• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.031 films
  • 12.206 series
  • 33.975 seizoenen
  • 647.057 acteurs
  • 198.998 gebruikers
  • 9.371.620 stemmen
Avatar
 
banner banner

Une Gueule comme la Mienne (1960)

Drama | 91 minuten
-
Nog geen stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 91 minuten

Alternatieve titels: Gestapo Contre X / Rendezvous / Een Tronie als de Mijne

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Frédéric Dard

Met onder meer: Claire Maurier, Paul Guers en Jacques Duby

IMDb beoordeling: 5,2 (13)

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Une Gueule comme la Mienne

Een schrijver die actief is in het verzet, wordt uit baatzucht van de Gestapo gered door een collaborerende uitgever, met wiens vrouw hij een verhouding krijgt. Ze misbruikt hem om haar echtgenoot op te ruimen voor een andere minnaar. Uit wraak dirigeert hij de geallieerden in een bombardement waarbij zij sneuvelt.

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:

Er bestaan er zeer weinig van : films van pulp auteur Frederic Dard...nog sterker : dit is de enige ! Naar 1 van zijn fleuve noir romannetjes uiteraard. Was oorspronkelijk de bedoeling dat Saslavsky dit zou regisseren, ging niet door dus hij deed het dan maar zelf. Althans officieel: goeddeels werd dit geregisseerd door Granier Deferre, die zelf nog moest debuteren .

Gelet op de onervarenheid van de makers en de niet meteen overweldigende cast viel dit me dan nog mee, vooral dan omdat dit zgn. drama in feite een noir bleek te zijn. Neen ik overdrijf niet : het was dan ook oorspronkelijk een fleuve noir roman op B leest geschoeid, niet gelezen maar iemand die het wel deed vertelde me dat het oorspronkelijk pulp fictie betrof omtrent een fouterik die na de oorlog terugkeert na- duh- plastische chirurgie te hebben ondergaan. Dat laatste element is hier verdwenen, zodat de titel eigenlijk kant noch wal raakt ( op het eind wordt op geforceerde wijze geprobeerd hem nog ergens op te laten slaan, zonder succes imho ) .

Er zijn nog meer wijzigingen aangebracht : van na de oorlog in de roman gaan we naar tijdens de oorlog hier, de held is een resistant geworden en ook de namen zijn gewijzigd. Wel gebleven is de intrige rondom een ur- noir driehoekje bestaande uit noir stock characters. Met name : Guers- beroepsheld- als de resistant en onderduiker Paul, Duby als de collaborateur en ouwe buddy die hem een schuiladres verleent- zijn eigen villa- en diens vrouw Maurier. Dus : de alfa held die denkt het spel te kunnen regisseren maar in feite als een kind wordt geplayed door femme fatale Maurier, en hem slechts gebruikt om haar schlemielige hubby van het Elisha Cooke type ( incl. minuscule gestalte ) te liquideren zodat ze er met haar toy boy vandoor kan.

Hoe het allemaal afloopt zal niet verrassen, ook omdat het bij wijze van service hierboven reeds vermeld staat : Maurier vermoordt hubby, dreigt Guers te framen en te verlinken, dwingt Guers tot collaboratie, vernedert hem met haar toyboy en wordt als beloning in melodrama noir stijl indirect vermoord door Guers, terwijl ze elkaar natuurlijk de liefde verklaren ! Te laat . Wij leren dit alles via de verplichte flashback noir style POV Guers, op het moment dat hij al even POV op het punt staat te worden gefusilleerd door de moffen.

We hebben nu wel aangetoond dat het een noir is hoop ik, al is het behalve dat ook een soort verfilmd toneelstuk dat practisch op 1 locatie speelt. Had moeten vervelen, deed het niet omdat de acteurs er zin in leken te hebben en de dialogen goed zijn, vooral Maurier en Duby zijn op dreef in hun rollen. Fotografie ook wel ok, zij het niet bijzonder noirish. Bovendien zullen JESUS people verrukt zijn over een cameo van Howard Vernon, wel een nazi allicht maar dit keer niet in uniform. Jammer was wel dat de film minder werd naarmate er meer gebeurde, vreemd genoeg. Lag waarschijnlijk aan de transponatie van boek naar film met gememoreerde wijzigingen.

Uitstekend was de score, jazzy, van Hossein sr.

Deze prent werd in onze contreien uitgebracht als "gestapo tegen x " en moet hier door velen gezien zijn, nadien ook op tv. Ik wil hier stemmen zien.