Noroi (2005)

Noroi zal denk ik erg verontrustend zijn voor mensen met interesse in het bovennatuurlijke. Voor hen zeker een aanrader! Mij heeft het echter niet overdonderd, misschien omdat ik er niet zoveel mee heb, maar vooral omdat de reportage-vorm van vertellen een bepaalde afstand creëert.

Bijvoorbeeld Blair Witch, ook bovennatuurlijk, maakte wel indruk op me omdat daar langer een angstige, dreigende sfeer aanwezig is. In Noroi is zelden of geen dreiging maar is het meer het onverklaarbare dat je mee moet zuigen. Pas vanaf de scene in het roeibootje vind ik Noroi wel creepy worden als ze steeds dichter bij de onthulling komen.

Toch vind de opbouw met al die fragmenten, krantenknipsels en informatie wel knap gedaan. Het vehaal is goed bedacht en bouwt zo lekker op. Voor zover je kunt spreken van geloofwaardigheid vind ik dat redelijk gelukt. Goede setting van smoezelige gebouwen en omgeving, en de acteerprestaties vallen mee. Alleen die "super psychic" is zoals vaker gezegd overdreven en verstoort het serieuze karakter.

Je wordt gedurende de film steeds nieuwsgieriger naar de afloop, en die stelde niet teleur. Het stuk na de korte aftiteling was geen complete verrassing maar maakt het verhaal imo wel af.

Het verbaast me trouwens dat hier geen Amerikaanse remake van is, of wel?

Waar is deze film verkrijgbaar ? Ik heb er bovenatuurlijk intresse, in deze film.

Als iemand me kan helpen stuur maar een pm.

Ja....Um...Ok, veel geschreeuw en gegil dat zal ik zeggen.

Vanaf het begin is de film erg spannend en vooral erg verontrustend, aangezien het erg veel op een docu leek. Vooral het eerste verhaaltje (Met de vrouw die steeds baby gehuil hoorde) vond ik erg spannend. Daarna volgen hier en daar nog een paar pakkende scenes, maar vooral naar het midden toe wordt het erg langdradig en saai. Ik had dan ook een idee dat ik naar een 3-uur lange documentaire zat te kijken. Pas naar het einde toe, de onthulling, wordt het weer creepy. De laatste scene vond ik dan ook erg mysterieus.

Dus een redelijke film, die helaas te saai wordt naar het midden toe. * 3,0

Mocht iemand hem willen zien:

Youtube

Zoek dan naar Noroi - The Curse (1/11)

enzovoort!

Net gezien en gelijk even een mening geven!

Ik ben meer van de Amerikaanse remakes moet ik eerlijk bekennen... Ik hou van echt enge momenten in een film en ik vind dat Amerikanen dat beter uitvoeren dan Japanners of andere Aziatische landen.

Amerikanen gebruiken hun muziek beter en natuurlijk zijn de grafics natuurlijk een aantal maal beter. Amerikaanse horrorfilms hebben VAAK een gestolen verhaal. Altijd weer een Japanse horrorfilm wat wordt verfilmd: The Ring, The Grudge, Shutter..... Noem maar op.

Ik dwaal af... we hebben het hier over Noroi. Na een beetje rond kijken op MM, met name naar de personalsite van Jeroentjuhhh, zag ik een mooie cijfer voor de film Noroi.

Ik had er nog nooit van gehoord, dus moet ik het maar een keer kijken. Na een lange zoektocht heb ik hem gevonden via Youtube en ik moet zeggen: Wat een verhaal!

Het is niet zozeer de grafische kant, wat al erg intressant is, maar de dieptgang van de karakters ten op zichte van de tijd die verstrijkt in de film. Zij zijn allen intressant en mysterieus.

Mijn grootste hekelpunt van Aziatische horrorfilms was voor mij altijd het geluid. Van bijvoorbeeld The Grudge (Jo-Yun?) klopt de muziek niet (voor mijn gevoel) en de sommige kreten konden beter. Dit is totaal niet het geval bij Noroi.

Er wordt veel gefocust op geluid en uitspraken e.d. en het pakt goed uit. Het komt geloofwaardig over en het overklast hierin Paranormal Activity, wat ik zelf echt tof vond.

Locaties waren angstaanjagend, wat natuurlijk hoort in dit soort films! Ik werd gewoon bang van de bomen en de appartementen. Ik hoopt dat ik straks lekker rustig mijn nachtje rust kan nemen .

De geloofwaardigheid was erg hoog. Je wordt erin mee getrokken en het voelt alsof je naar een documentaire aan het kijken ben (wat natuurlijk niet zo is! Paranormal activity en Blair Witch Project waren beide nep!)

Ik heb echter wel een aantal minpunten:

Als eerst natuurlijk de geest op het einde, wat er niet uit ziet!, kon grafisch beter!

Ten tweede veel dingen worden links gelegd, zoals de aluminium folie van de man: Waar dient dat voor? Ook het gezin van Kana, wat gebeurt er met de vader?

Ook kwamen dingen hard op je af, zoals de paranormale televisieprogramma's enzo. Jammer....

Verder hoopte ik op een ander begin. Misschien is het meer een gewenning i.p.v. een wens, want ik had echt gehoopt, dat het startte met het krijgen van de videocamera en dan pas het nieuwsbericht over de vermissing van hem!

Ik hoop dat het een beetje duidelijk is

Jah dat klopt! Nu weet ik het weer. Ik heb namelijk Indische oma en veel dingen (rituelen) gebruikt ze aluminium. Dacht dat het over de glinstering ging van het materiaal.

Vind altijd dat ze het zichzelf onmogelijk maken een enge film af te leveren, iets aziatisch in een amerikaans jasje voelt écht geforceerd aan en kan daarom al niet meer slagen in mijn ogen. Maar het kan goed dat je (en velen andere met jou btw) het beter vind(en), heel raar is het niet want ze kopiëren haast alles en maken dingen soms beter naar de smaak van westerlingen

Komt dat Amerikaanse films zich alleen focust op schikmomenten i.p.v. verhaal (Misschien is dat wel de reden tot kopieren ) en ik heb veel vrienden die gemakkelijk schikken (dat is dus feest voor mij )

Maar idd ik kijk veel geAmerikaanse horrorfilms, maar qua verhaal zijn de Japanse Horrorfilms beter (vooral Two Sisters (volgens mij is dit een koreaanse film)).

tof dat je ervan genoten hebt btw

Dank je wel voor de indirecte verwijzing hiernaar toe

De film begon lekker angstaanjagend met de mysterieuze buurvrouw en het babygejankt dat de andere buurvrouw van haar kant hoorde. Toen kwam er echter een minder stuk (waar waren die tvprogramma's goed voor?). Het werd op een gegeven moment langdradig en echt eng vond ik het niet. Eerder naar dan eng, of als het eng was dan was het vaak op een te onaangename manier (moest al dat geschreeuw nu?) . De verschillende slachtoffers werden ook op een warrige manier aan je voorgesteld vond ik.

De makers hebben hun best gedaan, maar uiteindelijk is het geen film geworden die me echt de stuipen het luif joeg (heb ik bijna nooit), iets wat ik normaal gesproken wel zou kunnen hebben bij documentaire achtige horror (niet de Blair Witch, want die was saai, deze was in ieder geval veel beter). Het was allemaal wat interessanter geworden als het script en de mysterie wat beter uitgewerkt zouden zijn. Ik vond die man met z''n aluminium huis soms eerder lachwekkend dan echt overtuigend eng. Maar ja, dat is natuurlijk ook een hele moeilijke rol voor zo'n man. Al met al 2,5*

Aardig.

Vergelijking met Blair Witch vind ik eigenlijk niet eens zo terecht. Blair Witch was het relaas van een groepje dan onderweg was een docu te schieten. Noroi is een teruggevonden docu. Dit wil zeggen dat de teruggevonden tape al volledig geëdit en verknipt is.

De film heeft veel meer van films als Lake Mungo en The Fourth Kind, waar de docu troef echt uitgespeeld wordt, ipv dat er enkel sprake is van wat "amateurbeelden".

Spannend wordt het niet echt, enkel het einde (de vrouw die zich voor de camera in de fik steekt) is best ziek. Erg gave scene, maar verder is het vooral een mysterie met wat horrortoetsjes. Wie verwacht helemaal achter in de bank weg te kruipen en elke vijf minuten een halve meter in de lucht te springen komt volgens mij zwaar bedrogen uit.

Film is iets te lang, maar vermaakt wel. De opzet is leuk (grappig intermezzo met de quiz in het begin bijvoorbeeld) en het hele vloek gebeuren weet ook wel te boeien. Leek een beetje op een Gojira verhaallijn (nee, serieus) maar werkt als mysterie goed genoeg.

Noroi was er uiteraard voor voorgenoemde films, maar vooral The Fourth Kind wist veel meer uit het docu concept te halen. De soundtrack is Noroi is wel super, maar de amateurbeelden gaan na een tijdje toch wat vervelen. Ook klein technisch detail, maar de witte subs op witte on-screen text wordt na verloop van tijd echt irritant.

Al bij al een leuk filmpje, zijn status lijkt me voortgesproken uit een zeer kleinschalige hype maar verder niet veel slechts over te zeggen. Spannend is het niet, mysterieus wel.

3.0*

Is dit op dvd?

Yep, wel import. Yesasia heeft 'm bijvoorbeeld voor zo'n 6.-

Bedankt, eens achteraan gaan.

Ik heb niet zoveel met dit soort films, al helemaal niet als het in zo'n reportage vorm wordt gebracht. In de camera kijken/praten werkt nogal afstandelijk (zelfde geldt voor die stukken tekst) en spannend wordt het dan ook nergens. Nou hoeft dat laatste op zich geen probleem te zijn natuurlijk, maar het had deze film wel goed gedaan.

De opbouw is op zich wel oké, beetje detective stijl. Het laatste half uur is aardig, maar meer dan de eer redden doet het niet.

2*

We volgen documentairemaker Masafumi Kobayashi die steeds op zoek is naar paranormale gebeurtenissen en al wat daarmee te maken heeft. En het is echt een geweldige ervaring en een eer om als kijker met Kobayashi-san mee te lopen. Deze man is iemand die zich echt voor dit soort dingen interesseert en dat zie je ook aan hem, hij is gedreven en raakt steeds dieper verwikkeld in deze mysterieuze en onverklaarbare zaak. En dat levert echt een angstaanjagende horrorfilm op.

Ik vind het echt uitstekend geacteerd van iedereen, ik kan dan ook echt op niemand kritiek hebben. Hier worden een aantal sterke en misschien ook wel onvergetelijke personages neergezet. De boze en bezeten Junko Ishii, de angstige en onberekenbare Hiro, de gedreven Kobayashi, ....

Het verhaal is sterk en de onheilspellende sfeer die in deze film heerst is wat ik zoek in een horrorfilm. Noroi leunt niet op een paar goede momenten, maar er is werkelijk de hele speelduur een voelbare dreiging. Die dreiging wordt ook nog eens versterkt door de enge muziek. Je moet als kijker natuurlijk ook wel voor dit soort zaken openstaan, anders voel je het niet. Ik had geen problemen om me in te leven en zat vol spanning te kijken toen Kana de eerste tekening al perfect na kon tekenen. De film bevat veel mysterieuze en ijzingwekkende scènes. Ik denk aan Mariko die met twee jongens in het bos is, een aanval krijgt en dat er dan op de videobeelden meer te zien is. En Mariko die tijdens een show plotseling wordt aangevallen door de onberekenbare Hiro, Mariko die een aanval krijgt tijdens het eten, het akelige ritueel, en natuurlijk ook het angstaanjagende einde. Dit zijn maar enkele sterke scènes, maar er zijn ook minder intense momenten die zeker niet minder merkwaardig zijn. En dat komt dan vooral door het onverklaarbare zoals mensen die op vreemde manieren sterven, de verlaten huizen in het dorp, de dode honden, het kloppende geluid, de vele touwen die op een vreemde manier geweven en geknoopt zijn, het ongewone gedrag van bepaalde personages. Bizar ook dat alle personages en alle gebeurtenissen op één of andere manier met elkaar verbonden blijken te zijn. En natuurlijk blijft ook de vraag waar Kobayashi-san is. Niemand weet het antwoord. Ik denk dat hij zich nog harder heeft vastgebeten in deze nachtmerrie en dat hij nog steeds op zoek is naar een manier om de demoon Kagutaba te bestrijden.

Noroi gaf me nogal een ongemakkelijk gevoel tijdens het kijken, en dat bedoel ik dan positief. Als je open staat voor dit soort paranormale gebeurtenissen is het een erg intense film. Ik sta er in elk geval voor open en toen de film was afgelopen was ik zelfs wat aan het zweten. Angstzweet, of waren de dekens waar ik onder lag gewoon te warm? Dit is sowieso één van de beste horrorfilms die ik heb gezien, een film die je moet beleven en voelen. Noroi is dan ook een absolute aanrader!

Ben steeds meer nieuwsgieriger naar deze film

Vond het nogal tegenvallen. Langdradig en weinig boeiend of spannend filmpje. Enkel de laatste 5 minuten vond ik wel aardig. Verder lange zit. Doe mij maar de Trollenjager.

Slechts €5,00 bij Cdwow! Noroi The Curse | CD WOW! Nederland - cdwow.nl

De laatste jaren kun je als filmliefhebber niet meer om de found footage films heen. Deze manier resulteert soms in ijzersterke horrors ([Rec], Paranormal Activity) en ook de spectaculaire films maken soms gebruik van deze techniek (Troll Hunter, Cloverfield). En uiteraard wordt het ook wel eens erg slecht toegepast, zoals in George Romero's Diary of the Dead. In het geval van Noroi: The Curse gaat het om een volledig teruggevonden docu en deze is gemonteerd en al. Nieuwsbeelden, fragmenten van televisie en beelden van verschillende camera's zijn door elkaar geweven.

Noroi scoort vooral qua sfeer. Er wordt uitgebreid de tijd genomen om het verhaal te vertellen en elk segment heeft een behoorlijk lange aanloop. Er gebeurt eigenlijk vrij weinig, maar echt vervelen is er niet bij. Daarvoor is de sfeer en dat bijna altijd wel aanwezige kleine laagje spanning te sterk neergezet. Echt heel spannend wordt het overigens zelden, maar af en toe komt er wel een zeer memorabele scène voorbij, zeker tegen het einde. Wel jammer dat de film deze soms iets teveel benadrukt, zeker door bepaalde verschijningen vrij snel nogmaals in slowmotion te laten zien. Maar ook met bepaalde dialogen en de muziek lijkt de film soms teveel voor de kijker voor te kauwen. Gelukkig zit de film leuk in elkaar en het vermaakt ook prima, ook al is de speelduur te lang.

3,5 sterren.

Bepaalde stukken van de muziek leken trouwens verdacht veel op de theme van The Thing.

Man o man wat een film.

Om de meeste enge films lach ik gewoon. Maar van deze heb ik gewoon slecht geslapen en dat gebeurt me als doorgewinterde horrorfan anders nooit. Ik keek deze film omdat ik geinteresseerd ben in hoe je met een klein budget en zonder dure camera toch een goede film kan maken. Zo kwam ik bij deze film terecht. Ik wist niet waar de film over zou gaan en had er dus verder geen verwachtingen van maar wat een verrassing. Deze film is me echt onder de huid gekropen. Het is vooral het verhaal dat het hem doet en hoe het verteld wordt. Enig minpunt vind ik die histerische 'alluminiumfolie-figuur', maargoed hij past wel in het verhaal. Misschien komt hij wel in mijn top 10 maar daar moet ik nog even over nadenken.

Weet iemand misschien vergelijkbare films zonder schrikmomenten die toch erg eng zijn? Aanraders zijn meer dan welkom.

Rare jongens die japanners

4.5 sterren.

Mwah, had er toch meer van verwacht. Nu was het best een langdradige film zonder veel spanning erin. Op enkele sterke scènes na dan, zoals op het laatst in het bos en als de vrouw zichzelf in de fik steekt.

Kleine 2,5 sterren.

Mjah,mij viel ie ook tegen,en vond hem erg langdradig.

Weinig spanning.

Deze film moet je liggen denk ik.

Aardige film. In elk geval het soort horror waar mijn voorkeur naar uitgaat. Geen enkele poging tot flauw schrikmoment en de nadruk op sfeer, spanning en mystiek. Geen heel tastbare vijanden maar meer in de hoek van geesten en demonen. Zulke psychologische horror is toch het meest interessant.

De film leent wel hier en daar duidelijk wat van andere horrorfilms, maar er zit ook een scène in die wel sterk aan Paranormal Activity doet denken, alleen was Noroi eerder met dit trucje. Wel wat vervelend en amateuristisch van die beelden die er oud uit moeten zien maar duidelijk met een of ander goedkoop filtertje bewerkt zijn zoals je die in allerlei simpele videobewerkingsprogramma's ook vindt.

Verder zijn de acteurs soms ook wel heel erg matig, maar over het algemeen zat ik heel goed in de film. Na het rommelige eerste half uurtje krijgt de film steeds meer richting en vallen puzzelstukjes aardig op zijn plaats. Het einde valt ook niet tegen. En van begin tot eind werkelijk nooit een poging goedkoop te scoren met een flauw schrikmoment. 3.5*.

Iets te veel verhaal en te weinig angstaanjagende momenten.

Ben benieuwd ik heb deze nog niet gezien.....recenties zijn niet slecht.

Ik ben niet de grootste liefhebber van die voorbije hype rond 'found footage videos'. Ondanks alle mogelijkheden die dit sub-genre onder de horror zou kunnen bieden, blijft het meestal hangen bij oninteressante en middelmatige beelden. Ook Noroi ontkomt er niet helemaal aan dat het niet altijd even professioneel oogt, maar op zich doen ze wel hun best om iets met de montage en met de verschillende soorten beelden te doen. Hier staat het concept van gevonden tapes in ieder geval in dienst van een enigszins complex script dat op zijn stijl van filmen ingesteld is.

Eindelijk deze film gezien. Had er nooit belangstelling voor omdat hij japans is. Vooral omdat de japanse films altijd erg eng zijn en allemaal op elkaar lijken. Maar omdat ik found footage fan ben moest ik hem eigenlijk toch wel zien en moet zeggen dat het me heel erg mee is gevallen!!. Misschien nu weer iets te meegevallen. Found footage werk erg goed gedaan, acteer werk ook, verhalen sloten goed op elkaar elkaar, van begin tot eind spannend. Het word alleen jammer genoeg nooit echt eng en vrijwel geen creepy moorden.

Een groot fan van Found footage ben ik niet. Het grootste probleem zit hem meestal in de first-person stijl van filmen. Echter zijn er natuurlijk uitzonderingen en deze film is er zo één! Het omzeilt de meeste van de tijd handig dit probleem door het neer te zetten als een mockumentary. Een goede keuze, want wat hangt er een heerlijke spooky-sfeer. We volgen Masafumi Kobayashi, een op leeftijd zijnde paranormale onderzoeker, die schijnbaar is verdwenen tijdens zijn laatste onderzoek. En er wordt dan ook verhaal gedaan van voor zijn verdwijning en wat er daarna is gebeurd. De tijdsduur van de film is bijna twee uur wat vaak bij Found footage te lang is maar kan hier vooral juist als een pluspunt worden gezien! Door telkens langzaam naar een clou toe te werken loopt de spanning behoorlijk op. Door deze manier van filmen is ervoor jump-scares weinig ruimte Het eindresultaat mag er best wezen!

Een sfeervolle film die gemaakt is in de stijl van een documentaire waarin een ritueel de rode draad vormt. Een vrij lange speelduur waardoor de film toch tussendoor flink inzakt, maar welke vooral met de scene in het bos een vrij sterke scene kent en ook een interessant einde bevat. Het verhaal is wat eenvoudig en qua spanning valt het tegen. De Psychic was teveel aan het schreeuwen en daar begon ik me toch wel aardig aan te irriteren. Noroi kwam ik tegen op een lijst van beste Aziatische horrorfilms, maar dat kon ik persoonlijk niet beamen.

Ik had wat moeite om erin te komen, met zeker in het begin een fragmentarische stijl van losse scenes, fragmenten, videoclips e.d. waar ik weinig interessants en weinig rode draad in zag. Maar gedurende de film werd ik toch steeds benieuwder naar waar dit heen ging, en wordt er toch wel op een vrij overtuigende wijze een bovennatuurlijk sfeertje gecreeerd. Zeker de scene in het bos en de video van de laatste mislukte duivel-ceremonie werken behoorlijk goed. Uiteindelijk toch best wel aardig.