Pintu Terlarang (2009)

Niet mis!

Op imdb veel berichten met grootse woorden over dit werkje, weet niet of ik ze helemaal gelijk zal geven, maar dat het een film is die met een herziening beter is...vrijwel zeker. Het eerste uur weet je namelijk helemaal niet waar de film nou heen wilt, als je dat wel weet zullen veel dingen logischer zijn en minder een sleur vormen.

De eerste helft gebeurd er maar vrij weinig, aangezien de film haast 2uur duurt is dat een vrij lange tijd. Maar uiteindelijk word dat ruimschoots goed gemaakt door het uitstekende plot en dito twist. Een plot dat pas (achteraf gezien gelukkig maar) laat duidelijk wordt gemaakt en dus vooral heel verassend en boeiend blijft tot het afgelopen is.

De twist zul je niet aan zien komen, erg leuk gevonden en het maakt al het voorgaande nét dat beetje sterker. Verder oogt het allemaal erg goed, sterke regie en het acteerwerk is ook bijzonder fraai. Vrijwel zeker dat er een aantal MM-leden zijn die dit werkje zullen waarderen, 1 voor de liefhebbers dus.

Wie weet ooit nog eens herzien voor een hogere score, maar voor nu een mooie 3.5* Volgens mij zelfs de eerste indo flick die ik heb gezien..

Wah, vreemd zooitje.

We beginnen nog vrij rustig. Om te zeggen dat er de eerste 35/45 minuten niks gebeurd is wat overdreven, maar het is meer een mooie opbouw. Een sarcastische kijk op het leven van de beeldhouwer en zn kunst. Grappig wel. Al gelijk is de "noir in een nieuw jasje" weer aanwezig. stoffige ,maar classy muziek en gewoon een hele stijlvolle look in de film. Mooie opbouw van het mysterie, dat o zo belangrijk blijkt later.

Lange tijd krijgen we dan een sfeervolle en op momenten ook harde thriller voorgeschoteld. Er zitten zeker beelden tussen die wat minder prettig weg kijken. Echter de film behoudt ook zijn humor, al is die vaak donker en soms zelfs wat twisted. Mja de film draait meerdere kanten op en ik had Kala gezien, een gek einde zit er bij Joko altijd wel in. Dit had ik dus WEER niet verwacht.

Leuk dat de man zijn stijl behouden heeft, al is het visueel wat minder sterk aanwezig. De liefde voor donker en water/regen is al vanaf het begin te zien. De steegjes/gangen en trappen, komen pas later, maar ook die zijn weer aanwezig, Dat is toch wel een kenmerk en ziet er erg stijlvol uit.

Iets teveel stoffige muziek, maar dat past wel een beetje bij de film. Wat irritanter is dat er tussen het Indo gebrabbel wel eens een woordje Engels wordt gegooid en dat klinkt dus echt niet.

Ach, beetje kritiek is er altijd, maar een kleine 4* mag hier wel staan. Zeer eigen stijl, film schiet meerdere kanten op en komt 'mooi' tot een einde.

Stijlvol en zeker niet slecht! De film blijft lang mysterieus en boeien en het blijft gissen waar het allemaal op uit zal draaien. Uiteindelijk viel dat me een beetje tegen, maar eigenlijk maakt dàt niet eens zoveel uit. Het acteren is (op de oude manager o.i.d. van de beeldhouwer na) ook degelijk te noemen.

[kritische modus]Gif waardoor mensen tien minuten lang zich niet kunnen verrroeren en dat vrijwel meteen werkt? Maar waarmee de oogspieren NIET verlamd raken? Dàchttetniet![/kritische modus]

Volgens mij was dit ook mijn eerste Indonesische film, maar die valt me qua filmistische vakmanschap en stilisme zeker niet tegen.

Moeilijke film om te kijken, vooral als er pakweg de eerste 30 à 40 minuten niks noemenswaardigs gebeurt.
Hierbij wordt voornamelijk naar het leven van Gambir als beeldhouwer gekeken.

Zodra Gambir dan eindelijk met de organisatie geïntroduceerd wordt waarbij hij in een hotelkamer op zijn tv naar obscure 'tv-kanalen' kan kijken wordt het toch wel iets interessanter en het daarbij behorende plot van de jongen die wordt mishandelt en hij als zijn roeping ziet om te redden.

Gelukkig gaat het in de laatste 35 minuten wel goed los, als hij het jongetje ziet die zijn ouder vermoordt. Om vervolgens uit te komen bij een kanaal waar zijn vrouw wordt gevolgd en zo min of meer achter de waarheid te komen dat zijn vrouw met meerdere mannen vreemdgaat om maar zwanger te worden. Waarop hij ze allemaal gezellig uitnodigt voor een 'gezellig' Kerstdiner dat in een ware bloedbad ontaardt.

De hele film vroeg ik me af wat er nou achter die rode deur zat en ik bedacht me dat het weleens verbonden zou kunnen zijn met het huis van het misbruikte jongetje. En mijn ingeving kwam min of meer uit toen Talyda naar de deur verwees. Want dan komt de plottwist en dan blijkt Gambir zelf het misbruikte jongetje te zijn, het gehele verhaal zich in zijn hoofd heeft afgespeeld met personages die hij ontmoet heeft in het gekkenhuis en hij zelf nog steeds in het gekkenhuis opgesloten is.

Toch wel aardig bedacht, alleen snapte ik de laatste scène in de kerk weer niet. En de scène na de eindcredits is gewoon een mindfuck om je nog eens extra over de film na te laten denken.

3,0 Sterren voor nu, kan wellicht hoger worden na een herziening.

Alt. poster.

Ik heb deze Indonesische horrorthriller gekeken omdat het een van de nominaties van glacius was voor de lopende Thriller KO op MovieMeter, maar bovenal omdat hij me aansprak en redelijk goed gewaardeerd wordt. De film heeft echt even zijn tijd nodig, en het eerste half uur gebeurt er op het vlak van de spanning niet heel veel. Het is vooral in het laatste uur dat Joko Anwar de remmen losgooit. Men name de dinerscène wordt (terecht) vaak genoemd. Pretty f*cked up!

3,3*

Nee.

Ondanks de goede geluiden kon ik in The Forbidden Door niet zien wat er te prijzen valt. Ik vond het een erg trage thrillerfilm die me maar op weinig momenten kon boeien. Er zijn nogal veel paden die de film kiest die me niet lagen, maar de onderliggende boodschap is nog wel interessant. Helaas maakte me die tijdens het kijken weinig uit.

Anwar mikt met deze film gedeeltelijk op stijl, maar ik vond het maar moeilijk doorbreken. The Forbidden Door wordt nogal saai opgenomen en de locaties worden niet benut. De mooie omgevingen worden bedroevend in beeld gebracht. Regisseur Anwar heeft nog wel gevoel voor kleur, maar dat is vooral omdat de film weet waar het moet filmen, en dat is in gebouwen met mooie architectuur. Ik betwijfel of ze daar vanuit de regie wat aan hebben verandert.

Acteerwerk is brak en de hoofdpersonages vind ik erg saai. Al vanaf het begin voelde ik daarin de bui hangen. De eerste dialogen rollen over het scherm, de conversaties beginnen te lopen, en de neiging om wat anders te gaan doen werd nagenoeg meteen overweldigend. Anwar krijgt het niet voor elkaar om iets boeiend te krijgen binnen deze film, en dat gaat het eindresultaat ten spijt.

Qua geweld en horror ook geen bijzondere film, waardoor ik denk dat dit de intentie in de eerste plaats ook helemaal niet was. Maar als thrillerfilm vind ik het door het ongelooflijk slome tempo ook weinig geslaagd. Van opbouw is geen sprake, van spanning evenmin. Ik was in een erg emotieloze staat tijdens het kijken naar deze film.

Wel zijn de bloederige beelden richting de finale nog enigszins bevredigend, en kent de film wel wat goede sfeerzettingen tussendoor. Ik mis verder de lugubere uitstraling, strakke regie en vooral personages die een beetje interessant kunnen lullen. Hier viel namelijk bijna niet doorheen te komen, en dan is een speelduur van 115 minuten behoorlijk lang.

Cool, komt op blu-ray (Severin).

Lastig, vooral doordat dit meer binnen de genres mysterie en thriller valt. Er zijn verschillende opvallende elementen die deze film wel bijzonder maken; de standbeelden van de zwangere vrouw, de sekte met televisie-kamer de rode deur enz. Alleen het verhaal was dat niet echt, dat schiet een beetje alle kanten op en lijkt een beetje rommelig. Onnodig want het plot is eenvoudig; hoofdpersonage Gambir, is een succesvolle beeldhouwer, heeft een leven dat perfect lijkt, maar dat vol geheimen, wonden en "deuren" blijkt te zitten die niet geopend mogen worden. Vanaf het begin hangt er een ongemakkelijke sfeer, waardoor de kijker denkt: "Oké, hier klopt iets niet" Het thriller-aspect dus eigenlijk...echter mis ik hier iets meer pit, wat meer horror, gruwelijkheden of bloed maar er was dan weer wel boeiende cinematografie. En dit was absoluut heel anders dan de typische Indonesische thriller(horror)films die er elk jaar in veelvoud uitkomen.