Carnera: The Walking Mountain (2008)

Carnera: The Walking Mountain

Ik heb altijd al wel graag boksfilms gezien en mijn broer zag deze staan in de plaatselijke videotheek dus hebben we hem maar meegepakt. Ben ik blij dat we niet zo'n goedkope horror hebben meegenomen.

Carnera: The Walking Mountain is een waarheidsgetrouwe boksfilm met knappe acteerprestaties en fascinerende gevechten die trouwens geen enkele minuut verveelt. De gevechten zijn erg mooi en duidelijk in beeld gebracht en ook de filter die soms over de beelden hangt waardoor het precies de originele beelden zijn is erg knap.

Maar een film staat of valt met een verhaal en staan doet deze Carnera zeker. Het is allemaal zeer meeslepend en neemt er ook zijn tijd voor maar daardoor leef je echt mee met Primo wanneer hij voor de zoveelste keer tegen het canvas slaagt in zijn gevecht met Baer voor het wereldkampioenschap.
Ongelooflijk wat Primo trouwens allemaal heeft meegemaakt in zijn leven. Het gevecht tegen Schaaf, het stelen van zijn geld (2x) door zijn managers en ga zo maar door. Maar hij blijft altijd zichzelf en dat is knap...

Zo'n prachtige film met geweldige acteerprestaties en dito beelden zorgen ervoor dat ik niet minder dan 4.5* kan geven.

Titel die ik vooral meenam bij de kringloop vanwege de naam Carnera en de interesse die ik vaak heb naar vechtsport en dergelijke bekende figuren. En hoewel ik niet precies wist of ik nu veel of niets moest verwachten viel het door de gelezen comments toch best wel een beetje tegen.

En uiteraard heeft deze film natuurlijk zowel goede als slechte punten, en de goed punten zijn ontegenzeggelijk de gevoerde kleurenstijl en het oude gevoel dat men goed weet over te brengen met deze film die zich grotendeels in de jaren '30 afspeelt. Fraai zoals altijd natuurlijk de training en het betere afbeulwerk, zijn de meeste gevechten op de eerste na montagetechnisch oké, is de acteur Andrea Laia fysiek een goede match, en is een beeld zoals rond de trein waar een milde volkshysterie ontstaat als men Carnera in de buurt ontdekt best kenmerkend.

Maar daar is het toch wel een beetje mee gezegd en vind ik Carnera The Walking Mountain toch vooral een beetje tegenvallen. Want buiten het fysiek is Laia niet bepaald best in acteren ofzo. Ook vind ik de gevechten, vooral de eerste echt wel matig en benadert de gespeelde Carnera nergens de echte Carnera die als stijl veel afstand hield, veel met en vlijmscherpe linker jab werkte en technisch sterk lijkt, terwijl de acteur niet verder komt dan wild om zich heen maaien en veel clinchen. Dan komt de beste man ook nog eens erg onsympathiek over maar kan ik ook vooral niet de woede uitbarsting in de ring rijmen, we waar hij niet te bedaren is, met later de reactie rond het Ernie Schaaf incident. De beste man is toch geen kleuter ofzo, want ik vind dit allemaal zo voorspelbaar, clichematig en knullig qua gedrag en reactie. Het geheel neigt daarom ook regelmatig naar het melodramatisch met veel overacting. En dan lees ik in het eindverhaaltje, noch in de film, niets over de diabetes die hem al behoorlijk vroeg een nier koste.

Nee, dit was best een tegenvaller en ga ik dan ook weer snel vergeten hoewel ik hier toch een klein beetje meer van verwacht had.