Nobi (1959)

Een groep Japanse soldaten zit gelegerd op de Filipijnen, maar de oorlog is nagenoeg voorbij. Toch dienen ze een zware strijd te leveren tegen de honger en uitputting die hen te wachten staat. We volgen een Japanse soldaat die zich meer dood dan levend een weg probeert te banen door een verwoest landschap.

Uitputting is nog nooit zo goed verbeeld als in deze film. De acteurs kregen tijdens de opnames express weinig te eten. Dit straalt er goed vanaf. Hoofdrolspeler Eiji Funakoshi hongerde zich zelfs helemaal uit, totdat hij het een keer op de set begaf. Een groot deel van de film laat zien hoe het personage door het landschap slentert zonder dat er spectaculaire dingen gebeuren. Door het prachtige camerawerk werkt dit haast hypnotiserend en vliegt de tijd voorbij.

Nobi is een prachtige film die de wanhoop en uitputting van oorlog fenomenaal in beeld brengt.

Uitermate zwartgallige en en behoorlijk intense film over oorlog. Ik zag deze net voor The Burmese Harp en hoewel de film vaak in een adem worden genoemd zijn ze nogal verschillend. Fires on the Plain is nog veel pessimistischer. Feitelijk is het thema hier dat oorlog eeuwig is en dat als er geen tegenstander te zien is om tegen te vechten, we wel tegen elkaar gaan vechten. Het is het instinct dat als je verzwakt bent als laatste verdwijnt. .

Ik zag een aantal jaren terug al de remake van Tsukamoto. Die versie neemt niet zoveel afstand van het origineel. Voor mij gaat deze film niet over hoe oorlog je ontmenselijkt maar hoe het ingebakken zit in het menselijke instinct.