Morfiy (2008)

Van deze Balabanov was ik niet bepaald enthousiast. Het oogde allemaal zeer onfris. inspuiten van morfine, amputaties, kotsen op soms smerige toiletten etc. Tja, ik zou er bijna zelf van over mijn nek gaan. Verder vond ik het verhaal ook niet zo interessant. Ook het einde vond ik maar zo zo. Neen, Morfii is voor mij geen schaduw van de overige drie uitstekende films (Kochegar, Gruz 200, Pro Urodov i Lyudey) die ik van deze regisseur gezien heb.

Waardering: nog net een 3.0*

Als jonge dokter wordt Polyakov gestationeerd in een klein Russisch dorpje. Afgesneden van de buitenwereld is er een degelijke praktijk uitbouwen niet evident, zeker niet wanneer op de achtergrond de Revolutie en WOI plaatsvindt. Morfine bijvoorbeeld wordt massaal opgevraagd door het leger waardoor de lokale medische wereld vaak zonder zit.

De film is opgebouwd uit allemaal kleine hoofdstukjes, gebeurtenissen waardoor Polyakov zich heen worstelt. Bij momenten heftige scènes zoals de amputatie, het zwak ademend kind en de klaagzang van haar ouders, de man met het hartfalen ... Smerige boel allemaal die armtierige omstandigheden waarin gewerkt moest worden.

Ook Polyakov zelf valt af. Morfiy is een portret van het verval van Polyakov wanneer de verslaving steeds meer de bovenhand neemt ten koste van zijn patiënten. Een einde passend bij de film ook. Rauw, prima setting en sterk acteerwerk. Echt vrolijk word je niet van deze film, maar zeker de moeite om te zien, dat wel! Neigt naar de 4,0*, iets te fragmentarisch bij momenten.