aan The District.

Jammer van de vele dialoog. Ik had liever gezien hoe Pizzolo had geprobeerd woord direct in beeld te brengen. Zeker mits hij zo dicht bij het stripgevoel is gebleven. Maar ook vooral omdat de voice actors vaak zwak zijn en het gesprokene af en toe de wel heel leuke soundtrack in de weg is komen te staan.

Leuke en originele film! Misschien niet direct een absolute aanrader. Dit is imo toch niet direct voor iedereen weggelegd.

3.5*

Erg Gaaf!

De intro dreunt je de film binnen, Alec Empire en Nic Endo mag ik graag horen, dus dat was alvast een plus. Leuk dat gelijk 2 explosies volgen, houdt het de climax nog even wat langer vast. Dan beginnen we in razend tempo aan het verhaal.

Kostte me niet zoveel moeite om in te komen in de cyberpunk setting maar meer de combinatie van gedetailleerde informatie en zoveel nieuwe audiovisuele invloeden per minuut was erg wennen. De film gunt je wat dat betreft niet echt rust en de korte speelduur is dus prima.

Een soort getekende film dus, waar karakters vooruit glijden,

morphen, of gewoon naar de andere scene cutten (dat zijn maar een paar voorbeelden) onder begeleiding van voice-acting die het verhaal bijhoudt.

Erg grimmig ook allemaal. Alles blijft zeer donker en hard, welke tekenstijl het ook betreft en dat is flink afwisselend, zoals al eerder gezegd. Qua soundtrack ook flink afwisselend. Van pompemnde industrial tot donkere ambient. Kortom alles is goed in evenwicht.

Wat dat evenwicht een beetje verstoord, het is al eerder vermeld, is de voice-acting. Vooral inderdaad de hofdpersoon had wel wat beter gemogen. Toch vond ik de dialoog wel sterk. Het gaf de film nog een extra cynisch sfeertje mee, aan de toch al donkere sfeer.

Erg fris en nieuw, al lijkt het inderdaad wel wat op het motion comic principe, maar toch vreselijk anders. We mogen zeker een 2e deel verwachten, waarschijnlijk was dit dus de verfilming van de 1e comic. Niet gelezen, maar lijkt me toch ook wel boeiend.

Wat een aangename kijkervaring! Lekker ruwe sketches en weinig animatie. Toch komen de beelden prima tot leven dankzij een ruim gamma aan energieke personages.

De tekenstijl deed me wel wat denken aan die van Cannon Fodder (3de filmpje uit de omnibus Memories), maar dan doorgetrokken naar een heel ander niveau. Naar het einde toe werd er toch terug wat meer computerige animatie toegepast, iets wat voor mij niet nodig was.En als het dan echt moest had het toch wel net ietsje beter gemogen... heel wat beter.

Apart stukje muziek. Moet je evenals van houden. Harde beats die prima bij de vele actie-scènes passen. Zelf ben ik er helemaal weg van

Hoewel het concept misschien schrikwekkend kan lijken, gezien de korte duur is de film ook helemaal het proberen waard. Dit zorgt er ook voor dat de film nergens te langdradig word.

Ik ben in het algemeen geen comic-fan vanwege de tekenstijlen, maar zoals een strip tot leven gebracht word in Godkiller... tja: Yummie!

Misschien dat er bij een herziening nog een halfje meer bij komt, maar voor nu 4*

Godkiller is een uniek stukje film. Ik kwam voor het eerst in aanraking met het fenomeen statische animatie bij de film City of Rott (2006, Frank Sudol). Dat eenmansproject dat op een pc in Sudol's woonkamer zou kunnen zijn gemaakt lijkt in niets op Godkiller, behalve dat ze de staticiteit gemeen hebben. Godkiller is van een veel grotere klasse en weet de bewegende stripvorm als nieuw subgenre te introduceren binnen de animatiefilm.

Ik had moeite om aan dit effect te wennen. Het duurde zeker een half uur voordat ik er helemaal inzat en er een glimlach rond mijn mond verscheen en ik besefte dat het toch wel erg gaaf was wat ik aan het kijken was. Bij herziening zou mijn beoordeling dan ook wel eens danig hoger uit kunnen vallen.

Ieder shot is een kunstwerkje op zich. De tekenstijl is ongepolijst. Het ene shot is niet veel meer dan een schets, terwijl het andere shot heel gedetailleerd is uitgewerkt. Dat maakt het enorm fascinerend om naar te kijken. Van de soundtrack ben ik niet zo gecharmeerd. De score is af en toe wel lekker ruig, maar verder is de soundtrack wat te nietszeggend en te afwezig en ligt de nadruk vooral op de dialoog. Daar had wat mij betreft een andere balans mogen liggen.

Een sterke zet van Pizzolo. Ik verheug me op het vervolg.

Begin bij elke recensie steeds meer te twijfelen aan de manier waarop ik hier naar heb gekeken. Wie weet ooit eens herzien, de stills in observator's link doen me toch wel wat.

Nice.

De film is een soort kruising tussen een (low graphic) RPG en een stripverhaal. De technieken om de strip tot leven te wekken zijn niet altijd even indrukwekkend, soms eerder knullig, maar het is zo'n aparte ervaring dat het wel boeiend blijft. Zelfde geldt voor het leuke verhaaltje en de sinistere humor. De soundtrack is bij vlagen sterk en de lengte perfect.

Dikke 4*, zeker nog eens kijken.

Ik trok deze manier van film maken absoluut niet bij From Inside (jeetje wat een boze recensie daar). Het was de eerste keer dat ik een half geanimeerde strip als film zag en kon er toen helemaal niets mee. Maar dat kwam eigenlijk vooral omdat die prent niet mooi, langdradig en vooral enorm saai was. Hoe anders is dat hier? Godkiller is van begin tot eind lekker geflipt en verstookt van moraal. Sin City on acid. Het gebrek aan animatie wordt hier in ieder geval goed gemaakt door een hele boel bizarre personages, een post-apocalyptische setting, een knallende soundtrack maar vooral gewoon tempo. Ik wil dit geen film noemen, maar illustrated film is als je erover nadenkt best een prima term, al suggereert het alsnog meer dan het daadwerkelijk voorstelt. Het blijft vooral plaatjes kijken, maar who cares als het zo rauw gebracht wordt als hier?

Cool!

Erg leuke nieuwe kijkervaring, maar Godkiller weet voor mij niet helemaal te overtuigen. De setting en het verhaal zijn lekker vies en duister, zo ook de plaatjes die de kijker voorgeschoteld krijgt. Af en toe zijn de illustraties fantastisch en zorgt het stilstaande beeld ervoor dat je er extra goed van kunt genieten. Aan de andere kant zitten er 'scenes' tussen die niet om aan te zien zijn. Het gaat me niet per se om de geliktheid van beelden, maar de hoeveelheid moeite die in de plaatjes is gestopt lijkt totaal niet consistent. Sommige beelden komen gewoonweg afgeraffeld over, bijvoorbeeld door een lelijke, onscherpe, achtergrond die ergens tegenaan geknald wordt.

Een ander punt dat veel beter had gemoeten zijn de stemmen. De film kent al wat flauwe grappen, maar als ze door deze voice-actors worden uitgesproken trek ik ze nog slechter. Vooral hoofdpersoon Tommy wordt onuitstaanbaar door zijn stem en attitude.

Een probleem is wat mij betreft ook dat dit soort 'animatie' niet genoeg tot leven komt voor een film met een speelduur van meer dan een uur. Actie scenes bijvoorbeeld, missen de intensiteit om echt interessant te worden. Het tempo blijft laag en bewegingen zijn soms knullig. Ook is de hierboven zo geloofde soundtrack me eigenlijk totaal niet opgevallen. Naar mijn idee bleef deze wel erg veel op de achtergrond en deed het het lage tempo van animatie alleen maar meer opvallen.

Afgezien van deze vrij grote minpunten is Godkiller bijzonder (en kort) genoeg om te boeien. Het stijltje is erg verfrissend. Ik ben zeer benieuwd hoe de makers een vervolg zullen aanpakken met de ervaring van dit deel op zak.

Een experiment dat blijkbaar bij veel mensen aanslaat, maar helaas geldt dat niet voor mij. Dit is mijn eerste echte illustrated film, een enkele game intro buiten beschouwing gelaten.

Ik begon nog best hoopvol en was met de beste wil van de wereld begonnen aan dit visuele experiment maar al heel snel verslapte mijn aandacht en wist ik eigenlijk al dat het niet meer beter zou worden. Het is alsof je een comic voorgelezen wordt en dat werkt niet echt. Dan heb ik liever daadwerkelijk een strip in mijn hand waarbij ik zelf bepaal hoelang in naar een plaatje kijk en hoe de stemmen klinken.

De tekenstijl was best aardig, maar er zat gewoon veel te weinig beweging in de 'film'. De voice-overs waren niets bijzonders en dan is het vervelend om soms tien seconden naar één stilstaand shot te kijken. Daarbij ben ik sowieso geen cyberpunk liefhebber. Ik kon maar moeilijk in het verhaal komen. Een aantal scenes waren nog wel de moeite, zeker de bloederige. Maar dan nog is vooral het artwork mooi dat in de strip niet zou misstaan, maar als film werkt het voor mij niet.

Als experiment best geslaagd en op visueel vlak oogden de beelden zeer mooi. Of dit soort filmpjes zich lenen voor een vervolg. lijkt mij niet nu niet bepaald. Ik geef toch de voorkeur aan de klassieke animatiefilm met bewegende beelden. Originaliteit kan dit filmje zeker niet ontzegd worden. Vandaar dat dit filmpje van mij toch nog een ruime voldoende krijgt.

btw Nu weet ik eindelijk ook hoe Onderhond aan zijn huidige avatar komt. Altijd gedacht dat het uit een Japanse film kwam.

Voor de liefhebbers: je kunt deze film legaal (in HD-kwaliteit) op YouTube bekijken.

Ik heb hem herzien, en ik blijf het een geslaagd experiment vinden. De animatiestijl is tof, de manier waarop tussen verschillende beelden heen en weer gewisseld wordt voelt erg "modern" en energiek aan, en meer in het algemeen werkt de originele stijl van de film gewoon goed. Voeg daar een soundtrack aan toe die bij momenten erg sterk is en je hebt een vermakelijke, inventieve film. Het enige grote probleem is dat de sadomasochistische setting van de film mij absoluut niet aanspreekt, en dat houdt me uiteindelijk af van het beoordelen van de film als goed. Maar een dikke 3* is het zeker waard. Een ruime voldoende dus.

Nogal saaie film. Artwork is best oké, maar uiteindelijk staat de 'kijkbeleving' zo ongeveer gelijk aan het doorbladeren van een prentenboek. Dat gevoel had ik ook al bij Kanashimi no Belladonna (Yamamoto, 1973!!). Die film vind ik wat beter.