Kabe no Naka no Himegoto (1965)

Aardige film van Wakamatsu.

Kabe no Naka no Himegoto heeft me de hele rit weten te boeien. De zwart/wit beelden gecombineerd met donkere strijkmuziek en de vele binnenshots van de typische Japanse woonruimte weten de claustrofobische gevoelens goed over te brengen naar de kijker. Dialogen zijn verder interessant en ook de scenes die voorbij komen worden steeds interessanter naarmate het verhaal vordert.

3.5*

Eerste Wakamatsu.

Ondertussen begint zijn werk een klein beetje repetitief te worden. Heeft natuurlijk érg veel films gemaakt in z'n beginperiode, niet alles kan evengoed zijn en een eerste film is per definitie niet repetitief natuurlijk, maar als 11e film van Wakamatsu wil ik wel eens wat anders af en toe.

Nochthans is de opzet leuk. Een aantal gezinnen in een gebouw die allen met gelijkaardige (maar verschillende) problemen te kampen hebben. Het is allemaal wat aarzelend nog, met ietwat flauwe zwart/wit beelden en een score die nooit helemaal wil uitpakken.

Bouwt op naar een wat explosiever einde, maar ook dat deed Wakamatsu veel beter in z'n latere films. 't Is in ieder geval wel duidelijk dat hij zelf niet op z'n hoogtepunt is begonnen, maar doorheen z'n carriere heeft hij de puntjes op de 'i' kunnen zetten. De échte fans zullen nog wel kunnen genieten van z'n prille stijlkenmerken, ik vond vooral het eerste uur lastig door te komen. Naarmate het einde nadert wordt het allemaal wat spannender, maar da's too little too late om de film nog een goede beoordeling te geven.

2.0*