La Chamade (1968)

De zwoele sfeer van de romans van Françoise Sagan, die trouwens aan het script meehielp.

Vrij zijn, je zin doen, flirten...met mooie Catherine Deneuve, charmante Michel Piccoli en Roger Van Hool, die bij mijn weten nooit een andere genrerol heeft vertolkt.

Buitengewoon of diepgaand is het niet maar je kan je verzoenen met het mooie beeldwerk en de dromerige muziek, die toen in de Franse film erg in trek was. Eigenlijk hou ik er wel van maar dan bij voorkeur met "meer herkenbare" personages en toestandjes die aan de oppervlakkigheid ontsnappen, zoals de abortusaffaire die het moet doen met een "tout va bien".

Van Alain Cavalier zag ik alleen nog maar "Combat dans l'île", in strijd met wat de titel laat vermoeden, een eerder psychologisch drama met eigenlijk toch wel, inzake sfeer en personages ,enige gelijkenis met deze "La Chamade"

Deneuve doet Sagan

Ik blijf het vreemd vinden hoe het oeuvre van Catherine Deneuve zo lastig te vinden is. Haar recenter werk wordt mondjesmaat wel uitgebracht, maar ik vind haar vooral in haar jaren '60 - jaren '70 periode het leukst. Af en toe moet je het dan ook eens in een andere richting zoeken blijkbaar aangezien La Chamade in de Hollywood Classic Collection is uitgebracht met weliswaar de naam van Deneuve op de cover, maar dan wel met een foto van Irène Tunc.. Ergens is daar toch iets misgelopen lijkt me.

Want dit is overduidelijk geen Hollywood film en Tunc speelt een minieme bijrol in het geheel, al is ze wel een spilfiguur is in de ontmoeting tussen Lucille en Antoine. La Chamade is gebaseerd op een boek van Françoise Sagan - die bovendien ook meewerkte aan de verfilming - en is eigenlijk een doorslag van rollen die Deneuve in het verleden tot sterrendom bracht. Deneuve speelt Lucille en die weet niet goed wat ze met haar leven aan moet. Ze is niet volstrekt gelukkig bij haar sugar daddy en kiest voor de flamboyante, doch arme, Antoine en twijfelt gedurende heel de film tussen de twee kampen. Dat zorgt voor een handvol leuke scènes (vooral hoe Lucille opeens Faulkner ontdekt en dan maar besluit om niet meer te gaan werken) maar veel is ook nogal voor de hand liggend. De zwangerschap, de abortus, ... Zelfs het einde waar ze uiteindelijk voor niemand kiest is voorspelbaar te noemen. Toch is het op zich knap hoe de Fransen dit toch boeiend kunnen houden, bij Amerikaanse films begint me dit soort drama sneller te vervelen.

Al is dat vooral ook dankzij Deneuve natuurlijk. Oké, het is een rol die ze al eerder heeft gespeeld maar het is dan ook gewoon echt een kolfje naar haar hand. Deneuve is ook wondermooi (dat golvende blonde haar!) en het verbaast je dan ook nooit dat Yves Saint-Laurent regelmatig haar garderobe verzorgde. Stukken van die garderobe worden trouwens binnenkort (tussen 19 en 24 januari 2019) verkocht via Christie's in Parijs, moest er iemand interesse hebben.. La Chamade is echter niet enkel en alleen vanwege Deneuve wel eens de moeite waard om te zien. Michel Piccoli (Charles) blijft een heerlijke acteur voor dit soort rollen en ook Roger Van Hool overtuigt als Antoine. Beide delen een goede chemie met Deneuve en het is vooral hun driehoeksverhouding die dit ietwat overeind blijft houden. De overige cast is dan ook redelijk inwisselbaar, vandaar dat het ook zo vreemd is dat er voor een beeld van Tunc voor de DVD cover is gekozen.

Goh, dit is zo'n lastig te beoordelen filmpje. Het is een subgenre dat in de jaren '60 en '70 wel eens vaker werd gemaakt (deed me ook wel wat denken aan César et Rosalie met Romy Schneider in de hoofdrol) en hoewel dit over de gehele lijn voorspelbaar blijft, blijf je wel hangen om te zien of Cavalier toch nog iets uit zijn mouw weet te schudden. Daarvoor moet je wel helemaal op het einde wachten, dat eindshot vond ik nog wel erg mooi.

3*