Les Regrets (2009)

Geen goede Franse romantiek film...

Beetje saai...

Man loopt achteraan voor zijn jeugdvriendin...

Maar niet netjes over twee vrouwen... pfff.

Niets voor mij.

Geen aanrader...

2 sterren!

Wow, wat een mooie film was dit zeg. Ik vond het acteerwerk echt supersterk. De onderliggende spanningen kwamen zo sterk naar boven. Bijvoorbeeld het moment dat ze elkaar voor het eerst zien, terwijl ze naar elkaar kijken van over de straat en het moment dat hij voor het eerst naar haar huis rijdt. Je voelt hoe ongelovelijk spannend hij het vind om haar weer voor het eerst te zien en te spreken.

De actrice die Maya neerzette vond ik ook heel erg goed. Haar mimiek was vooral heel sterk. Het moment dat ze in de trein zit als ze van Mattheu is weggelopen vond ik haar gezicht zo sprekend. De liefdesscènes waren wat flauwtjes. Het ging allemaal wel erg vlug. En ik irriteerde me eraan dat ik niet wist waarom Maya opeens van gedachte veranderde. Ik vond dat wel zo snel gaan dat het een beetje onrealistisch overkwam. Het einde voelde ook een beetje afgeraffeld.

Toch geef ik wel een hoge waardering want er zaten hele sterke scène's in qua acteerwerk en chemie. De autorit nadat ze voor elkaar gekozen hadden vond ik bijvoorbeeld heel mooi om te zien. Het open einde .... tja ..... ook al ben ik toch wel heel benieuwd wat Mattheu nou gekozen zou hebben, toch vind ik het wel bij deze film passen.

Redelijk Frans drama dat het vooral moet hebben van het overtuigende acteerwerk. Vooral de actrice die de vrouw van het hoofdpersonage speelde vond ik erg sterk. Grote nadeel is echter dat het verhaaltje voor deze speelduur veel te summier is. Langdradigheid ligt voortdurend op de loer en alleen vanwege het uistekende acteerwerk geef ik toch een voldoende.

Aardig drama, dat helaas nergens echt bij het strotje grijpt.
Kabbelt verder best aangenaam voort, een beetje zo typisch Frans afspraken in cafeetjes en barretjes.
Ex-geliefden die elkaar na 15 jaar weer ontmoeten en de passie die weer oplaait, al zijn ze beiden inmiddels getrouwd met een ander.
Soms wat vreemde scenes zoals die over-the-top-scene in de drogist (hoewel die best geslaagd is) en als er dan ook nog iemand met een kettingzaag rond gaat lopen!!!
Beetje onevenwichtig, enkele zeer geslaagde stukken, maar in een volgende scene wordt het hem dan weer net niet.

Over the top, welzeker.

Maar dat past wel prima in het verhaal. Tenslotte "in het echt" stellen mensen zich ook af en toe volstrekt absurd aan. Misschien niet iedereen, en ook niet elke dag - maar het gebeurt zeker wel, lees de krant er maar op na... of kijk naar deze film. En een open einde vind ik het zeker ook niet, het einde is zo duidelijk als het maar zijn kan. Dat we de details niet te zien krijgen - haast een opluchting! - doet daar niets aan af.

Valeria Bruni-Tedeschi is misschien niet de beste actrice sinds de Griekse Oudheid, maar als oorzaak van het ontsporen van Yvan Attal vind ik haar toch zeker niet ongeloofwaardig. Waar het tijdens de film nog wel wat moeilijk te accepteren is dat Yvan ontspoort - tenslotte, Arly Jover is wat mij betreft echt veel leuker, mooier en aantrekkelijker. Maar het punt is juist de idioterie en de wreedheid - dat woord heeft Fuentes al gebruikt, en ik vind het precies goed van toepassing.

Waar de film misschien nog wat sterker in had kunnen zijn is als de tegenstelling tussen de twee vrouwen wat meer uitgespeeld was. En de scène met de kettingzaag vind ik een vergissing.

Goeie film waarin twee ex-geliefden elkaar na vijftien jaar tegen het lijf lopen, als ze beiden met een ander getrouwd zijn. De onderhuidse spanningen van deze buitenechtelijke relatie komen goed over (vooral door het uitstekende acteerwerk). Meeslepend en een paar intense scenes.