Alles Stroomt (2009)

Een schitterende schets over een moeder en zoon die langzaam uit elkaar dreigen te groeien, waar vooral Anneke Blok weer de sterren van de hemel speelt. Vooral de kleine uitgebalanceerde scènes vallen op. Sugawara heeft zichtbaar talent.

4*

Dit is echt ontzettend goed. Vooral mooi dat de film voortkomt uit het niet uitspreken van frictie in plaats van uit een uitgesproken probleem. Hierdoor krijg je een heel mooi geleidelijk geheel en de film bouwt zich enorm sterk op. Acteerwerk is van zeer hoog niveau en de film weet je als kijker erg goed te bespelen. Alles Stroomt was een zeer aangename verassing.

prachtige film, publiekswinnaar op het nff, en dan komt hij met maar liefst 7 kopieen uit...zonde!

Maar aan iedereen die in de grote steden woont: GA VOORAL KIJKEN!!! (en als ik zin had om uit te zoeken hoe het moet, zou ik dit groot, knipperend en in een filtstend kleurtje neerzetten)

Ik weet niet wat ik van deze film moet denken. Ik heb hem een aantal weken geleden gezien, maar als je me nu vraagt wat ik er nog van weet is vrijwel alles weggevaagd. Het heeft zeer weinig indruk op me gemaakt en ik vond het een droge, saaie film waar je moeilijk doorheen kwam. Toch heb ik nadat ik 'm gezien had 3 sterren gegeven, dus het zal toch wel iéts met me gedaan hebben. Anneke Blok vond ik leuk in Alles is liefde, maar dat valt natuurlijk niet te vergelijken met de rol die ze hier speelt. Ze deed het niet slecht, maar ze wist me ook totaal niet mee te slepen of ook maar enige emotie bij me op te wekken.

Misschien is het nog eens een herziening waard, ik weet in ieder geval niet wat ik er mee moet.

Een 4* op gevoel!

Goed, er schort het een en ander aan de geloofwaardigheid van deze film, maar dat deert geenszins aangezien de film op een prachtige manier een alles behalve vlekkeloze relatie tussen een moeder en een ( wat onzekere ) zoon in beeld weet te brengen.

Ondanks, dat ik die jongen af en toe wel een schop onder zijn kont kon verkopen vanwege zijn dwarsliggerij, was het sluitstuk zo gemeend èn uitgebalanceerd mooi en warm! Verder ook enkele prachtige locaties voorhanden en knap camerawerk! Een 4*

Prachtige en emotionele film waarin de zoon van een alleenstaande moeder op kamers gaat. Onder andere hierdoor wordt het contact tussen moeder en zoon wat minder. De film stroomt niet maar kabbelt met een aangenaam tempo en verveelt geen moment. De scene in het restaurant waar de zoon werkt is schrijnend. Geloofwaardige en overtuigende rollen van Anneke Blok en Wieger Windhorst als moeder en zoon.

Toch maar even de loftrompet over deze intrigerende film over een kritieke fase in het leven van moeder en zoon (nét puber af).

In een heerlijk rustig tempo (versnelt of vertraagd vrijwel nergens) wordt een aangrijpende periode vertelt waarin een flink aantal miscommunicaties aan het licht komen. De twee lopen elkaar steeds mis in het leven en zonder het te weten raakt alles in een stroomversnelling en is de tijd van samen in één huis verleden tijd, zonder zich te realiseren of ze dit nou allebei willen.

Alles is zeer ingetogen gespeeld en raakte bij mij precies de gevoelige snaar in sommige scenes. Niet in de laatste plaats omdat ik een soortgelijke periode met m'n moeder heb doorgemaakt (woonde alleen met moeder, ik vaak de straat op, moeder vaak bij nieuwe vriend).

Acteerwerk dus van alle kampen zeer netjes. Die Roel vond ik echt een waardeloos figuur, dat zegt genoeg over ook zijn acteerkwaliteiten . Ook goede locaties welke zeer tot de verbeelding spreken, alles kwam zeer geloofwaardig over (altijd leuk, een film in Amsterdam). Qua productie sowieso een ruime voldoende.

Vond alleen dat het liefdesverhaaltje niet helemaal vloeiend uit de verf kwam. Ik begrijp ergens wel dat dat 'erbij hoorde', om het contrast aan te tonen van iemand die hij nauwelijks kent wel de liefde te geven en niet aan iemand die hij z'n hele leven al kent. Of het was natuurlijk gewoon een aanleiding voor z'n nieuwe woning, kan ook. Ook best apart dat zij een half jaar weg was en er nog steeds hetzelfde uitzag en meteen weer met de jongen ging die zijn daarvoor nauwelijks kende. Dat kwam wat onecht over.

Zonde van dat kleine smetje. Verder vond ik dit echt een heel erg mooie film. Complimenten

Een prachtig, evenwichtig en herkenbaar drama waar ik ontroerd van ben. De kracht zit hem in de nuances waar vaak geen woorden aan te pas hoeven te komen. Het acteerwerk van Blok is ijzersterk en dat maakt deze film zo aandoenlijk.

Mwaa beetje saai neergezette Nederlandse film dit keer waar er inmiddels al zoveel van zijn met dit thema. Natuurlijk was het thema weer hartverscheurend en kom je dat ook niet graag in een familie tegen maar het is allemaal weer een beetje aan een dito drama kant en niet echt orgineel meer. Het acteerwerk daarintegen was wel weer realistisch, maar het blijft verder allemaal een beetje hangen. Weet niet echt wat ik hier nou mee moet en hoe ik deze moet beoordelen. Beetje te standaard iig.

Maar ik geef hem een gemiddelde

2,5*

Ik vond deze film een bijzonder zwak scenario hebben. Motieven van personages waren vrijwel allemaal ongeloofwaardig. Uit het niets in een kraakpand wonen, en hier je moeder niet van op de hoogte brengen. Dit kan, maar alleen als de moeder/zoon relatie slecht is. Dit was niet het geval, en vond ik erg vreemd gaan. Zonder blikken of blozen je huis uit en op een boot gaan wonen. Anneke's personage had geen enkele zee of boot achtergrond. Je woning opgeven en een boot op gaan is wel erg drastisch. Ook als het om het geld van de woning gaat. En over dit laatste is geen woord gerept, dus geen motief. Proef wonen kon er ook niet vanaf. Het huis was vrijwel gelijk leeg. Hier denkt mijn eigen moedertje wel tien keer over na, voor ze zoiets doet.
Zo waren er meer dingen wat langzaam opstapelde tot een vervelende kijk ervaring. Het ging heel erg rap en beslissingen werden binnen een seconde genomen. De herkenning werd met de minuut minder, waardoor het mijn interesse in de vorderingen weg epte.

Anneke Blok bewijst wederom een degelijk actrice te zijn, en het camera werk en montage was prima. Jammer van het makke scenario.

Ietwat langdradig maar hoe dan ook een goede film die de spanningen die nieuwe relaties en het streven naar zelfstandigheid bij jongeren met zich kunnen meebrengen, eenvoudig, herkenbaar en uitstekend geschetst.

Acteurs vond ik prima, vooral Anneke Blok (Deed me af en toe denken aan Brenda Blethyn in een of andere moederrol).

Ondergewaardeerd m.i.

Beheerst.

Mooi ingetogen drama die het verhaal vertelt over de relatie tussen mama en zoonlief. Wat ik vooral zo goed vond was dat het vrij herkenbaar is. Hoewel ik de daden en gebeurtenissen van Damiaan (wat een naam) totaal niet goed keur en eigenlijk een beetje sullig vind, snap ik dat het moeilijk is qua moeder-zoon-relatie en daarin herken ik wel bepaalde emoties, wat de film ervaring bijzonder maakte voor mij persoonlijk.

Anneke Blok is iemand waar Nederland zacht gezegd trots op mag zijn, ze doet alles zo lief en vol overtuiging dat het wel echt een huismoeder is waar iedereen zich welkom bij voelt. Zou het leuk vinden om haar een keer een totaal ander soort personage te zien, al ken ik haar eigenljk alleen van Alles is Liefde...

Film is verder niet zo bijzonder, gewoon onderhouden en goed. Nogal goedkoop einde, en ook de gebeurtenissen, audiovisueel en qua cast niet heel bijzonder. Wel leuke projectjes in het studentenhuis (bv. die kozijnen-muur!), altijd leuk om zulke dingen te zien.

Gewoon goed 3 sterren

Beetje onevenwichtige film. De belangrijkste gebeurtenissen worden snel afgeraffeld direct aan het begin; de nieuwe relatie, de zoon die hals-over-de-kop het huis verlaat, de moeder die het huis wegdoet..., zodat het weinig invoelbaar wordt, ik geloofde er iig niks van. Vervolgens kabbelt de film voort in de laagste versnelling. Niet onprettig om naar te kijken, maar er gebeurd alleen te weinig verder.