Shôjo Tsubaki: Chika Gentô Gekiga (1992)

Verrassend.

Doet erg sterk denken aan de films van Teruo Ishii, maar dan wat korter en vinniger. Zo mag je de introductie van dit filmpje best noemen. Erg naar begin die zelfs het negatieve imago van anime overstijgt.

Toch wel erg duidelijk stellen dat de echte animatieliefhebbers niet teveel moeten verwachten op animatiegebied. Een schoolvoorbeeld van een film die bijna niks animeert, de eerste 40 minuten bestaan bijna uitsluitend uit stills met karig geanimeerde figuurtjes. Enkel tijdens de uitzinnigere scenes blijkt dat er toch ook wat animatietalent achter deze film zit. De stijl is dan wel weer erg gaaf. Heel ruw, maar erg passend.

Filmpje loopt in sneltreinvaart doorheen het verhaal. Een lugubere vertelling waarin Midori centraal staat, en waarin geen taboe geschuwd wordt. Misschien is het omdat het toch wel lang geleden is dat ik een film als deze gezien heb, maar schrok er in het begin even van.

Ik begrijp de link naar Kite en FOTNS, maar vond Hidori wat artistieker en rauwer. Niet het vlotte geweld, maar bitter en effectief deprimerend.

Qua animatie zelf is het niks, verder een boeiend en kort filmpje.

3.5*

Disturbing tot op het bot.

Tenminste, als je redelijk emotioneel bent en veel medeleven hebt. Mijn vriend die hem meekeek bij mijn tweede kijkbeurt vond hem slechts 'vaag'.

Ik vond het grootste deel van deze film erg luguber en redelijk schokkend. Eng is het niet allemaal, maar gewoon erg naar en fatalistisch in beeld gebracht in mijn ogen. Vind de animatie heel goed werken en al helemaal in mix met de naargeestige en melancholische soundtrack. Cinematografie en editing zijn tot op de puntjes verzorgd. De sfeer is mede daardoor perfect voor een verhaaltje als deze. Er is bijna geen moment rust, en de momenten waarin niet iets gruwelijks gebeurt hebben nog steeds een aardig prikkelig sfeertje, aangezien je zonder twijfel weet wat voor gruwelen er in de volgende momenten staan te wachten...

Las op imdb dat deze film eerst gebanned was vanwege het dierengeweld. Laat ook zien dat deze man Harada (die zo ongeveer in zijn eentje de film heeft gemaakt) niet bang is om regels te overtreden. Vergelijkingen met torture porn snap ik wel, maar vind ik toch wat kortzichtig. Er zijn in de hele film misschien 30 tellen naakt te zien, met was seks. Valt best mee toch? Niet 100 % idee van wat Harada precies met deze prent wil laten zien, maar geloof niet dat het iets als torture porn zou zijn. Veeleer een naargeestig sprookje.

Ondanks dat de film best onprettig is om te kijken en nog lang kan door spoken in je hoofd, is het toch een sterke film in mijn ogen. Het is een knap filmpje met best mooie beelden en symbolische scènes. Knap werkje toch wel.

* 4,0

Bijna tien jaar niets gezegd al, geen filmpje dat erg leeft kennelijk. Jammer, want er valt best iets over te zeggen. Ik heb de Manga (zoals altijd) niet gelezen, maar ik dacht dat ik Shôjo Tsubaki (2016) wel gezien had. Blijkt niet het geval te zien, zal vermoedelijk alleen op mijn lijstje voor een horror challenge hebben gestaan.

Met 50 minuten is het geen lange zit, dus het het is moeilijk Shôjo Tsubaki: Chika Gentô Gekiga (1992) af te raden; het is een bijzonder fucked up filmpje geworden. Wees wel voorbereid dat de animatie bijzonder karig is, maar dan echt. Verwacht geen dynamische cameravoering, want het zijn veelal still, waar de karakters wat Spartaans in bewegen, if at all.

Maakt wel benieuwd naar de live action variant! En misschien de manga stiekem nog wel meer.

3*

Smakeloze film die de grenzen op agressieve wijze opzoekt. Regisseur Hiroshi Harada heeft duidelijk talent wanneer het op tekenwerk aankomt, ondanks de nogal onafgemaakte look van Midori. Wanneer hij echter uithaalt qua animatie, dan doet hij dat op spectaculaire wijze. Het levert een aantal smerige, maar doeltreffende scenes op die de film een eigen smoelwerk geven. Dat mag echter niet verbloemen dat de film nogal discutabele scenes neerzet, vaak enkel en alleen met het doel om te choqueren. Toch bijzonder hoe volwassen mensen met dit soort dingen aan kunnen komen zetten, ik had het echt nooit kunnen verzinnen (laat staan tekenen). De lelijk ontworpen personages, de erg onafgemaakte inhoud en het merkwaardige einde maken het lage cijfer verder af. Films als Midori geven het grote publiek een makkelijk argument om het concept van Japanse anime de grond in te boren.