Martin et Léa (1979)

Wat zie ik ???????????? Nog geen gevatte punditcommentaartjes voor een film die in 97 i.h.k.v. een Cavalier retrospectief werd gescreend op " hun " IFFR ???????????????? Kom op jongens, dat moet toch allemaal in jullie cahiers staan. Gooit het eens in de groep.

Een typisch festivalfilmpje idd., niet meteen geschikt voor de gewone werkmens en vooral een treurige exponent van oerfranse blablabla semi-auteurscinema, die weinig verrassend door de geleerden dan ook werd vergeleken met Bresson en Pialat. Men ziet er nu ook een voorproefje in van het beruchte Therèse van 7 jaar later in zijn minimalistische vormgeving en de zwarte achtergronden, de 17-e eeuwse clair obscur schilders evocerende fotografie ook, men denke aan het shot van de pianist die we slechts in silhouet zien. En natuurlijk de close ups van de lichamen.

Bovendien hier een stuk zgn. cinema vérité : de protagonisten- semi amateurs- vertolken zichzelf en spelen hun eigen relatie na voor de camera. Ho ( erg toepasselijke naam ! ) en S-M met name, die bij Cavalier kwamen aankloppen met een scenario. Cavalier scheen het geweldig te vinden en besloot er behalve een mini- praatmarathon ook een "lofzang op het menselijk lichaam "van te maken ( sic ) . Had ie wel een lekkerder wijf mogen inhuren dan Ho, die we dan ook op het slot zien in ...nou goed, u kunt het zelf wel invullen.

Tot dan is het mumblecore in optima forma met random en zinloos geleuter- dan moet het toch wel "waar "zijn snap je- en 2 protagonisten die gedurende driekwart van de film op hun nest liggen, wie weet een godART eerbetoon. Waar ze tamelijk lusteloos aan mekaar frunniken, of liggen te neuken in de schaduw / close up * zodat je verder niets ziet, had ook niet gehoeven wat mij betreft. Om het allemaal nog trivialer en "authentieker "te maken zien we de held ook even...stofzuigen. Ja, deze film is geemensipeerd en de geengageerde mens Cavalier gooit er nog wat zinloze PC retoriek tegen aan : Ho is van Vietnamese origine, S-M 's papa een veteraan uit de Indochina oorlog en hij voelt zich daarom " schuldig " . Nou, dan moet je natuurlijk je excuses aanbieden . Whatever.

We zijn in 79 : Ho ronselt minderjarige hoertjes voor pooier Bohringer, en wie zijn wij om daar wat van te zeggen ? Moet allemaal kunnen enzo . Het kabbelt allemaal zinloos voort , met slechts 1 redeeming scène : zowaar comic relief met de brievenbus, was best grappig. Om dan ons te leiden via hierboven geschetste omweg naar een "katharsis " en het corny laatste shot, schijnbaar opgenomen buiten de reguliere takes, zo te zien aan het beeld.

Om het zgn. authentieker te maken geen non- diëgetische score, wel diëgetisch want de brave magazijnmedewerker Martin blijkt een heuse opera buff te zijn ! Sure. Die gozer heeft nooit 1 dag in zijn leven gewerkt.

Voor mensen die lijden aan slapeloosheid is dit te zien dankzij de Franse DVD, die geen onderschriften bevat.

*: een geestige Fransoos omschreef neuken ooit als masturberen à deux. Waarschijnlijk had hij daar dit soort mensen mee in gedachten.

Wat missen we pippo toch.